Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Zwart water van Kerstin Ekman. Dit boek ligt hier al meer dan een jaar in huis. Ik ben nu gekomen tot en met bladzijde 93. Dat schiet dus duidelijk niet op.

Het is niet onaardig geschreven, integendeel zelfs, maar op de een of andere manier kom ik maar niet in het verhaal.

Op naar een boek dat wel boeit.

groetjes, irene

na een goeie honderd pagina's hou ik het met "de messias" van marek halter ook voor bekeken. de personages vallen me tegen, het voortdurend geciteer uit het Oude Testament (te pas en te onpas), en door al het gepalaver interesseert het me ook niet meer hoe het nu gaat aflopen...

Jeetje is het een slechte boekentijd momenteel?

Dettie

Nou dacht ik dat het nieuwe boek van John Green vast mooi zou zijn, maar ik ben nu in het item van boeken die ik niet uit ga lezen. Dus het valt erg tegen. Het is 'gemaakt', gaat weeral over een jongen die een wonderkind is, maar eigenlijk gestoord, en het is erg Amerikaans.

Niks voor mij.

Wouter Godijns boek over de dood van een auteur die een beetje op Wouter Godijn lijkt begon veelbeleovend. Een man in coma die in zijn hoofd een boek schrijft. Ik hoorde laatst dat Petterson ook zijn boeken eerst in zijn hoofd schrijft, zodat hij het alleen nog maar op hoeft te schrijven, dus het klonk goed.

Maar waar Pettersons hoofd mooie boeken schrijft, kon ik er bij Wouter Godijn niet veel van maken. Het zijn verhalen, en bij het eerste kon hij mijn aandacht al niet meer vasthouden. Zelfs niet bij de toch schokkende taferelen.

Ik ben al weer een tijdje geleden gestopt in Tussen hoofddoek en naaldhak van Bea Mol. Het zijn allemaal losse verhalen, opgebouwd uit interviews, maar bij geen enkel verhaal kon ik me inleven. Het bleef oppervlakkig. Het grappige is dat ze elk verhaal heel kort, paar regels maar, liet voorafgaan met een kort stukje over de ontmoeting met de geïnterviewde of waar ze haar ontmoette en die paar regels vond ik wel erg interessant. Maar de proza die ze van het interview maakte raakte me niet.