A. den Doolaard - Wampie (samenleesboek aug/sep)

en uiteindelijk een "modern" mooi sprookje alles is aanwezig... de ridder op het witte paard, de boze oom, het mooie meisje en het happy end

inge

Waarom zou een mens geen serieuze en een frivole kant kunnen hebben? Voor mij is die tegenstelling heel goed in te leven..

Ik zeg niet dat een mens geen frivole en serieuze kant kan hebben maar ik zie haar niet als zakelijke serieuze secretaresse en dan, bij wijze van spreken, dingen vertellen op die kindse manier van haar... het verschil is té groot in mijn ogen...

inge

Ik ben gisteravond in Wampie begonnen en het pakte me meteen. Wat ik wel frappant vind is de wel zeer losse moraal die beschreven wordt in het begin. Als je dat afzet tegen de tijd waarin het boek is geschreven, dan verbaast me dat een beetje. Weet iemand hoe het boek indertijd is ontvangen? Was men geshockeerd?

Ik heb wel een beetje een ongemakkelijk gevoel bij wat Wampie in het begin van het boek doet: eigenlijk is het gewoon spijbelen en dat komt mede door de beschrijving hoe ze zich afmeldt op haar werk. En aan de andere kant is daar de gepassioneerde zoen met Dolf wanneer ze elkaar net een half uurtje kennen. Kind versus vrouw? Ben benieuwd naar de rest van het boek!

Joanazinha

Wampie is zeker een meisje, jonge vrouw, dame, ... met vele kanten. Vind het verhaal ook wel vrij frivool voor die tijd.

Ik heb het boek uit en ik heb ervan genoten. Naast het hele kinderlijke dat Wampie tentoonspreidt, zie je toch ook het hele verstandige van een volwassen vrouw die weet wat ze wil en hoe ze het krijgen moet.

Het heeft inderdaad veel weg van de bouquetreeksboekjes, zeker die van de jaren 80, maar het is zo ontzettend leuk geschreven. Ik had alleen niet verwacht dat in die tijd zo'n soort boek geschreven werd; in mijn idee werden er alleen maar brave en/of stichtelijke boeken gedrukt. Leuke eye-opener!

Joanazinha