Jan Siebelink - Knielen op een bed violen

Dus elk boek dat zich afspeelt in een bepaald afgescheiden milieu is een veredelde streekroman? Dat vind ik nou ook weer een beetje kort door de bocht.

Ha sarah! Doet je computer het weer?

Nee je hebt gelijk, dat is ook kort door de bocht. Maar een streekroman speelt zich vaak wel af in een bepaald milieu. Bij literairnederland heb ik een uitgebreid antwoord gegeven wat ik versta onder een streekroman. Maar had daar veel woorden voor nodig en marjo zegt het even kernachtig.

Het boek had veel kenmerken van een (veredelde) streekroman en deze spelen zich vaak af in een bepaald afgescheiden milieu.

Zo beter?

bernadet

Ook wat je zei over een onderliggend meningsverschil telt mee. Inderdaad speelt in een streekroman zoiets vaak mee: er ontstaat een geschil tussen twee personages over het geloof, over klasse en standen, of zoiets. Er is niet helemaal een vinger op te leggen wanneer eeen boek wel of niet streekroman is. Als het alleen de streek was, dan zou een boek van Roosenboom (over die apotheker) ook een streekroman zijn..

En ik heb "knielen..." ook uit,

gisteravond uitgelezen..lekker slim..de sterfsecne net voor je gaat slapen,

pffff

ik denk niet dat ik die scene ooit nog uit m n hoofd krijgt. Tjonge

Wat in vond,...

ik vond t erg mooi,

misschien niet zoals Wouter een van de indrukwekkendste boeken die hij heeft gelezen,

maar toch zeer de moeite waard,

met name door , hoe zeg ik dat, het respekt waarmee hij toch over zijn vader schrijft,

het moet heel simpel zijn een vlammend veroordeelend boek tegen dit soort waanzin, want dat was het toch wel, te schrijven,

maar dat deed hij niet, en daardoor hield hij me het hele boek lang toch wel IN het verhaal, en raakte het soms echt.

ik lag gisteravond echt te briesen

...pak die kerels bij hun nekvel, schop ze je huis uit, je man ligt dood te gaan, laat dat je niet afpakken,

en dat kan alleen maar als het je pakt, en je IN het verhaal zit in plaats van van een afstandje.

Ik had nog nooit wat van hem gelezen, maar ben toch beoorlijk onder de indruk.

Al denk ik inderdaad wel dat dit soort boeken je moet liggen,

en ook dat je een beetje thuis moet zijn in " de tale Kanaans" anders is er geen doorkomen aan.

wat een pikzwart letterlijk troosteloos geloof trouwens, dat spookt nog wel door m n hoofd vandaag.

Wil

ja die sterfscene was indrukwekkend, dat maakte het boek vond ik.

Ik werd daar ook ongelooflijk kwaad om, vooral om de macht die de geloofsbroeders uitoefenden.

Voor de rest weet je hoe ik over dit boek denk, ik heb een beetje moeite met het respekt zoals jij het noemt. Dat vond ik niet. De vader is een man die zich constant door iedereen laat ompraten, ik vond het een zeeer zwakke man.

Natuurlijk kan je hem veel erger afschilderen maar ik vond hem evengoed niet erg positief uit de verf komen.

Bernadet

(die blij is je hier weer te zien!)

Ja Hans komt naar voren als een zwakke man, dat verbloemt hij niet, en dat zou ook niet geloofwaardig zijn geweest

maar het is toch met een soort mededogen geschreven ofzo

hij hield ondanks alles van die man,

zoiets.

Wil