Thema oktober 2015 - Van snaren, kleppen, toetsen enz. (muziekinstrumenten)

De titel van het boek doet me denken aan een nummer dat ik op een plaat heb:

"Meine blaue Gitarre

Da hängt meine blaue Gitarre

und es riecht nach Kaffee und Zimt

und der Frau trägt schon weiße Haare

deren Kind ich immer nog bin

Und das Foto am Schreibtisch zeigt einen Mann

der im Krieg sein Leben verlor

Ich habe ihn zeitweise Vater genannt

Er hatte für mich kein Ohr

Da hängt meine blaue Gitarre

und der Wind singt mir ein Lied

von Meer und Sand in den Haaren

von Heimkehr und Abschied

Im Winter war der Zirkus da

der im Frühling wieder verschwand

Da nahm mich meine erst Liebe

zaghaft an die Hand

refrain

Wenn die Wunden längst verheilt sind

tun die Narben weh

Du brauchst ein ganzes Leben

un die Kindheid zu verstehn

Da hängt meine blaue Gitarre

und mein Zimmer ist jetzt leer

nur der Spiegel hängt nog an der Wand

bloß seh ich die nicht mehr

Die vor zwanzig Jahren sagte

macht es gut ihr könnt mich mal

Sie gavben mir 50 Gulden und baten

werde bloß normal

Da hängt meine blaue Gitarre

und es riecht nach Kaffee und Zimt

und ich weiß nach all den Jahren

noch immer nicht wer ich bin

Nur wenn der Wind von Holland weht

dann wird mir zögernd klar

daß was ich heute sehen kann

schon früher in mir war"

De plaat waar dit nummer op staat heb ik grijs gedraaid. Hij is ook erg met m'n verleden verbonden.

De dans van de trom

Ruud van Akkeren

Dit verhaal duurt dertien dagen in het Maya-Hoogland van Guatemala, 1546. Voor de dominicaan, broeder Sebasti twee weken als alle andere. Voor de Maya's zeer zeker niet. Het zijn de laatste dagen van hun kalender. Een tijd van rusteloze spanning. Zal Heer Bergen Valleien hen een nieuwe cyclus verlenen? Nog niet zo lang geleden waren de verhoudingen helder. Het gunstig stemmen van de goden was het werk van kalendervoorspellers en jaguarpriesters. Zij leidden de rituele dansen. Nu zijn er nieuwe machthebbers. En hun geestelijken moeten niets hebben van die duivelse praktijken.

Daarom bevreemdt het broeder Sebasti des te meer dat er voor De Dans van de Trom van hogerhand een uitzondering is gemaakt. Waarom opnieuw de afgoderij aanwakkeren in zijn dorp Rabinal? En net nu er onverwachts hoog bezoek uit Spanje komt. Cecilia, dochter van een veroveraar en een Maya prinses, weet meer. Maar haar jade-groene ogen brengen broeder Sebasti alleen maar in de war.

De dagen kruipen langzaam naar hun eind. En niet zonder slachtoffers. Heer Bergen Valleien is onvoorspelbaar. Zijn ongenoegen schept onheil. Slechts ritme kan zijn onstuimigheid in goede banen leiden. De klank van rubber op hout. De doffe dreun en de trompetstoot. De dwingende werkelijkheid van De Dans van de Trom.

Ruud van Akkeren is antropoloog. Hij promoveerde op het Maya-drama De Dans van de Trom aan de Universiteit Leiden. In Nederland geeft hij cursussen over de Indiaanse culturen van Mesoamerika in het HOVO-programma van de VU en Erasmus. In Guatemala doet hij onderzoek en ontwikkelt onderwijs voor Maya's over hun eigen geschiedenis. Van zijn hand verschenen verschillende boeken. Dit is zijn eerste roman.

De Dans van de Trom wordt nog steeds opgevoerd in het dorp Rabinal. In 2005 werd het door UNESCO tot Immaterieel Erfgoed van de Mensheid uitgeroepen.

ISBN: 9789054292357 | Paperback | 403 pagina's | Conserve | november 2006

Citaat van de dag

Sla op de goede trommel en laat je woorden dansen op het ritme ervan.

Leopold Senghor

Kapitein Corelli's mandoline

Louis De Bernières

Aan de hand van de gebeurtenissen op het Griekse eilandje Kefallinía toont Louis de Bernières de gevolgen van oorlog, economische vooruitgang en natuurgeweld voor de levens van gewone mensen.

Pelagia, de mooie dochter van dokter Iannis, maakt zich op om te trouwen met Mandras, een visser. Hun plannen worden in de war geschopt door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Het geweld grijpt diep in het leven van Pelagia in. Maar zij raakt niet alles kwijt. Een Italiaanse legerkapitein en zijn mandoline, die ervoor zorgen dat de eerste fase van de bezetting op Kefallinía toch menselijk blijft, blijken een belofte voor de toekomst te zijn.

Een wijze en geestige roman die al vele lezers diep heeft ontroerd.

Recensie

Op een Grieks eilandje moeten de bewoners zich zien te redden gedurende de Duitse en Italiaanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog en zich daarna ook nog staande houden onder de dictatuur. Deze moeilijke situatie, waarbij de nodige wreedheden plaatsvinden en natuurlijk ook dodelijke slachtoffers vallen, speelt zich af rond het leven van de dochter van de plaatselijke arts en haar geliefde, een Italiaanse officier die prachtig op de mandoline kan spelen (titel!).

In korte hoofdstukken, die vooral in het begin van de hak op de tak springen, worden de vele gebeurtenissen, hoe somber ook, toch met de nodige humor verteld. Een uiterst boeiende roman over de Tweede Wereldoorlog, die meer ingaat op de houding van de mensen dan op de oorlogshandelingen. Prima vertaling. Kleine druk.

Biblion recensie, Redactie

ISBN: 9789029562362 | Paperback | 480 pagina's | Singel uitgeverijen| juli 2010

Vertaald door Tineke Davids

Citaat van de dag

Jo met de banjo, en Lien met de mandoline

Kaatje met haar mondharmonikaatje

Truitje met haar luitje, je moet dat cluppie zien

Dol op een man, dol op een man

We zijn zo dol op een mandoline

Fragment uit De wandelclub

gezongen door Jasperina de Jong en later door Sugar Lee Hooper

En vandaag is het de dag van de fagot:

www.fagotnetwerk.org/dag-van-de-fagot/

www.fagotnetwerk.org/agenda/international-bassoon-day/

Volgend jaar is het trouwens het jaar van de fagot:

www.fagotnetwerk.org/fagot-500/