Thema september 2014 - Met handen en voeten

Citaat van de dag

Een vogel in de hand is beter. Maar een vogel in de lucht gaat misschien zingen.

B. Harte

De ziel krijgt voeten

Remco Campert & Cleo Campert

In De ziel krijgt voeten komen de talenten van Remco Campert de schrijver en zijn dochter de fotograaf voor het eerst samen. Uitgangspunt voor dit inspirerende fotoboek zijn de mensen uit de eigen kring van Cleo Campert. Ze zijn jong en oud, angry en established, onconventioneel en klassiek en hebben verschillende achtergronden. Cleo Campert legde ze thuis en in het publieke leven op documentaire wijze vast. De teksten van Remco Campert geven een rijk poëtisch commentaar, waardoor de kijker nog meer ziet: De ziel krijgt voeten is een rake verbeelding van ons culturele leven.

Recensie

Dit fotoboek heeft een titel die beide kunstenaars Campert karakteriseert. Dichter Remco, die, geworteld in de aarde, de werkelijkheid observeert, maar die ook ontstijgt, zonder zweverig te worden. Fotografe Cleo, die geen hyper-geënsceneerde foto's maakt, noch technisch volmaakte hoogstandjes à la Erwin Olaf, maar die de fantasie van het moment probeert te vangen. Dan krijg je portretten van mensen die opvallen door een intense of dromerige blik. Het zijn mensen die allen voor de kunst hebben gekozen, van stokoud (Tweede Wereldoorlog en daarna) tot piepjong (het nu). Prachtig is de foto van Remco Campert en Simon Vinkenoog, twee oude mannen en generatiegenoten uit de tijd van drank, drugs en oproer, 't liefst op het Leidseplein... Hun gedrevenheid is welsprekend in blik en lichtval. De foto's van dochter Cleo worden afgewisseld door gedichten van vader Remco. Alle bekende en aanstormende kunstenaars-op-foto worden achterin het boek nader toegelicht.

ISBN 9789023478461 Paperback 80 pagina's Bezige Bij februari 2013

Citaat van de dag

Je hebt drie soorten mensen: zij die de dingen doen gebeuren, zij die toekijken en zij die er geen flauw benul van hebben wat er precies aan de hand is.

Robert Anthony

Staat het stukje over het boek van Sylvia Witteman, dat eergisteren bij het thema stond, er niet bij?

nee vergeten Renate, ik heb een beetje rare week.

Ik zal het straks even opzoeken en alsnog plaatsen.

Tot dusver niets aan de hand

Sylvia Witteman

Er is niet leukers dan afluisteren. Wie goed oplet kan op straat, in winkels, in het openbaar vervoer of waar dan ook de vreemdste gesprekken opvangen. Willekeurige passanten die zich onbespied wanen voeren vaak absurde, groteske of hilarische conversaties.

In deze bundel wisselt Witteman haar gebruikelijke uitzinnige uiteenzettingen af met het bespioneren van mensen in haar omgeving. Dat levert hilarische, maar vaak ook ontroerende taferelen op. Wat hebben die keurige dames in het seksmuseum te bespreken? Hoe loopt het af tussen die twee Marokkaanse jongens en de ligfietser? Waarom is het zo verschrikkelijk in pretpark Duinrell? In Tot dusver niets aan de hand legt Witteman de humor en het verdriet van het menselijk tekort weer eens genadeloos bloot.

Recensie

Sylvia Witteman (1965) schrijft columns voor onder andere een bijlage van de Volkskrant. In deze bundel zijn zeventig columns gebundeld die in 2011 in die krant verschenen. In columns van tweeëneenhalve bladzijde lang beschrijft Witteman het moderne leven van een jong gezin in Amsterdam. Het plezier in taal spat van de bladzijden. Haar taalgebruik is beeldend, creatief en humoristisch, met fraaie aanduidingen als 'een multiraciale weelde aan agenten op fietsen'. Het zesde boek van de auteur, die onder andere in Moskou en Washington heeft gewoond, feiten die in haar columns zo nu en dan terugkomen. Aantrekkelijke uitgave voor een groot publiek. Normale druk.

Els van Wier

ISBN 9789029583473 Paperback 144 pagina's New Book B.V. (uitg) maart 2012

het citaat weet ik niet meer.