Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Waarom ben ik er weer ingetrapt? Toch weer zo'n "thriller" meegenomen van de hand van Simone van der Vlugt..Het zal er wel aan liggen dat ik haar jeugdboeken goed vind, want haar "thriller'-collega's Saskia en Esther pak ik niet meer, maar dit zal toch ook wel de laatste Simone zijn.

Blauw water heet het boek en gaat over een moeder en dochter die gegijzeld worden door een tbs-er met verlof. Er is een vrouw die zonder dat de tbs-er het ziet langs komt en ziet dat er iets aan de hand is, maar op weg naar de politie krijgt die een ongeluk en ze raakt in coma. Dat kan, alles kan, ook in werkelijke leven gebeuren ongeloofwaardige dingen, maar als je ze opschrijft moet je dat wel geloofwaardig maken, en dat kan Simone niet. Ik begon me te ergeren, en ben doorgebladerd naar het laatste hoofdstuk zodat ik de voorspelbare afloop nu ook ken.

Nee, geen aanrader. Bij 'het laatste offer' vermengde de schrijfster nog wat historie in, zoals ik de schrijfster ken van haar jeugdboeken, maar dat heeft ze nu helemaal losgelaten.

Terug naar de bieb!

Ik heb getracht Vaarwel mijn liefste van Petra Nemcova te lezen. Het is een autobiografie over een model, die tijdens de tsunami in Thailand haar geliefde verliest.

Ik heb alleen de proloog gelezen (20 bladzijden) en de eerste bladzijden van hoofdstuk 1. Niet om door te komen wat mij betreft. Kinderachtig taalgebruik en ik had verwacht dat het boek meer over de tsunami en zijn gevolgen zou gaan, maar het is een autobiografie van een model waar ik in ieder geval nog nooit van gehoord had en waarin ik ook niet geïnteresseerd ben. Heb de foto's bekeken en er doorheen gebladerd. Klaar.

Ik had dat andere boek van Hans Sahar meegenomen uit de bieb, maar ik had er na zo'n 60 pagina's genoeg van.

Dat ligt waarschijnlijk gedeeltelijk aan het feit dat ik Hassan Bahara net gelezen heb, en ik vraag me echt af waarom die Marokkaanse schrijvers zo negatief over Marokkaanse jongeren menen te moeten schrijven. Ook deze hoofdpersoon houdt zich voornamelijk bezig met drugs, drank en seks. Daarnaast geeft hij aan dat hij een fatsoenlijke Nederlander wil worden, en niet wil afglijden zoals zijn landgenoten die al van school af zijn..Maar hij gedraagt zich er niet naar.

Ik hoef dit echt niet meer uit te lezen..

Zo was het andere boek ook wel Marjo.

De schrijver had jeugdgevangenissen bezocht en wilde met zijn boeken de jongeren laten nadenken.

Ik vond het ook eerder negatief dan positief overkomen.

Dettie

Zomerhitte is letterlijk een k..boek, dus zal die film ook wel een k..film zijn. In het boek kwam ik niet verder dan 10 bladzijden, in de bioscoop kom ik dus helemaal niet. :mrgreen:

En waarom vind je het niets Pieter? Teveel se.x erin of slecht geschreven...?

Vertel...

Dettie