Thema november 2016 - (Lees)tafels en ander meubilair

Citaat van de dag

Roem betekent absoluut niets behalve een goede tafel in een restaurant.

Eileen Atkins

De bank

Paul Verrept

De bank is het verhaal van een man. Hij vond zijn plek op een bank in het stadspark en kijkt van daar dag na dag naar de wereld. Alles lijkt rustig. Voorbijgangers komen en gaan. Soms blijven ze even en praten met hem ... Maar de bank blijkt ook een plek om te wachten. Op iemand van lang geleden. Op iemand die nooit komt, maar er toch altijd is. De man op de bank is een buitenstaander die aan de zijlijn van het leven zit en toekijkt hoe anderen hun dagelijkse bestaan vormgeven.

Recensie

Dit verhaal, in feite een theatermonoloog, is geschreven door de veelbekroonde auteur/illustrator en grafisch ontwerper Paul Verrept in opdracht van Theater Stap. Dit is een professioneel theatergezelschap dat voorstellingen maakt waarin mensen met een mentale handicap centraal staan. Hun werk is vaak te zien in schoolvoorstellingen of in het circuit van jeugdtheaters, maar als tekst is dit verhaal zeker niet speciaal bedoeld voor de jeugd.

Het handelt over een man (ik-figuur), die nooit echt volwassen is geworden en die ten slotte een bank in het park als ‘tweede woning’ betrekt. Daar bekijkt hij de wereld en de mensen, zwijgt vooral en wacht. Aan het einde blijkt dat een wachten te zijn op een liefje uit het verre verleden. Al dan niet vergeefs?

Het is een langzaam en poëtisch verteld verhaal, zoekend naar zingeving, voorzien van vele zéér fraaie en treffende kleurenillustraties met o.a. krijt van Ingrid Godon, die op zeker moment het vertellen zelfs even overnemen. Hoewel niet zo groots van omvang, is het een mooi vol verhaal, dat volwassenen en oudere jeugd op een aangename manier kan doen nadenken over leven en liefde. Een zeer verzorgde, handzame uitgave bovendien, ook als 'hebbeding' of cadeau. Voor fijnproevers vanaf ca. 13 jaar.

Willem Nijssen

ISBN 9789058389626 | Hardcover | 80 pagina's | Uitgeverij De Eenhoorn | september 2014

Citaat van de dag

De hemel is een wasautomaat, een vaatwasmachine, een koelkast met diepvriesvak, een droogtrommel en een grote bank waarop ik in de zon naar al dat gezoem kan liggen luisteren.

Jean Kerr

Iers-Amerikaans schrijfster

Tafel 18

Rik Vanmolkot

Kent u Laag-Etterbeek? De wijk aan de voet van de Europese buurt is de microkosmos van bengels en grijsaards, Mohammeds en Maria's, werkmansbroeken en maatpakken. Maar ook de thuishaven van 'de' Chambéry. Al twintig jaar trekt dat wijkhuis aan de kar. Met een dienstencentrum, sociaal restaurant, wijk-, kinder- en jongerenwerking, een renovatieploeg en klusjesdienst. Met een imposante rist aan projecten in de buurt. En vooral: met dertig medewerkers en tachtig vrijwilligers.

Welke plaats heeft zo'n privé-initiatief in een wijk en een gemeente? Wat doet Chambéry wel en niet, en waarom? Wat zijn de sterktes en de zwaktes? Zijn er succesrecepten? Waar gaat het project naartoe?

Tafel 18 is een verhaal van vallen en opstaan, doorzetten en samenwerken, van moeilijke en vooral ook veel mooie momenten. Een relaas van mensen, enthousiasme en warme solidariteit in een steeds killer wordende wereld. Over geëngageerd wijkwerk in een specifiek Brusselse context maar met een blik over het muurtje, naar andere werkingen, in Brussel, Vlaanderen en daarbuiten.

ISBN 9789462670631 | Paperback | 207 pagina's | Uitgeverij EPO | maart 2016

Citaat van de dag

Boeken zijn niet bedoeld als meubilair, maar er is niets anders dat een huis zo prachtig meubileert.

Henry Ward Beecher

Amerikaans prediker (1813-1887)

Sofa aan zee

Gerrit Krol

De Russische Paul Kolodner en de Schot John Ax hebben niets met elkaar te maken. Eens zaten ze bij elkaar in hetzelfde vliegtuig naar Zuid-Amerika. De Rus is als fysicus verbonden aan de universiteit van Caracas, maar staat op wachtgeld. Vanaf zijn terras observeert hij zijn mooie onderbuurvrouw Zoraima met wie hij wel wat zou willen beginnen. Ax is salespromotor in Lima en draait filmpjes voor steeds eenzelfde groep ontheemde mensen. Zijn vriendin Bárbara gooit op een dag melk in zijn gezicht en vertrekt.

Beiden weten dat hun tijd in het warme continent afloopt. Ze weten dat ze er niet thuishoren, maar wat ooit thuis was zal dat bij terugkeer ook niet meer zijn. Ze leven bij de dag in een even aangename als uitzichtloze positie.

Sofa aan zee is toch geen somber boek. Tussen de Rus en de Schot plaatst Krol een bonte stoet personen, die de mannen met elkaar verbindt. Door Krols rake observaties en zijn heldere theorieën over liefde en leven wordt het een ontroerende en geestige overpeinzing van het menselijk bestaan. De sofa op zee verbeeldt daarbij een van de mooiste fantasieën.

Recensie

Dit verhaal is een bewerking van 'De laatste winter' uit 1970, de levensgeschiednis van Kolodner en Ax. Pas in deze bewerking vond Krol een bevredigend slot. Beide mannen zijn ontevreden met hun bestaan. De een woont in Caracas, de ander in Lima. Onwetend van elkaars bestaan reisden zij vijftien jaar eerder in hetzelfde vliegtuig naar Zuid-Amerika.

Krol vertelt twee verhalen door elkaar. Hij volgt Kolodner en Ax en de personages die in hun leven een rol spelen, zonder dat beiden, anders dan heel indirect, met elkaar in aanraking komen. Pas in het laatste hoofdstuk wisselen Ax' liefje voor een nacht en Kolodner aan de reling een paar woorden.

Krol toont dat er 'meer mogelijkheden zijn dan werkelijkheid in deze wereld, die (...) alleen maar uit werkelijkheid bestaat'. Het is weinig Nederlandse schrijvers gegeven zo diep in het drama dat menszijn is, af te dalen als Gerrit Krol. Maakt zijn werk op het eerste gezicht een koele, afstandelijke, rationele indruk, wie tussen de regels door wil lezen weet wel beter. Dit verhaal met schitterende overpeinzingen is er een voorbeeld van.

Normale druk.

(Biblion recensie, Gerard Oevering)

ISBN 9789021470337 | Paperback | 91 pagina's | Querido | oktober 2005