Leon de Winter: Het recht op terugkeer (samenleesboek juni '09)

Zal dit boek de Libris prijs winnen? Het is een actueel onderwerp, en men schijnt dat sommige juryleden dat wensen. Maar ik vind het eigenlijk helemaal niet zo'n denderend boek.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/leon-de-winter

Marjo

Het recht op terugkeer van Leon de Winter verdient de Librisprijs omdat het een prachtige literaire roman is!

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/leon-de-winter

Jeannette

Ik heb jullie verslagen naast elkaar op de site gezet vanwege het contrast.

Ik wil het eigenlijk gelijk nomineren als samenleesboek, als er nu al verschillende meningen over zijn dan moet er toch een discussie uit voort komen lijkt me.

Dettie

En het is het samenleesboek juni/juli geworden.

Dettie

Ik kon het lenen van iemand dus ik ben er meteen vandaag in de zon maar aanbegonnen. Ben heel benieuwd.

Groeten,

Willeke

Pfff…wat een duizelingwekkend boek. Wat zal ik er eens van zeggen.

Het is nogal véél allemaal. Véél verhaallijnen, die zich in drie verschillende tijden afspelen, waarvan een groot deel in 2024 en 2025, en het speelt zich dan ook nog eens af in Tell Aviv, Amerika, Kazachstan, Rusland en Nederland, en niet chronologisch.

En af en toe was me dat wat te veel, of waren de bochten en stappen die het verhaal nam me wat te groot. Met name , ik zal het cryptisch zeggen voor de mensen die nog moeten lezen, van het deel waar alles nog goed was, naar twee jaar later als de hoofdpersoon van de ene op de andere bladzijde in een gedesoriënteerde toestand verkeerd, zonder dat wij lezers weten wat er aan de hand is.

En de toevalligheden en samenkomsten van personages en gebeurtenissen waren soms zo groot dat mijn toch redelijk ontwikkelde verbeeldingskracht hard moest werken om dat allemaal bij te benen.

Het boek wordt erg gekleurd door het wereldbeeld en de politieke opvattingen van de schrijver. Dat is nogal eenzijdig, zoals Marjo ook al in haar verslag zegt. Maar dat vond ik niet zo erg, omdat het mij daardoor dwingt tegenargumenten te verwoorden, of op zijn minst te bedenken wat ik van zijn standpunten vind. Al is het af en toe wel erg hard en eenzijdig. De tegenargumenten worden wel aangevoerd, maar altijd met terugwerkende kracht, toen de personages nog jong naïef en onwetend waren.

Het verhaal is wel goed geschreven, ik wilde vooral tóch steeds weten hoe het verder ging, en dat maakte dat ik het toch wel met plezier gelezen heb, maar als het iets minder “wijd”geschreven in tijd en ruimte zou zijn geschreven en met iets minder turbulenties had het boek wat mij betreft wat geloofwaardiger en leesbaarder geweest.

Komt ook bij dat boeken die zich in de toekomst afspelen mij zo ie zo niet zo liggen omdat ik alsmaar afgeleid ben door de beschrijving van apparaten en situaties waardoor ik er alsmaar bij bepaalt wordt dat het verzonnen is, en dat weerhoud me er van om helemaal in het verhaal op te gaan.

Wel grappig, alhoewel, je moet er niet aan denken, maar Poetin is nog steeds aan de macht in 2024. Maar dat terzijde.

Wil