A. den Doolaard - Wampie (samenleesboek aug/sep)

Haha ja zo zie je maar! Ik blijf gewoon een groot kind

Dettie

Ik heb nog nooit meegedaan aan samenleesboeken en ook nu ga ik niet

meer lezen .om de "eenvoudige" reden dat ik dat niet meer kan!

Maar telt het ook dat ik het bij wijze van spreken nog letterlijk ken uit

mijn puberteit?

Geweldig vond ik, zowel de romance als dat ze in bed ligt en een lepeltje

verkeerd had opgeborgen en dat ze opstond om dat goed te leggen,

anders voelde dat lepeltje zich zo eenzaam.

Ik kan me er nog steeds met mijn niet volwassen geworden deel van mij

totaal in vinden!

O nu heb ik niet naar de spelregels gekeken, misschien verklap ik van alles voor hen, die het nog niet kennen.

Wat heerlijk een keer mee te doen (uit mijn geheugen, ik lees hele

boeken in mijn geheugen in bed met ogen dicht- ja staat ook in

een gedicht van mij op leestafel "het archief").

Het is makkelijker als jullie me op een fout wijzen en me daar dan

even kort op te concentreren dan secuur een hele verhandeling te moeten lezen.

Excuses voor al mijn gebruiksaanwijzingen!



Iemand vraagt zich af of het geen kinderboek is, ik heb het dus inderdaad als kind gelezen, 1958 of zo. Oei ik ben oud! Maar ook nog jong dus. Het was een salamanderpocket als ik het me goed herinner.

Trouwens met Joop ter Heul had ik niets, maar weer alles door een

ZOMERZOTHEID ook Cissy van Marxveld en ook draken van boeken zijn leerzaam. Er kwamen een paar regels van de Lorelei in voor en mijn nieuwsgierige geest heeft dat toen opgezocht en ik ken het nog uit mijn

hoofd. Dus wat is kinderlijk en wat zijn slechte boeken. Mijn idee is meer

wat doe je ermee.

Zo en nu ben ik mijn grens weer over en stop.

Zou ik, als ik niet was gaan schrijven, een geschikte docent geworden zijn?

Manja

Wampie gelezen toen ik zo'n jaar of 14/15 was, en nu na bijna 40 jaar dus weer.

Heerlijk boek, genietend zat ik op mijn stoel: herinneringen kwamen we weer bij me op. Flarden van fragmenten kwamen weer naar boven. Bijna 70 jaar na dato (geschreven in 1938) blijft Wampie een fantastische lieve meid. Dat ongecompliceerde kinderlijke van haar zie ik, gelukkig, nog steeds in mezelf terug. ook bij m'n dochters. We gaan nog graag avontuurlijk en ja...(berdine) soms hinkelend, knikkerend, springend, door het leven!

Leuk dat dit boek als samenleesboek is gekozen!

groetjes, irene

Ja precies, dat kinderlijke/naïeve en gewoon doen! dat spreekt me juist zo aan. Ik was ook benieuwd hoe ik het na zoveel jaar zou vinden en opnieuw is het genieten geblazen.

Dettie

Ik heb Wampie gelezen en supergenoten...

'k heb genoten van de fratsen van Wampie, van het hele verhaal, van de manier waarop het geschreven is maar 'k heb toch enkele opmerkingen ook...

* de vele schrijffouten die op de onlineversie van dbnl staan zijn zo nu en dan meer als vervelend,

* ze is echt kinds Wampie wat mij niet stoorde maar ik kan me dan moeilijk inbeelden dat ze zo een verstandige secretaresse is.... ik had het gevoel dat het verschil in de 2 te groot was... als secretaresse komt ze niet echt overtuigend over, juist door haar kinderlijkheid

* en zo nu en dan is het verhaal teveel voor woorden... te ver gezocht, te ongeloofwaardig maar 'k denk net daarom zo leuk

inge

Dat ben ik met je eens,kan nooit een accurate secretaresse zijn!

Manja

Ach het is een sprookje!