Jullie impliceren dat als er geen ellende, of kommer en kwel, in een verhaal zit dat het dan 'nergens over gaat'?
Misschien moeten we eerst een definitie hebben van wat problemen zijn!?
Ik moet denken aan dat boek over die man die rijk is en zonder geld gaat leven (Rijk en geen geld) Ik vind dat geen boek over problemen, maar het is wel een prima boek. Misschien geen Literatuur, maar wel literatuur.
Zo zijn er toch wel meer?
Literatuur is een afspiegeling van de tijdgeest, maar -vind ik - ook een kwestie van smaak. Ik vind het vreselijk moeilijk om een werk al of niet literair te noemen. Die 'man genaamd Ove' is het niet volgens de algemene inzichten (van wie die dan ook af komen).
Ik vind ook dat je een verhaal niet los kan zien van de stijl als het gaat om goed (literair), maar ik vind niet per definitie dat er dan grote problemen beschreven moèten worden, dus ik sluit me aan bij jouw stelling Dettie dat het best vrolijker mag worden.
En natuurlijk hoeft niet alles op rolletjes te lopen, het gaat er om dat de personages positief in het leven staan. En dan dus of op een goede manier leren leven of een oplossing vinden.
(Persoonlijk vind ik Bomans qua stijl niet goed genoeg om Literair genoemd te worden. Hij schrijft te gewoontjes.)
'Mevrouw Verona daalt de heuvel af'. Wat vind je daar van?
Gaat over rouw, maar is toch geen kommer en kwel?