Pascal Mercier - Nachttrein naar Lissabon Samenleesboek sept 2007

Nou, ik ben weer begonnen en het is weer prachtig!

Het is natuurlijk helemaal geen slecht teken dat je zo nu en dan een boek opzij moet leggen.... In tegendeel, dat is een uitstekend teken.

In dit geval wel, maar als ik een boek weg kan leggen zonder noodzaak van buiten af dan, dan is dat een slecht teken.. Dan boeit het niet genoeg.

Dat denk ik ook wel, Marjo.

Meestal leg ik een boek pas weg als ik er niet door geboeid raak.

Dan ontbreekt het stilistische genot, de spanningsboog verslapt, de ideeën liggen er te dik op, het wemelt van de clichees (van dik hout zaagt men planken...) of het is allemaal te onbenullig voor woorden.

(hoewel ik wel iemand ben van een boek een faire kans geven, dus niet te snel in de hoek smijten... )

Maar in sommige gevallen moet ik een pauze inlassen juist omdat het boek zo goed is, er zoveel behartenswaardigs en moois instaat. Dan wil ik dat goed laten doordringen en elek mooie vondst een eigen kans geven. En dat is nu dus het geval.

Net als dat ik dan langzamer ga proberen te lezen naar het einde van het boek toe...

Mercier beschrijft dat zelf ook in een passage waar Gregorius zich realiseert dat het manuscript van Prado nog maar enkele passages bevat die hij nog niet gelezen heeft. Gelukkig krijgt hij dan weer een paar brieven toegespeeld, deze keer van de jongere zus, Mélodie.

Ariadne

Ik heb daar geen geduld voor. Ik lees dan door, en zet het boek neer op de herleesplank..maar ja, ik kom daar niet altijd aan toe, dus misschien is jouw manier wel beter..

Ik vond het "het" ideale boek voor in bed.... Een hoofdstukje of 2 lezen, er een beetje over liggen nadenken en al "filosiferend" in slaap vallen....

Ik kon het boek ook geen uren aan een stuk lezen. Er stond teveel in om over na te denken.

Inge

Precies! Over elke passage kun je uren nadenken.

Dat ik het in het Duits lees, is ook zeker een vertragende factor.

In dit geval dus helemaal OK.

Ariadne