Deze dagen "de steniging"uitgelezen.
In het begin van het boek, Marjo schreef dat ook al, vond ik de taal te hip, de zinnen te bedacht, en daar bleef ik me toch wel een tijdje aan storen,
maar op een gegeven moment kreeg het verhaal me toch in de greep, en wilde ik alsmaar verder lezen.
Het boek zet je eigenlijk qua vorm steeds op een verkeerd been..in het begin lijkt het vooral een maatschappelijk beschouwend boek over de multculturele samenleving en de hedendaagse tijd (ik moest af en toe aan Renate Dorrestein denken), dan wordt het een soort "who done it",
en in het laatste gedeelte, op het slot na, komt Karim eigenlijk nauwelijks meer voor.
dat van alles maakt het boek wat mij betreft niet sterker,
maar toch is het wel een boek wat mij pakte.
Ik heb de kritieken ook nog gelezen net..wat raar dat iemand zo hard aangepakt word, vooral in dat eerste artikel.
dat moet haast wel te maken hebben met het feit dat hij een bekend interviewer is.
Wat betreft de recentie van Max Pam..in zijn beleving heeft ze het tijdens de bevalling allemaal gefantaseerd als ik het goed begrijp,
dat heb ik totaal niet zo begrepen.
Wat ik me wel afvroeg, tijdens de begrafenis zegt Dennis dat het hem spijt,
dat begreep ik niet,
of heb ik gewoon de clou gemist?
Al met al zeker wel de moeite van het lezen waard.
Wil