Thema februari 2018 - Lezen als KAT en HOND

haha ja, inderdaad!

Dettie

Catfulness

Illustraties: Marianna Coppo

tekst: Paolo Valentino

Hoe een kat ons kan leren gelukkig en mindful te leven.

"Mensen houden ervan om problemen voor zichzelf te creëren. Ik kom het elke dag tegen, mijn soortgenoten ook. Ze stoppen nooit, en een van hun favoriete taken is om meerdere dingen tegelijk te doen. Ze zijn altijd op zoek naar iets, alsof het leven dat ze hebben niet voldoende is. Ze zeggen dat ze op zoek zijn naar geluk: maar weten ze wel wat geluk is?

Ik vind dat het tijd wordt om jullie mensen de wijsheid bij te brengen. Wij katten kennen de kunst van het leven. We eten wanneer we honger hebben, we slapen als we moe zijn. Het urenlang wachten voor een muizenhol heeft ons geduld geleerd. Het staren naar een aquarium heeft ons meditatie gebracht. En wij weten hoe we onszelf moeten vermaken.

Catfulness is een mindfulness-programma voor menselijke wezens. Als zij meer kunnen leven zoals wij dat doen, dan zal de wereld een stuk serener zijn. Zoals Sigmund Freud zei: "Tijd die je doorbrengt met katten is nooit verspilde tijd'."

Zie ook het inkijkexemplaar

ISBN 9789022581216 | Hardcover | 96 pagina's | Boekerij | januari 2018

Vertaald door Liesbeth Dillo

Citaat van de dag

Jíj bent niet gek, gek is degene die denkt

dat spelen voorbij is als je volwassen wordt!

Fragment uit: Catfulness

Stoute hond

Chris Haughton



Sjors de hond wil braaf zijn. Hij doet écht zijn best om een brave hond te zijn. Maar in de keuken staat een heerlijke taart en zijn baasje is niet thuis… Wat zal Sjors doen? Keer op keer blijkt Sjors de verleiding niet te kunnen weerstaan, ook al wil hij niets liever dan een complimentje van zijn baasje krijgen. Nadat hij ontzettend op zijn kop heeft gekregen, gaat de knop om. Brave Sjors! Zelfs de kat laat hij met rust. Maar wat zal hij doen als de ultieme hondenverleiding voorbijkomt?

Van de maker van het superlieve ‘Prentenboek van het jaar 2012’: Mama kwijt.

Recensie

Henk gaat naar buiten en hond Sjors belooft heel braaf te zijn. Maar de verleiding van de taart in de keuken is wel heel erg groot, en poes kan hij toch niet zomaar laten lopen, en dat zwarte zand in de bloemenzaak vraagt erom om eens lekker met je poten in te graven.

Als Henk thuiskomt is hij teleurgesteld dat Sjors zo stout is geweest. Sjort voelt zich schuldig en belooft beterschap. Als ze daarna gaan wandelen laat Sjors zien best gehoorzaam te kunnen zijn.

Vierkant prentenboek met alle ingredienten voor een goed prentenboek. Het verhaal is duidelijk gestructureerd, waarbij de herhalingen een duidelijke spanning opbouwen. De steeds terugkerende vraag 'Wat zal Sjors doen?' nodigt uit tot interactief voorlezen en betrekt het jonge kind bij het verhaal. De illustraties in een digitale collage-achtige techniek, met figuren die eenvoudig lijken, komen juist door de details als bv. de ogen zeer levendig over. De illustraties vragen, zeker door het kleurgebruik (vooral rode, oranje en paarse tinten, zonder contourlijnen), best veel van het observatievermogen van kinderen en zal dit ook zeker ontwikkelen. Tweede prentenboek van de Ierse schrijver/illustrator; een waardige opvolger van zijn succesvolle debuut 'Mama kwijt'* (Prentenboek van het Jaar 2012). Vanaf ca. 4 jaar.

Toin Duijx

ISBN 9789025750947 | Hardcover | 32 pagina's | Gottmer | februari 2012

Afmeting 26,7 x 25,7 | Vertaald door J.H. Gever | leeftijd 4+

Citaat van de dag

Honden hebben meer aan een boomstam

dan aan een stamboom.

Roger Wastijn (1928-1998)

Vlaams dichter en aforist

Mijn achterlijke kat Lola

Sylvia Witteman



Na vele vergeefse bezoeken met haar stokoude witte kater Harry aan een dierenarts die "geen dier kan doodmaken' legt Harry begin deze eeuw toch nog op nogal curieuze wijze het loodje. Nooit meer een nieuwe, besluit Witteman, want verdriet is er immers al genoeg. Maar haar kinderen blijven steeds snerpend zeuren om een huisdier, en die twee "tamme' ratten in Den Haag blijken bepaald niet de oplossing.

Met veel omtrekkende bewegingen weet Witteman de aanschaf van een kat nog jaren uit te stellen, maar eenmaal beland in een groene buitenwijk van het verre Washington komt het er toch van, zelfs met twee katten tegelijk: de inmiddels legendarisch domme, dikke Lola, en haar schrandere, atletische broertje Ziggy.

Ziggy wordt al spoedig doodgereden en begraven in de zonnige achtertuin, het gezin radeloos van smart achterlatend. Jarenlang regeert Lola vervolgens haar imperium alléén; slapend, in de weg liggend, of scheel kijkend van onbenulligheid. Dan arriveert het kleine streepjespoesje Siepie, en ontvouwt zich een koningsama dat door 100 000 volgers op Twitter gevolgd wordt.



Reccensie

Een verzameling kattencolumns van een van de populairste columnistes van Nederland, eerder verschenen in de Volkskrant. In de korte stukken worden de dagelijkse gebeurtenissen in rake bewoordingen beschreven. De stukken zitten vol humor en ironie, maar bevatten ook heel wat cynisme.

Dieren komen veelvuldig in de columns voor. Het meestgenoemde dier is Sylvia's kater Lola, die zij uit Amerika heeft meegenomen. 'Een achterlijke, dikke pluisbal met het geestelijk leven van een courgette', volgens de schijfster. De komst van een klein katje, Siepie, in het huisgezin leverde ook hier het bij de meeste kattenliefhebbers bekende koningsdrama op.

Op Twitter konden meer dan 100.000 volgers het allemaal zien. Die volgers vroegen massaal om dit boekje waarin de teksten die Sylvia over haar katten schreef, bijeengebracht werden. De teksten zijn aangevuld met foto's van de katten. Achterin vijf columns over dieren in Artis en foto's van dieren in Artis die allemaal een naam hebben gekregen. Sylvia vindt dat de dieren in Artis weer namen moeten krijgen, want dan worden ze tenminste menselijk behandeld.

Klein, vierkant formaat.

ISBN 9789038801667 | Hardcover | 240 pagina's | Nijgh & Van Ditmar | april 2016