het verschil tussen Proza en Poëzie

Dettie zegt het al. Dat is ook wat ik bedoel.

De eerste functie van taal is de werkelijkheid kunnen begrijpen, benoemen, duiden. Daarna komen de andere functies, zoals communicatie. Alleen zie je vaak dat mensen daarbij die eerste functie vergeten zijn. Dat ze reageren vanuit die eerste 'laag' en niet op de communicatieve 'laag'.

Ofwel: Mensen reageren vanuit hun eigen, heel vroeg geleerde invulling van de werkelijkheid, via woorden. Minder dan op wat de ander zegt. Vaak horen ze niet eens wat de ander zegt of bedoelt, en vragen niet na of hun invulling van dat woord wel overeenstemt met die van de ander.

Dat is ook de basis van alle mogelijke misverstanden tussen mensen.

Veel meer dan verschillen tussen gesproken of geschreven taal.

Want mijn invulling van het stukje werkelijkheid dat ik aanduid met een woord, zoals 'tafel', 'angst', 'mooi', 'existientieproblematiek', enzovoort blijft dezelfde, of ik dat woord nu uitspreek of op papier zet.

Pieter, deze conclusie is te vinden in allerlei onderzoeken. Naar taalverwerving & taalontwikkeling bij jonge kinderen (psycholinguïstiek, leerpsychologie), ontwikkeling en werking van de hersenen, met name het spraakcentrum (neurofysiologie), de functie van taal in persoonsontwikkeling (psychiatrie en psychologie) en communciatieprocessen in groepen (sociolinguïstiek).

Maar wat belangrijker is: je kunt het voortdurend om je heen zien gebeuren.

Mijn ervaring zegt me dat deze onderzoeken het bij het rechte eind hebben, door eigen observatie, van mezelf en anderen.

Dettie, Het punt is dat er inmiddels meerdere vragen gesteld zijn in dit topic. Ik reageerde op de uitspraak van Pessoa over het verschil en de voor- of nadelen van gesproken en geschreven taal. Hij beweerde dat de geschreven taal te prefereren is, want die zou ons minder verraden dan het gesproken woord.

Het is natuurlijk moeilijk om te reageren op een zo'n losse uitspraak.

Wat bedoelt hij er precies mee, in welk kader zegt hij dat enzovoort.

Maar mijn reactie in het algemeen is dat er in dat opzicht geen verschil is tussen gesproken of geschreven taal. Ze laten alletwee zien wie we zijn ('verraden ons') , omdat we in beide niets anders kunnen uitdrukken dan hoe we tot op dat moment de werkelijkheid, de wereld hebben leren duiden.

groetjes,

Grada

PS Ik heb een tijdelijk account, omdat ik momenteel via mijn gewone account hier niet kan komen. Lord knows why? :shock:

Bedankt voor jullie waardevolle bijdragen waardoor de uitspraken van Pessoa redelijk gerelativeerd zijn. Daar komen dan ook nog de persoonlijke verschillen bij. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zich heel goed en eerlijk kunnen uitdrukken waardoor je precies weet hoe iemands mening is en de argumenten daarvoor. Anderen zullen er de voorkeur aan geven dit rustig te overdenken en op te schrijven, bijvoorbeeld in een essay, column of brief. Waardoor de uitspraak van Pessoa, waarvan ik dacht dat het zo'n belangrijke en interessante was door jullie en mij volledig van de tafel is geveegd. Uit zijn boek blijkt trouwens dat hij niet erg van discussiëren hield, hij was meer een waarnemer en interpretator.

Pieter

P.S. Dat bij het ontstaan van de taal het benoemen vooraf ging aan het communiceren blijf ik met jullie oneens. Volgens mij waren het interacties in groepen. Maar dit terzijde, het tegendeel is experimenteel niet te bewijzen. P.

Nou, ik denk dat er altijd een discrepantie zal blijven tussen de werkelijkheid en de taal. Daarmee bedoel ik dat het op de een of andere manier haast wel onmogelijk lijkt om dingen exact zo te zeggen of te schrijven als ze zich aan ons voordoen. Als je dat 'liegen' wilt noemen, dan heeft Pessoa natuurlijk wel een punt.