Thema september 2014 - Met handen en voeten

Citaat van de dag



Je kunt geen hand schudden met een gebalde vuist.

Mahatma Gandhi

Gloeiende voeten

Edward van de Vendel

Claudio ligt de avond voor zijn verjaardag met een gloeiend hoofd in bed. De laatste tijd is er veel gebeurd. Claudio's moeder is geadopteerd. Ze was een Braziliaanse baby, maar groeide op in Nederland. Ze wil naar haar 'echte' zuster in Amerika, maar papa wil hier blijven. Waar blijft Claudio dan? Op de allereerste seconde van zijn verjaardag zijn daar Duiv en Jesse, twee vreemde wezens, zijn cadeauvrienden...

Recensie

Claudio's tiende verjaardag wordt bedorven door de grote mensen, die uitsluitend met hun eigen problemen bezig zijn. Onverwacht krijgt hij steun van twee “cadeauvrienden” met gloeiende voeten die Claudio's eenzaamheid doorbreken met hun grollen. Ze fungeren als klankbord en helpen hem over zijn onzekerheden heen.

41 korte hoofdstukken onthullen in stapjes voor- en achteruit in de tijd dat Claudio met zijn ouders bij zijn rijke grootouders woont. Claudio's moeder is een adoptiekind uit Brazilie, die haar echte zusje gevonden heeft en naar New York is gereisd. Claudio's vader werkt na diverse baantjes als fotomodel. Alleen de huishoudster geeft Claudio aandacht. Claudio maakt een plan om de janboel van de volwassenen op te lossen.

Vanuit de bewegelijke dromer Claudio beschreven. Hij heeft de hulp van zijn fantasievrienden niet langer nodig als hij zich realiseert dat hij hen zelf stuurt met zijn gedachten: ”wat je verzon was zoveel sterker dan wat je voor je zag”. Na de ijskoude start groeit het poetische verhaal naar een warm happy end. Om samen met ca. 10-jarigen te genieten.

Hendrien Kars-ten Cate

ISBN 9789045101248 Hardcover 133 pagina's Querido september 2004

Citaat van de dag



Jantje vindt dat spuitwater smaakt naar voeten die slapen.

Louis Verbeeck

Z'n leuke opmerking, dat bubbelen van spuitwater vergelijken met slapende voeten.

Dat is echt iets waar kinderen op komen.

Dettie

Ja inderdaad!

Een hand om in te bijten

Rinus Ferdinandusse

Duk dacht dat hij een normale jongen was, met een normale familie. Hij dacht ook dat hij een goede leerling was op het roemruchte Rubicon Gymnasium aan de Singelvijver.Totdat zijn vader hem op zijn zestiende een jaar van school haalde, om hem te onderrichten in de literatuur: want lezen is: 'de kunst' van het leven. In die tijd verliet ook zijn moeder (voorgoed) het ouderlijk huis – en ging er boven wonen, in een penthouse dat haar door God was gewezen. Toen bleek dat hij écht een normale jongen was: uit argwaan luisterde hij het geheim Familieberaad af. Hoorde Duk hoe zijn ooms en tantes wilden reageren op de door zijn grootvader opgelegde Familiestrategie. Toen hij daarna ontdekte door wie de werkster betaald werd, besloot hij op onderzoek te gaan. Zo kwam hij met zijn oudste tante terecht ineen motel – en daar al bleek meteen zijn aanleg: voor het Familiegevoel van 'de kunst' van het leven. In twee maanden werd duidelijk waarom hij niet meer naar school terug hoefde.

Recensie

De nieuwe roman van Rinus Ferdinandusse vertelt over een middelbare scholier, Duk, - door zijn vader eerder van het gymnasium gehaald om in de literatuur onderricht te worden, wat natuurlijk allerminst kwaad kan - die tegen wil en dank in het misdadige imperium van zijn grootvader geschoven wordt. De grootvader regeert als een god de familie; uiteindelijk zal een vergiftiging hem noodlottig worden.

Familieperikelen passeren de revue. Er zijn allerlei amoureuze escapades van de hoofdpersoon met verschillende flamboyante tantes. Het is een uiterst merkwaardige familie die in deze roman wordt beschreven; voorts zijn er verwikkelingen op school. De roman is opgebouwd uit episodes en heeft als niet ongeestige ondertitel "Twee maanden uit het leven van een familieroman". De spanning wordt opgevoerd, de inzet is onstuimig, maar toch wil dit uitdijende verhaal uiteindelijk niet boeien. Het geheel vraagt veel van de lezer. Kleine druk.

(Biblion recensie, Jos Radstake)

ISBN 9789060056165 Paperback 301 pagina's Uitgeverij Thomas Rap oktober 2006

Citaat van de dag

Met je hoed in je hand, schijnt de zon in je ogen.

Auteur onbekend