Lof der onzin
over het wassen van teckels, merkwaardige huwelijken, onvindbare continenten en andere rariteiten
Bruno Post
Onzin wordt vaak gezien als een storend bijproduct bij werkzaamheden die op zich verstandig, nuttig en opbouwend mogen worden geacht. Onzin zou een ongelukkig gevolg zijn van domheid, onbegrip, versprekingen, misverstanden, geestelijke afwezigheid en pedanterie. Niets is evenwel minder waar volgens de Nederlandse socioloog en encyclopedist Bruno Post, die zijn leven in dienst heeft gesteld van onzin-onderzoek. Onzin vormt juist het toppunt van het menselijk kunnen. 'Het vermogen om ons te vergissen is veel imposanter dan het vermogen achter de waarheid te komen. Dat laatste doen alle planten en dieren ook. Alleen wij mensen zijn in staat de plank finaal mis te slaan.' [...]
Recensie
De auteur, socioloog en encyclopedist, geeft honderd voorbeelden van onzin, afkomstig uit naar we op de achterflap lezen, 'een duizenden meters tellend archief van menselijke onzinnigheden'. Die voorbeelden mogen er zijn. Het enige genre dat de lezer niet aantreft, is de ambtelijke nota, een ernstige omissie, maar ruimschoots goedgemaakt door de wel aanwezige rijke variatie.
Een keuze uit de inhoudsopgaaf: 'Zijn buitenaardsen vegetariers?', 'De klassieke denkers over urine', 'Nonsenspoezie voor doe het zelvers', 'Het wassen van teckels' en 'Bibliografie met betrekking tot de Lederhose'. Niet mis, dus.
Daarnaast zijn er ook nog mogelijk nuttige stukjes bij voor sommige beroepsgroepen, zoals 'De taal van de Italiaanse maffia' en 'Gesloopte flatgebouwen en nieuwbouwwijken' en 'Zwerfmatrassen vragen onze aandacht'. Daarnaast bevat deze unieke bundel ook nog onvermoede poezie, van het type Blauwbilgorgel, de kenners welbekend.
Eenvoudig Nederlands, geen jargon, doorgaans boeiende informatie.
Drs. H.H.M. Meyer
ISBN 9789050187435 | Paperback | 224 pagina's | Uitgeverij Bslans| september 2013