In het Westen huilt de condor
Peter Stuivenberg
In de grijze ochtendscherming van een herfstachtige dag harkt Esraël de tuin aan van de westerse samenleving. Struikelend over een verliefd verleden kijkt hij naar een criminele en hoerige maatschappij met zijn gestreste hebzucht van Nederwiet kwekende, mediazappende en politiek geïndoctrineerde bewoners. Teleurgesteld om wat hij ziet vlucht Esraël op zoek naar liefde en romantiek in de armen van moeder natuur.
Als één van de eerste Europeanen dringt hij te paard door in de woeste en eenzame bergen van de Zuid-Amerikaanse Andes. Aangestaard door besneeuwde toppen en balancerend langs ravijnen ondergaat hij de gevleugelde kracht van een van de weinige oerplekjes op aarde. Het Jurassic-Parkachtige landschap met zijn glasheldere rivieren, de poema's en de machtige vleugels van de condor, doen hem uiteindelijk beseffen dat het ware geluk in hemzelf zit opgesloten. De storm in zijn geest bedaart en nog één keer gaat hij terug naar huis, met onder zijn arm de gelijmde spiegel van het eens gebroken gevoel.
NBD|Biblion recensie
Waar kun je nog heen als je de moderne stadse levensstijl niet zit zitten. De hoofdpersoon Esraël zoekt de vrijheid en het echte leven in het woeste berglandschap van de Andes. Daar krijgt hij wel een band met de mensen en met zijn paard en hond. Na een lange tocht keert hij weer terug, maar ook dat is maar voor even.
Een boek over wat is werkelijk geluk, wat zit er in de mens. Het verhaal loopt vlot en beschrijft in een directe stijl wat er gebeurt. De personen in het eerste stuk in Nederland blijven flets. Het grootste deel speelt in de Andes en is feller van kleur. In intermezzo's wordt scherpe kritiek geleverd op de moderne consumptiemaatschappij. Wat somber, maar wel indringend en boeiend. Foto-omslag, kleine druk.
Biblion recensie, Joost Cornet
ISBN 9789038904894 Paperback 244 pagina's Uitgeverij Elmar 1997