Thema juni 2015 - LICHT op boeken

Het verre licht

Colum Maccann

'Dit is een roman over New York City en over liefde, gemengde huwelijken, grondwerkersdie tunnels graven en mannen die wolkenkrabbers bouwen en tientallen meters boven de stad op balken dansen. Bovendien is het misschien wel de eerste echte roman over thuislozen, over het leven onder en voorbij die grote stad. En je weet dat Colum McCann er is geweest: in een taal die je jezelf doet vasthouden van genoegen, roept de heftigheid van het heden op, en het schrijnende van het verleden.

Recensie

'Het verre licht', de titel van de tweede roman van McCann (Ierland, 1965), verwijst naar het licht aan het einde van een tunnel. Een terechte titel want de roman zit vol met tunnels, letterlijk en figuurlijk, en zelfs de verhaalstructuur ontkomt er niet aan. De twee voornaamste verhaallijnen lijken tot vlak voor het einde niets met elkaar te maken te hebben, maar convergeren dan abrupt - als twee tunnelhelften die bij elkaar komen en daarmee de tunnel completeren.

Het is een verhaal van liefde en verlangen in New York, van vervulling, eenzaamheid, moord en doodslag, een aanklacht tegen een samenleving die zwarten onderdrukt en zwakken geen dak boven het hoofd biedt. Het is het verhaal van Nathan Walker, de sterke neger die ondanks alle slagen van het lot een menswaardig bestaan weet te leiden en van zijn kleinzoon, de dakloze Boomkikker, die bovenin een metrotunnel woont en zich daar ondanks veel kou en misère staande houdt.

De roman is knap gestructureerd, maar het verhaal is niet altijd even overtuigend. Eerder verschenen van McCann de roman 'Zanghonden' en de verhalenbundel 'Vissen in de nachtzwarte rivier'. Pocket; kleine druk.

Andries Rodenboog.

ISBN 9789041708168 | Hardcover | 282 pagina's | Uitgeverij Rainbow Bv I.O.| maart 2010

Vertaald door Frans van der Wiel

Citaat van de dag

Aan het eind van de tunnel is licht en gaat de autoradio het weer doen.

Jan J. Pieterse

Binnen is het donker, buiten is het licht

Kroniek van het naakte bestaan in een Afrikaans dorp

Dick Wittenberg



In het dorp Dickisoni belandt niemand bij toeval. Mensen die er wonen, zijn aan het zicht onttrokken. Wie zegt dat ze bestaan? Dickisoni is een doorsneedorp in Malawi. Zonder daken van golfplaat. Zonder ossenkar. Zonder groot vee. En zonder de zekerheid dat er morgen te eten is.

In een stijl die zo kaal is als de huizen van de dorpsbewoners beschrijft Dick Wittenberg een jaar uit het bestaan van Dickisoni. Een leven in alledaagse armoede zoals dat voor de helft van de wereldbevolking normaal is. De melaatse, oude man. De jongen met de banjo. De man met de twee vrouwen. Hoe redden ze zich? Het dorp leeft op als er opeens genoeg maïsmeel en kunstmest is. Maar de weduwe met de stinkende dekens komt niet vooruit, wat ze ook doet. De jaloerse echtgenoot aast op gruwelijke wraak. Alleenstaande vrouwen zijn niet veilig. Dit dorp van de armen is rijk aan geheimen.

Het boek is geïllustreerd met kleurenfoto ’s van Jan Banning. Bekroond met de Bob den Uyl Prijs en de Dick Scherpenzeel prijs. ‘Een bijzonder rijk boek. Het doet wat alleen de beste journalistiek vermag: het geeft de lezer het gevoel de hoofdpersonen en hun wereld daadwerkelijk te leren kennen.’ de Volkskrant

ISBN 9789045014661 | Paperback | 240 pagina's | Atlas Contact| september 2009

Citaat van de dag

Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.

Anoniem

Veranderend licht

Jens Christian Grøndahl

Als Irene Beckmans echtgenoot haar vertelt dat hij van een ander houdt en van haar wil scheiden, wordt ze verrast door haar eigen reactie.Waarom is ze niet volledig door zijn bekentenis uit het veld geslagen? Veranderend licht is een roman over liefde, zelfinzicht en de noodzaak oordelen te durven herzien.

Recensie

De Deense auteur J.Chr. Grondahl is een meester in het literair verwoorden van het existentieel zelfonderzoek. Hij heeft dit bewezen in o.m. zijn indrukwekkende romans Stilte in Oktober, Lucca en Indian summer. Grondahls stijl wordt gekenmerkt door een innerlijke, zeer beheerste blik, waarmee hoog oplopende, het bestaan bedreigende emoties worden geanalyseerd en bewerkt.

Hoofdpersoon in de nieuwe roman is de 56-jarige Irene Beckman. Haar huwelijk is een alledaagse vanzelfsprekendheid geworden. Dan komt de ontdekking dat haar man een ander heeft ontmoet niet als een grote verrassing, "Alles wat zij weet, is dat er iets in Martins leven bestaat dat Susanne heet." De gevolgen openen een nieuwe vrijheid voor Irene, een vrijheid die haar in een diepgaand zelfonderzoek en een reis door Europa "een gestolen cello, een onbekende passagier en een vader in Wenen, die ze laat, veel te laat heeft leren kennen" oplevert.

Opnieuw een prachtige, meeslepende roman van een grote Europese schrijver, die met helderheid en herkenbaarheid verwoordt waar het hem om gaat: te laten zien dat de hoop wel eens dakloos kan zijn, maar nooit klein is te krijgen. Paperback, kleine druk.

G. Brandorff

ISBN 9789029083102| Paperback | 304 pagina's | J.M. Meulemhoff | oktober 2014

Vertaald door Gerard Cruys

Sorry, m'n hoofd doet de laatste tijd niet erg mee, merk ik.

Weer een nieuw citaat vergeten. *zucht*

Dettie