Thema juni 2015 - LICHT op boeken

Citaat van de dag

Alles wat mooi is, is afhankelijk van het licht waarin het wordt bezien, en als het op licht aankomt is er nog altijd niets dat in de schaduw kan staan van een vroege voorjaarszon.

Koos van Zomeren

Joh! Wat ben je vroeg!!!

Goed hè.

Dettie

De theorie van licht en materie

Andrew Porter

De theorie van licht en materie bevat tien lange verhalen over geheimen, verlangens, eenzaamheid en verdriet. Ze zijn gesitueerd in idyllische buitenwijken, waar de vertellers hun alledaagse levens betekenis proberen te geven. In ‘Gat’ onderzoekt een jongeman de oorzaken van de dood van zijn jeugdvriend. In het verhaal ‘Rivierhond’ twijfelt de verteller aan de ware toedracht van de mishandeling van een klasgenoot tijdens een feestje. En in ‘Azul’ heeft een kinderloos echtpaar grote moeite om grenzen te stellen aan een uitwisselingsstudent die bij hen inwoont.

In de verhalen van De theorie van licht en materie proberen de personages in het reine te komen met hun verleden en de keuzes die ze toen gemaakt hebben. De toon van de verhalen is poëtisch, maar tegelijkertijd helder en toegankelijk. Porter schrijft in de traditie van de grootmeesters van het korte verhaal als John Cheever en Raymond Carver, maar dan met de snelheid en intensiteit van de nieuwe generatie.



Recensie

De schrijver (1972), een uit Texas afkomstige docent letterkunde, debuteert hier met een bundel van tien korte verhalen. In elk van die verhalen blikt de ik-figuur terug op een cruciaal moment uit het verleden. Meestal draait het om een beslissende keuze die de ik-figuur of zijn tegenstrever in het verhaal had kunnen maken. Een keuze die zijn of haar leven anders (gelukkiger misschien, of completer) had kunnen doen verlopen. De weemoed is daarom nooit ver weg, maar er zweeft tussen de regels van de verhalen ook een sterke wil tot aanvaarding van het onomkeerbare lot. Dat geeft deze verhalen een heel bijzondere spanning en kracht. De mix van berusting, van achteraf beseffen, van toen of nu niet te kunnen veranderen, van uiteindelijk inzicht ook, biedt de lezer veel kans op herkenning. Van onmogelijke liefde (tussen een studente en haar veel oudere prof, tussen een middenklasse-jongen en een Amish-meisje). Of van onmogelijke trouw (tussen broers, of jeugdvrienden). In een heldere stijl wordt zonder omwegen tienmaal een kwetsbaar verhaal verteld, dat van begin tot einde blijft boeien. Paperback; normale druk.

Willem Nijssen

ISBN 9789023457046 | Hardcover | 222 pagina's pagina's | De Bezige Bij | juni 2010

Vertaald door Joop van Helmond

Citaat van de dag

Probeer, elke keer als je tegen de lamp loopt, een beetje licht mee te nemen.

Harrie Jekkers

Sundborn of de dagen van licht

Philippe Delerm



Grez-sur-Loing, niet ver van Barbizon, 1884.

Rond het Zweedse schildersechtpaar Carl en Karin Larsson heeft zich aan de oever van de Loing een kleine Scandinavische kunstenaarsgemeenschap gevormd, waartoe ook de schrijver August Strindberg en de Deense schilder Sören Kröyer behoren. Ze zijn gekomen om er het leven op het platteland en het beroemde Franse licht weer te geven.

Voor de jonge Ulrik Tercier vertegenwoordigen de schilders levensvreugde, hartstocht en geluk. Als de groep na enige tijd uitwaaiert, besluit hij om samen met Sören Kröyer en enkele anderen naar Skagen in Denemarken te vertrekken. Vanaf dat moment zal hij tussen verschillende plekken heen en weer getrokken worden - Skagen, Grez en Sundborn, in Zweden, waar Carl en Karin uiteindelijk domicilie kiezen. Al deze plekken zijn de belichaming van evenzovele kunst- en levensopvattingen.

Na de dood van Carl Larsson kijkt Ulrik terug op de vijfendertig jaar dat hij het leven van de schilders gekruist heeft. Met fijne, gevoelige penseelstreken schetst hij ons de passie en de vreugde waarmee ze leefden en schilderden, maar ook de kwetsuren, de strubbelingen en compromissen die de achterkant vormen van het geluk.

Recensie

In Sundborn, Zweden, heeft zich een groep kunstenaars gevestigd rond de Zweedse schildersechtpaar Carl en Karin Larsson. Door de ogen van een jonge schrijver, Tercier, zien we hun leven, en horen we hun gesprekken over het licht, het schilderen, de kunst, over Monet, over de vreugde van het leven, over de roes van het geluk. Dezelfde kunstenaars leefden hiervoor enige tijd in Frankrijk, vlakbij Nemours waar ze het Franse platteland schilderden/verheerlijkten. Na Frankrijk vertrokken ze naar Skagen voor het helle blauw van lucht en water in Denemarken, om zich tenslotte in Sundborn te vestigen. Dit alles aan het eind van de negentiende eeuw. De roman ademt de sfeer van die tijd en is gevarieerd van opzet: herinneringen, brieven, dagboekachtige passages. De stijl is impressionistisch, lichtvoetig, suggestief en evocatief. Normale druk.

(Biblion recensie, P. Boone.)

ISBN 9789029513647 | Hardcover | 160 pagina's | Arbeiderspers | juni 1999

Vertaald door Irene Beckers