PMotte: gelezen vanaf 2023 en reacties

Onlangs zag ik een leraar middelbaar onderwijs in de jeugdafdeling van de bibliotheek op zoek naar plaatjes in kinderboeken om allerlei wetenschappelijke begrippen uit te leggen. Hij vond die gewoon erg goed bruikbaar. En hij heeft nog gelijk ook.

Juist!

Mijn grootste probleem hiermee: de flauwe humor. En de Epiloog mag je volledig negeren, want meer dan wat flauwe humor brengt die niet. Ergens is zelfs Urbanus vermeld. Wat de auteurs niet lijken te beseffen, is dat als je je concentreert op een al dan niet moeilijk onderwerp, sommige humor gewoon afleid in plaats van de zaak lichter te maken.

Daarom maar 4/5. Als de redactie er eens doorheen loopt om alle flauwe grapjes te verwijderen, zou het boek veel winnen. Nu lijkt het soms alsof de lezers niet serieus worden genomen.

Er staan ook wat fouten in: Google wordt plots IBM.

Het laatste hoofdstuk brengt ook te veel speculatie over quantumcomputers. Er wordt uitgeweid over quantuminformatietheorieën, alsof ze een fysische realiteit beschrijven, terwijl ze alleen maar een abstract informatiemodel zijn om met behulp van quantumcomputers informatie te verwerken.

Verder gaan ze er te veel vanuit dat symmetrie, vereenvoudiging en schoonheid de onderliggende verklaring van het heelal zouden zijn. Dr. Sabine Hossenfelder stelt in "Lost in Math" dat er de laatste eeuwen in het fysicaonderzoek opvattingen zijn binnengeslopen om het onderzoek richting te geven, waarvan niet is bewezen dat de werkelijkheid daaraan voldoet. Ze heeft het dan over symmetrie, vereenvoudiging en zelfs schoonheid. Er is geen enkel bewijs, stelt ze, dat de ultieme theorie die alles verklaart, een toonbeeld van schoonheid zou moeten zijn. En al erkent ze dat de zoektocht naar symmetrie ons de laatste honderd jaar veel heeft opgeleverd, dat bewijst niet dat het dat zal blijven doen, terwijl er wel omwille van de symmetrie miljarden dollars en euro's worden gepompt in altijd megalomanere projecten, zoals gigantische deeltjesversnellers, terwijl die in vergelijking met het geïnvesteerde geld relatief weinig opleveren. Ook dat de ultieme theorie eenvoudig zou moeten zijn, is niet bewezen, zelfs al leek het sinds Newton telkens wel die richting op te gaan.

https://andreasmartens.files.wordpress.com/2023/12/kunst-uit-de-doeken-1.jpg?w=140

Op zich een goed boek over schilderkunst, maar het behandeld slechts 45 doeken uit ongeveer 1500 jaar, en dat is natuurlijk wel weinig.

Meer hier.

Van dat boek heb ik een puntje afgeknepen, zodat het op 4/5 komt i.p.v. 5/5, omdat ik momenteel een boek over het futurisme lees, dat zeker zijn 5/5 verdient, maar dan is "Kunst uit de doeken" toch wat overgekwalificeerd.

Haha ja, zo werkt dat hè. Soms heb ik dat ook. Dan lees je iets wat je echt goed vindt en dan overtreft het volgende boek dat. Wel fijn dat je zulke goede boeken leest. Dat geeft altijd enorme voldoening.

Dettie