Beste Jom,
Ik doe mijn best om accuraat te zijn, maar er zijn zoveel waar gebieden waar je over wil lezen en dan moet je het nog bestuderen en je eigen mening erover vormen!
Romantiek is duidelijk een gevoel en vanuit dat gevoel vertrek ik en vorm met mijn geest weer visies.
Natuurlijk, het is niet zo dat wetmatigheden door mij niet gevolgd worden, maar ik neem ze niet als vanzelfsprekend aan, test ze en ben altijd op zoek naar nieuwe meningen die de wetmatigheden aanvallen en grenzen verleggen. Een goed voorbeeld zijn de astronomie en de theoretische fysica. Wat daar gebeurt probeer ik op de voet te volgen. Dat fascineert en speciaal omdat de makro- en microcosmos elkaars spiegelbeelden lijken.
Als je voor jezelf een visie op de wereld wilt krijgen, zul je moeten veralgemeniseren. Met alleen het bijzondere kom je er niet.
Dat is dan een romantisch trekje, waar je tegen probeert te vechten. Dus er gaat een romanticus in je schuil, die je eigenlijk wilt uitbannen. Ik denk dat dit moelijk zal gaan, want het is nou eenmaal de aard van het beestje. Ik heb ook moeten vechten, want teveel ongeleide romantische gevoelens en gedachten zijn ook niet goed. Waar ik onder geleden heb, is dat ik vroeger aan van alles begon, maar het niet afmaakte. Dat kwam door de onrust die me maar steeds verder duwde. Nu ben ik gelukkig daar vanaf en voltooi ik wel dingen. Echter als ik ergens aan bezig ben en gedurende het schrijven merk ik dat ik nergens uit kom, dan zal ik ook er ook mee stoppen en het niet zinloos voortzetten.
Gedachten hebben ook gevoel. Ja, als het om de uitdrukkingkracht van gedachten gaat, mag je spreken van gevoel ja.
Jom, de roman waar ik aanschrijf is geen zoetgevooisd verhaal, verre van, het is een verhaal over onrust, onwetendheid, valkuilen, kortom gevaar! Dit verhaal is net een net wat zich steeds dichter om de lezer heen legt, tot het koord wordt aangetrokken en ontsnapping onmogelijk is! Ik vertrek uit het gevoel, maar daarmee probeer ik een bouwwerk van woorden op te bouwen.
In de biografie van Kees Snoeck over E. du Perron waar ik momenteel over de helft ben, citeert hij Du Perron als die het heeft over zijn visie op literatuur: hij wil introspectief zijn, is niet uit op sfeertekening.
Ik wil beide, een taalkundig bouwwerk omgeven door een wonderlijke, maar ook een verradelijke atmosfeer.
Ik mag me trouwens vanaf nu een literair schrijver noemen! Een paar dagen geleden is Vestdijkkroniek nr 106 verschenen met daarin mijn 11 pagina's groot artikel over mijn leeservaringen met Vestdijk en daarin speciaal een analyse van de complete 8-delige Anton Wachter-cyclus.
Dit nummer is ook heel bijzonder, omdat hier al vooruit geblikt wordt in de vorm van een interview met de biograaf, op de biografie van Wim Hazeu. 10 november wordt deze gepresenteerd in Groningen (waar ik niet bij ben, tever weg) en 12 november opnieuw voor de Vestdijkliefhebbers en andere geïnteresseerden te koop zal zijn. Hazeu zal de 12de in de Openbare bib van Amsterdam ook een lezing over de tot standkoming van de biografie geven en een Vestdijk zaal openen.
Daar ben ik natuurlijk wel bij!
Mocht je interesse hebben in een exemplaar van Kroniek 106, laat me dat dan even weten, dat geef ik je het email-adres waar je het kunt bestellen aan je door.