Momenteel herlees ik...

Naar aanleiding van het druk bezochte "eerste-zinnen-topic", nam ik het boek van Marcel Möring "Het grote verlangen" ter hand. En zie ik was alweer verkocht: de prachtige, vloeiende zinnen (nu eens kort, dan weer lang), de sfeer, het gevoel dat uit ieder woord spreekt... het is er allemaal nog. Momenteel herlees ik dus "Het grote verlangen".

Een idee voor een nieuw onderwerp, dacht ik.

Welk boek herlezen jullie? Boeit het nog evenzeer of juist niet?

En waarom?

Ben ik toch benieuwd naar.

Groetjes. Tiba.

Dit is een superieur idee Tiba!

De stapel nog te herlezen boeken is inmiddels al hoger dan de nog nieuw te lezen boeken.

N.A.V. het dagboek 1974 van Jan Wolkers las ik nog maar eens Turks Fruit en de Walgvogel, was na zoooveeel jaren best wel weer leuk.

Gran Café Boulevard van Tomas Lieske heb ik inmiddels drie keer gelezen en steeds blijf ik daar nieuwe dingen in ontdekken. 'n Prachtig boek.

Houd je op de hoogte,

groetjes,

Irene

Hallo Tiba,

Jullie zijn ongelooflijk, jullie hérlezen ook boeken ?

Hoe doe je dat ? Is er een geheim ?

Een tijdloop waar ik geen weet van heb ?

Een inter-alfabetair melkwegstelsel waar

boeken in één keer opgeslorpt worden ?

En, belangrijker, hoe bezinken ze ?

Want pas als droesem, als alluvium wordt een boek vruchtbare grond, niet ?

Of doen jullie het écht allemaal louter voor het plezier ?

Ach mijn beste leestafelaangezetenen,

Ik snap niets van het leestafeletiquette

- en ik heb aan een gewone eettafel al zo weinig manieren.

(Moet je me hier thuis zien smullen van boeken !

En morsen met commentaren en halfgelezen kantnootjes

- ik heb altijd wel ergens een half citaat nog in de hoek van mijn mond.)

Hoe doen jullie dat, dat lezen ?

Welke logica volgen jullie ?

Wat bepaalt wat jullie lezen ?

Ziehier de mijne :

Gegeven : ik ben would-be-dichter-in-spe en ik word hoogstens 100 jaar.

Dus : moet ik bij leven en welzijn erg secuur selecteren.

Ik geloof meer in talenten dan in treffers.

Ik lees dus auteurs.

Oeuvres.

Geen boeken,

maar alles of zoveel mogelijk van George Eliot bvb,

of van Keats, Milton, Giraudoux, Nietzsche, Valéry, etc.

Dat is natuurlijk intens lezen.

Ik ben nog niet aan de levenden toegekomen.

En ik raak steeds minder bij.

En ik volhard voorlopig in de boosheid,

want als iemand mij zou vragen : wat vind je de beste schoolopleiding ?

Dan zou ik zeggen: lees geheel het oeuvre van één waarlijk interessante schrijver

( “waarlijk interessante” - daar zit natuurlijk het addertje).

Er zijn zoveel leerrijke facetten aan.

En de onbetaalbare spankracht tussen de eenheid en complexiteit van diens wereldvisie maak je live mee.

En ik lees “natuurlijk” ook de absolute historische klassiekers:

Ilias, Odyssee, Aeneis, Metamorfosen, Belijdenissen, Divina Commedia, Faust, je weet wel.

En dan nog die andere klassiekers : werken die de lezer trachten op te tillen tot het niveau dat nodig is om het te kunnen smaken of ervan te kunnen genieten.

Huizinga’s Herfsttij, Spinoza’s Ethiek, e.d.

En tenslotte de klassiekers die de klassieken schijnbaar louter voor elkaar hebben geschreven.

Zoals Amphytrion, Qu’est-ce-que la propriété ?, Tractatus Logico-Philosophicus, …

Hoe kom ik dan toe aan

– en wat zou me dan kunnen verleiden of motiveren tot –

de laatste Hemmerechts ?

Alle hints zijn welkom.

Gg

PS

O ja, ik bezit ook één van de weinige kapotgelezen encyclopedieën van het Noordelijk Halfrond (van het Woordelijk Halfrond). Een Winkler Prins - lijkt nu meer op een Winkler Clochard.

Ik lees woordenboeken, geniet er van het plot, van een leuke etymologische wending,

en heb spijt wanneer een volgende beginletter in het verschiet komt.

PS-PS

En tegen dat ik doodga moet ik mijn nachtkast verruilen voor een nachtbuffet,

want ik wil buiten mijn egade en nageslacht

alle poëzie van Emily Dickinson, de late Rilke,

en heel het proza van Tsvetaeva binnen hand-en tastbereik.

(Moet je me hier thuis zien smullen van boeken !

En morsen met commentaren en halfgelezen kantnootjes

- ik heb altijd wel ergens een half citaat nog in de hoek van mijn mond.)

Geweldig vind ik dit! Volgens mij schuilt er een dichter in je!!

Ik vind dit een moeilijke vraag, herlezen doe ik zelden omdat er nog zoveel boeken liggen te wachten die ik nog wil lezen.

De enige boeken die ik herlees zijn enkele boeken van W.F. Hermans (ik ga binnenkort weer Onder professoren lezen en Een heilge van de horlogerie) en Gerard Reve, die kan ik blijven lezen.

Een paar jaar geleden heb ik De kleine Johannes opnieuw gelezen en dat was een vreemde ervaring. De eerste keer had vooral het paradijselijke begin me geraakt, en had ik heel goede herinneringen aan het boek, de tweede keer raakte me het tweede gedeelte veel meer en dat was somber en zwart.

En... een kinderboek herlezen Gerdientje van W.G. van der Hulst. Als kind vond ik dat zo mooi en zo zielig en nu? wéér prachtig!

Meer niet eigenlijk.

Woordenboeken mag ik ook graag inkijken en me verwonderen en vermaken met woorden, maar atlassen kan ik ook met veel genoegen bekijken.

Ze te zien lees jij veel filosofisch getinte boeken Jom. En ik denk sowieso dat veel mannen andere boeken lezen dan vrouwen.

Ik zou je niet kunnen zeggen waarom je bijv. Hemmerechts zou moeten lezen. (ik ben namelijk niet gecharmeerd van Hemmerechts)

Maar als ik over Reve zou beginnen....

Het is altijd moeilijk een ander te overtuigen van een boek.

Persoonlijk was ik erg onder de indruk van Gail Tsukiyama's De tuin van de Samoerai. Het is een boek dat erg mooi, bijna sereen geschreven is.. Maar of ik jou daar een plezier mee zou doen? Geen idee.

De taal is natuurlijk heel anders dan van de schrijvers die jij leest.

Ben je huiverig voor de nieuwe generatie schrijvers? Hou je van uitvoerige beschrijvingen? Of is het dat je een soort logische volgorde in je leeservaring hebt?

Groet

Bernadet

Nog even, ik denk dat iemand iets herleest om nogmaals het plezier te ervaren van dat boek, of omdat een boek iemand niet loslaat en er vragen open blijven.

Bernadet

De stapel nog te herlezen boeken is inmiddels al hoger dan de nog nieuw te lezen boeken.

N.A.V. het dagboek 1974 van Jan Wolkers las ik nog maar eens Turks Fruit en de Walgvogel, was na zoooveeel jaren best wel weer leuk.

Gran Café Boulevard van Tomas Lieske heb ik inmiddels drie keer gelezen en steeds blijf ik daar nieuwe dingen in ontdekken. 'n Prachtig boek

Van de boeken die jij opsomt heb ik er nog maar één gelezen, Irene m.n. Turks fruit.

Een boek dat je driemaal herleest moet beslist de moeite waard zijn.

Fijn dat je dit thema zo'n goed idee vindt.

Groetjes. Tiba.