Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Nee, dat was de eerste kennismaking met deze Konrad Willeke.

Een hongaar die wel een aanrader is, voor doordouwers weliswaar, is Peter Nadas met zijn Boek der herinneringen. Een pil (bijna 1000 bladzijden), maar fantastisch. Daar moet ik eens opnieuw aan beginnen, was tot over de helft gekomen. Verheug me op hernieuwde kennismaking. En natuurlijk Sandor Marai.

Terug naar Konrad. Ik had dit boek, uitgegeven door Van Gennep ergens halverwege de jaren negentig gekocht. Jammer dan.

WilV schreef : Oei, er staat nog wat van Konrad op mijn uitdaging-lijst..

Heb je meer van hem gelezen Roel, of is dit boek een uitzondering?

Groeten

Willeke

Roel schreef : Ik ben er mee gestopt na 30 bladzijden. Met György Konrad's De stedenbouwer.

Het is een eindeloze stroom van beschrijvingen, waardoor het verhaal helemaal versluierd wordt. Dat is er wel, maar haast onvindbaar in het woud van beelden. Door die overvloed van beeldende beschrijvingen ontstaat er geen spanning en ondanks die vaak prachtige omschrijvingen wordt het snel saai en verlies je de aandacht.

Jaren geleden 2 romans van hem gelezen: De medeplichtige en Tuinfeest.

Met name de laatste kostte me de nodige inspanning, maar door de prachtige passages kon ik wel door blijven lezen. De medeplichtige is meer verhalend en gemakkelijker te lezen.

Hallo Henny,

Op zich is het zeker intrigerend wat hij beschrijft, maar waar is het verhaal? Ik las achterop dat het in een stad in de middeleeuwen zich afspeelde, dat had ik er helemaal niet uitgehaald! Het leek me eerder in de moderne tijd!!

Een schrijver die wel wegkomt met tassenladingen beelden en metaforen is de Poolse schrijver Bruno Schulz. Ik ben heel blij dat ik toen snel toehapt heb toen zijn bescheiden oeuvre in het Nederlands uit was gekomen bij Meulenhof. Oplage misschien 250 en die was ook vrij snel weg. Schulze brengt alles wat hij beschrijft op een extatische manier tot leven. Bij Konrad mis ik je de houvast, de rode draad.

De Tagesspiegel was vol lof (tenminste wat de uitgever uit de recensie heeft gelicht) en zijn boeken schijnen in veel landen uitgegeven te zijn.

Groeten,

Roel

Henny schreef : Ik ben er mee gestopt na 30 bladzijden. Met György Konrad's De stedenbouwer.

Het is een eindeloze stroom van beschrijvingen, waardoor het verhaal helemaal versluierd wordt. Dat is er wel, maar haast onvindbaar in het woud van beelden. Door die overvloed van beeldende beschrijvingen ontstaat er geen spanning en ondanks die vaak prachtige omschrijvingen wordt het snel saai en verlies je de aandacht.

Jaren geleden 2 romans van hem gelezen: De medeplichtige en Tuinfeest.

Met name de laatste kostte me de nodige inspanning, maar door de prachtige passages kon ik wel door blijven lezen. De medeplichtige is meer verhalend en gemakkelijker te lezen.

Sommige boeken staan blijkbaar niet voor niets zo lang te wachten op mijn plank. Er staat er bv een van Joseph Connolly.

"Summer things" heet het. Niet mijn soort boek, blijkt nu.

Jeugdboeken leg ik niet zo snel weg, ze lezen meestal toch wel snel uit. Maar deze van Stephenie Meyer is wel erg..het heet 'Nieuwe maan' en gaat over vampiers. Nu kan ik goed tegen fantasy, maar deze kan me toch helemaal niet boeien.

Gaat terug.

Oscar van den Boogaard: 'magic man'.. Ik heb bijna 200 pagina's gelezen, en dat ik zover gekomen ben komt denk ik doordat hij wel goed schrijft. Het psychologische portret dat hij van de hoofdpersoon schetst is interessant, behalve dan dat het alleen maar om sek.s draait.

Ik ben een tijd door blijven lezen, maar dat is toch wel het hoofdthema, en nee, ik hoef de rest niet meer te weten.