Thema oktober 2015 - Van snaren, kleppen, toetsen enz. (muziekinstrumenten)

Pommes

belevenissen van een gitarist

Rob Romkes

In deze sappige muziekbiografie vertelt de bekende Leeuwarder gitarist Rob Romkes (Pommes) over zijn muzikale loopbaan. Het is een bloemlezing van zijn avonturen, humoristisch, vol zelfspot, met prachtige historische foto’s. Zijn eerste muziekuiting was in het schoolorkest van de rhbs. Maar daar speelden ze zo zacht, dat het wel een strijkje leek en hij er bij in slaap viel. Niets voor hem.

Het echte begin kwam bij The Blue Rhythms en al zei zijn moeder toen hij enthousiast thuiskwam ‘Dit is ut begin fan ut end’, Pommes was in de wolken. Later speelde hij nog bij bands als The Latches I, II en III, Master Geoffrey, Phallus, Earth’s People, De Kouwe Keilen, Thane, Johnny and the Rebels, Anthony and the Waiters, Big Mac, Yoop Yum en de Blue Tape Band.

Pommes vertelt over de capriolen van Swatte Jelle en Smidtje, Kleine Gleune Germ, Jan Giro, Bromke, Fis en Flupke, Hadrianus en vele anderen. Ook gaat het over de apparatuur waar hij zijn karakteristieke sound op liet horen: zijn Gibson- en Fendergitaren. Alle aandacht is er ook voor de groepsleden, de reisjes die ze maakten, de vele escapades op het liefdespad. En natuurlijk over de kroegen waar zij optraden en hun heuglijke wapenfeiten vierden.

ISBN: 9789089544513 | Paperback | 167 pagina's | Elikser | juli 2012

Citaat van de dag

'Ik ben de draad kwijt,' zei de gitarist, `want ik was te fijn besnaard'.

Vincent Griffioen

Aan de piano

Jean Echenoz

Concertpianist Max Delmarc lijdt aan podiumvrees en drankzucht. Voor die problemen heeft zijn impresario verschillende oplossingen bedacht, maar tegen Delmarcs sterfelijkheid is hij niet opgewassen. Op een avond wordt de pianist ruw naar het hiernamaals geholpen - waar Doris Day hem letterlijk in de schoot valt.

Recensie

In het eerste gedeelte van deze roman van de Franse schrijver (1947, Prix Goncourt 1999) worden de podiumvrees en de drankzucht van een beroemde pianist beschreven, die echter direct wordt gerelativeerd door de mededeling aan de lezer dat hij nog slechts 22 dagen te leven heeft.

In het tweede gedeelte is de pianist in het hiernamaals waar hij een erotisch avontuur heeft met Doris Day. Hij mag hier blijven, maar moet een andere identiteit aannemen, waarvoor hij naar Zuid-Amerika afreist voor een ander paspoort. Onverwachte gebeurtenissen die hilarisch en met veel humor en vaart worden verteld.

Het verhaal is ook een creatieve denkoefening over het leven na de dood. Echenoz laat allerlei romanstijlen met elkaar botsen en over elkaar buitelen. Zijn humor en stijl maken hem tot een heel specifieke auteur.

Gebonden; vrij kleine druk.

P. Boone

ISBN: 9789044504118 | Hardcover | 158 pagina's | De Geus | februari 2004

Citaat van de dag

Mijn pianostukjes moet je spelen met je beide handen in je zakken

Erik Satie

Die Satie.

Maar goed, wat kun je anders verwachten van een componist die, nadat iemand hem had verweten dat z'n muziek vormeloos was: 'Morceaux en forme de poire' schreef.

haha ja, dat is ook een mooie!

Dettie