Momenteel lees ik.....

berdine schreef : De recensie is niet al te lovend :puppydogeyes: , maar ik lees het ook niet vanwege het literaire talent van de schrijfster. Het is tot nu toe best vermakelijk. Het zit bij Bol bovendien in de opruiming...

8weekly is niet zo gauw lovend dus trek je er niets van aan.

Dettie

Ik vind het een vermakelijk en ontroerend boek. Dan wel geen literair hoogstandje, maar boeiend door het verhaal zelf. De schrijfster, een verwoed dierenliefhebster met een huis vol dieren, probeert de gehandicapte ara zoveel mogelijk vrijheid te geven, maar helaas gaat dat niet helemaal goed. Mocht je een ara in huis willen nemen (niet doen!), dan vind je hier een heleboel praktische tips!

Overigens ben ik het niet eens met de 8Weekly recensente, dat de schrijfster kinderen van haar huisdieren wil maken. Ze wil ze juist zoveel mogelijk hun gang laten gaan, waardoor op sommige momenten, in de te kleine woning, deze of gene in het gedrang komt, omdat het gedrag van de een de ander wel eens in de weg zit. Ook noemt ze de papegaai niet direct "prinses" zoals de recensente beweert, maar de naam Sarah (de naam die ze de ara geeft) schijnt dat te betekenen.

Ook eindelijk (nachtkasje-boek gedurende 7 maanden) The Collected Stories van Lydia Davies uitgelezen.

Deze schrijfster houdt van details. In vrijwel elk verhaal beschouwt zij een situatie, een gedachte of b.v. de verhouding tussen twee mensen. Ze bekijkt die van alle kanten, bestudeert boven- en onderkant, analyseert en ontleedt. Ze draait alle schroefjes los, bekijkt hoe het in elkaar steekt, hoe en waarom het wel of niet werkt. Het is een bijzondere manier van schrijven. Haar verhalen zijn logischerwijs traag, er gebeurt niet veel en dikwijls hebben ze ook niet echt een eind. Een enkel, meestal langer verhaal, beschrijft het leven of een gebeurtenis uit het leven van een bekende persoon, zoals Marie Curie of Kafka, maar even minutieus. Desondanks vond ik het geen moment saai.

Deze bundel van 733 blz. bevat 218 verhalen, variërend van een paar regels tot een stuk of 40 bladzijden. Het is geen boek dat iedereen zal bevallen. Je leest het niet in een ruk uit. Elke dag een hapje, dan is het beter te verteren en kun je er misschien, net als ik van genieten!

Nu begonnen in Alles kan kapot van Martijn Knol. Ik kan er nog niets van zeggen.

Ik schiet aardig op in Vendela Vida - De minnaars

Soms zou je tegen de vrouw, die de hoofdrol in het boek speelt, willen roepen dat ze iets beter niet kan doen. Ze ontmoet een jonge schelpenverkoper en lijkt hem een beetje te gaan zien als een soort kind, waar ze een soort band mee begint te ontwikkelen. Ze verstaan elkaar niet en persoonlijk vind ik het niet zo verstandig om een al te sterke band te ontwikkelen met een ander kind. Maar goed, ik ben toch al niet zo goed met kinderen.

Nog steeds bezig in

- Leven zonder beperkingen van Nick Vujicic over een jongen die zonder armen en benen geboren is (non-fictie)

Het is indrukwekkend zo positief als deze jongen is. Hij kan zelden alleen zijn want hij moet met alles geholpen worden en toch is hij altijd optimistisch en blij. Hij haalt zijn kracht uit zijn geloof en dat is het enige wat me tegen gaat staan, niet dat hij gelooft natuurlijk, maar dat hij zo erg in herhaling valt daarover. Maar het feit blijft dat het indrukwekkend is.

- De humeuren van meneer Utac van Guilherme Mendes da Silva Ik weet het niet... het is een erg druk boek. Meneer Utac houdt over van alles en nog wat verhandeling tegen allerlei mensen, ik ben af en toe de draad kwijt en die verhandelingen duren soms wel érg lang. Tcoh boeit het ook op een of andere manier.

Vandaag kwam het dikke samenleesboek binnen, ben heel erg benieuwd.

Dettie

Nog steeds bezig in de Opwindvogelkronieken van Haruki Murakami (schiet nu wel vlot op).

Kafka op het strand (ook van Murakami) ligt al klaar.

Tevens weer volop aan het genieten van J.J. Voskuil: De buurman.

WilV schreef : Hier de link naar 't interview wat ik las;

www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/arc...03/08/Over-val.dhtml

Ik kan de link helaas niet openen; stuit op op te geven wachtwoord bij de Volkskrant