Frénk van der Linden - De steniging (debuut)

De steniging wordt verfilmd, las ik vandaag in de Volkskrant. Als ik het verslag zo lees, klinkt het inderdaad erg verfilmbaar.

Dat denk ik ook..

Ik heb het uit! En tja, wat zal ik zeggen.... Alle negatieve recensenten hebben deels gelijk en toch vond ik het een behoorlijk goed boek. Vraag me niet hoe dat kan. Het is geen literatuur met een hoofdletter, maar het is een zorgvuldig uitgewerkt verhaal, geloofwaardig. Ook niet slecht geschreven. Het einde was voor voor mij geen verrassing. Zoals in de Paroolrecensie vermeld, weet je het eigenlijk al helemaal in het begin Eén vraag wordt niet beantwoord, maar je kunt wel vermoeden hoe dat in elkaar steekt. Ik kan me nog het meest vinden in de maxpamrecensie, hoewel die een draai aan de eindoplossing geeft, die ik er helemaal niet uit haal. Heb jij die gelezen Marjo? En wat vond jij van die mogelijkheid?

Ik weet niet precies wat je bedoelt. Het is natuurlijkm ook lastig om het hier over te hebben want je wilt niet te veel zeggen.

Ik zag niets aankomen, het verbaast me dat anderen dat wel zien..een andere manier van tegen de wereld aankijken denk ik?

Maar wat Max Pam zegt aan het eind van zijn verslag, daar snap ik nog minder van..het zet alles weer op losse schroeven! En zo heb ik het dus ook niet gelezen. (ik kan overigens het vergelijken met Hermans niet volgen, ken dat boek niet goed genoeg)

Het feit dat er verschillende interpretaties mogelijk zijn maakt het boek alleen maar beter denk ik..

Nou degenen die het boek nog willen lezen moeten nú afhaken:

V

E

R

K

L

A

P

P

P

E

R

In het begin van het boek wordt Priscilla wakker gemaakt door haar vader met de mededeling dat Karim vermoord is. Ze reageert zo onlogisch, helemaal niet overstuur, geschokt of wat dan ook. Gaat eerst haar email checken (de naam Dennis valt, Dennis die alles voor haar doet), kiest zorgvuldig haar kleding (nee niet die rode (!) leren broek van de avond ervoor). Verdere details: het kostte veel moeite om de scooter in de garage te zetten i.v.m. de geparkeerde auto (tijdwinst), haar bloedobsessie. Af en toe dacht ik nog wel: Dennis? evt. in haar opdracht, vader? jaloezie, maar gaandeweg liet ik dat los.

De onbeantwoorde vraag is: van wie was de baby? Het is ook wel mooi dat hij daar geen antwoord op geeft. Je weet welke kans het grootst was.

Dat ze alles fantaseert tijdens haar bevalling, is een gezichtspunt, waar ik niet achter kan staan.

Dat laatste ben ik met je eens. Ik vind dat ook heel raar. Maar ik zou het boek nog eens moeten lezen om te weten of het werkelijk mogelijk zou kunnen zijn..

Ik vond het boek eigenlijk niet gaan over wie het gedaan had, en daarom heb ik me daar ook niet mee beziggehouden. En dus kwam het als een klap..