A. den Doolaard - Wampie (samenleesboek aug/sep)

Ik heb er van genoten, ook al is het een eenvoudig romantisch verhaal. De manier waarop het verteld wordt is heel leuk.

Over het verhaal van Wampie is alles snel gezegd: een boswachter en een typiste ontmoeten elkaar en worden meteen verliefd. Er is alleen het probleem van de oude nurkse oom, die het leven van Dolf zuur maakt. Dat probleem zullen ze wel even uit de weg helpen.

Een gewoon romannetje dus eigenlijk, een bouquet uit de jaren '40 van de vorige eeuw.

Wat het echter een plezier maakt om te lezen is de stijl van Den Doolaard. Wat zijn plaats binnen de literatuur precies is dat kan ik zo gauw niet vinden. Hoort hij bij de naturalisten? Hij wordt omschreven als een 'populaire schrijver', dat lijkt me niet echt een literair statement.

Maar de manier waarop hij zijn verhaal vertelt, het begin bijvoorbeeld al, de manier waarop Wampie wakker wordt, ik vind het prachtig. Je ziet dat wicht in bed liggen en langzaam bij zinnen komen. Even verderop, op een precair moment, laat Den Doolaard het verhaal overnemen door de kat, die meteen een heel eigen conclusie verbindt aan de gebeurtenissen. Natuurlijk is het geen verhaal dat diep gaat, schuilen er geen grote filosofische ideeën achter, maar wat is er mis met een verhaaltje dat mooi verteld wordt?

Paperback | 157 Pagina's | Em. Querido's Uitgeverij ISBN10: 9021490013 | ISBN13: 9789021490014 (eerste druk, 1938)

ja ik ben halverwege en ik zit ook te genieten...

Het verhaal moet ook in de tijd geplaatst worden, het is geschreven in 1939 en ik denk dat het toentertijd vrij vernieuwend was, alles wordt nogal openhartig verteld en dat in een tijd dat alles vrij star was.

Maar sowieso vind ik het een leuk vehaal, mooie taal ook...

Dettie

Ik moest denken aan dat boek van Frijda (Ritselingen). Eenzelfde soort natuurbeschrijvingen. Verder zijn ze helemaal niet vergelijkbaar hoor.

Ik ben het niet met je eens Marjo , ik vond het helemaal niet mooi verteld. Om met de stijl te beginnen: een enkele keer fantasiewoorden maken van een bestaand woord is zonder meer leuk, maar in dit verhaal struikel je over "rilsels", "teleurstelsels", en een eindeloze rij "....sels" meer.

Het verhaal zelf vond ik gewoon kinderachtig, vroeg me zelfs af of het geen kinderboek ìs?? Dat bedoelde ik ook met gedateerd: hinkelende meisjes van rond de 20 bestaan tegenwoordig niet meer.

Dat bedoelde ik ook met gedateerd: hinkelende meisjes van rond de 20 bestaan tegenwoordig niet meer.

Hinkelende meisjes van rond de 50 wel! Gisteren op de camping heb ik op de hinkelbaan gehinkeld!

Het is volgens mij juist extra aangezet om aan te geven dat Wampie eigenlijk niets raar vindt en die taal vind ik juist wel leuk. Beetje Joop ter Heul.

Dettie

Ik vind er ook niets mis mee dat Wampie zo kinderlijk is. Zulke meisjes, eh vrouwen zijn er immers? Dettie bewijst het..