Thema maart 2014 - De smaak van de leestafelaar

Misschien ben ik te snel, maar het plaatje bij het boek is nog dat van gisteren.

Ja je bent te snel

Het staat nu goed.

Dettie

Dettie schreef : Ik weet niet wie Mussorgsky is (is dat heel erg?) en waarom doet Baba Jaga aan hem denken?

Dettie

Oef, is dat erg? In mijn ogen misschien wel, maar goed, ik vind het ook erg als deelnemers aan Twee voor twaalf het antwoord op vragen, waar ik het antwoord wel van weet en het eigenlijk vanzelfsprekend vind dat iedereen dat zou moeten weten, niet weten.

Mussorgsky is de Russische componist Modest Mussorgsky, onder andere bekend van 'De nacht op de kale berg' en 'De schilderijententoonstelling'. Een van de delen daarvan is 'De hut op kippenpoten', in het Duits 'Die Hütte der Baba-Yaga'. Van 'De schilderijententoonstelling' ('Bilder einer Ausstellung', 'Pictures at an exhibition') heb ik 4 versies, namelijk de pianoversie (het origineel), de bekende orkestratie van Ravel, een orkestratie van Peter Breiner en een versie voor synthesizer van Isao Tomita.

Ja dat mensen bepaalde twee voor twaalf antwoorden niet weten verbaas ik me ook wel eens over, maar ik weet ook vaak genoeg zelf het antwoord niet en dan weten zij het weer wel. Het ligt er maar aan hoe je ben opgegroeid en waar je interesses liggen.

Als je bijvoorbeeld niet opgroeit met - klassieke - muziek en ook zelden in een omgeving verkeerde waar naar klassieke muziek geluisterd werd haal je dat nauwelijks meer in heb ik gemerkt. Ik weet nog goed hoe verpletterend mooi ik Concerto d'Aranjuez vond, gespeeld door Los Mayas,

( www.youtube.com/watch?v=PrPAWjSNlMY&feature=kp ) dat was de eerste klassieke muziek die ik hoorde maar was toen wel 13 of 14. Dat was dankzij de moeder van een vriendinnetje.

Jaren later heb ik de LP gekocht maar ik wist verder niets van klassieke muziek. Ik ken ook niets van wat je noemt helaas. Ik ga eens op zoek naar 'De schilderijententoonstelling'.

Bedankt voor al je informatie.

Dettie

Dettie schreef : Ja dat mensen bepaalde twee voor twaalf antwoorden niet weten verbaas ik me ook wel eens over, maar ik weet ook vaak genoeg zelf het antwoord niet en dan weten zij het weer wel. Het ligt er maar aan hoe je ben opgegroeid en waar je interesses liggen.

Als je bijvoorbeeld niet opgroeit met - klassieke - muziek en ook zelden in een omgeving verkeerde waar naar klassieke muziek geluisterd werd haal je dat nauwelijks meer in heb ik gemerkt. Ik weet nog goed hoe verpletterend mooi ik Concerto d'Aranjuez vond, gespeeld door Los Mayas,

( www.youtube.com/watch?v=PrPAWjSNlMY&feature=kp ) dat was de eerste klassieke muziek die ik hoorde maar was toen wel 13 of 14. Dat was dankzij de moeder van een vriendinnetje.

Jaren later heb ik de LP gekocht maar ik wist verder niets van klassieke muziek. Ik ken ook niets van wat je noemt helaas. Ik ga eens op zoek naar 'De schilderijententoonstelling'.

Bedankt voor al je informatie.

Dettie

Mijn redenering is meestal: "ik heb maar een Mavo-diploma en dat zijn vaak mensen die gestudeerd hebben."

Op de Mavo had ik een pretpakket van: Nederlands, Duits, Engels, wis-, natuur-, en scheikunde. Kortom lekker gemakkelijke vakken.

Ik ben ook niet zo vreselijk met klassieke muziek opgegroeid, hoewel m'n moeder wel van opera's en operette's hield. M'n vader houdt van oude jazz en barokmuziek. Ik houd van allerlei muziek, al werd mijn smaak voor klassieke muziek niet altijd gedeeld door m'n ouders. M'n moeder riep nog wel eens "kan die muziek wat zachter" als ik 'The Planets' van Gustav Holst draaide.

Inge likt haar vingers af bij kreeft!

De man met de schaar

Iris Koppe



In De man met de schaar raken twee vriendinnen betrokken bij een debat rond een controversiële politicus, bijgenaamd de Kreeft. Vanwege een grote schuld die de vriendinnen met een mislukt handeltje in vervoersbewijzen hebben opgebouwd, zijn ze chantabel. Ze komen in contact met een hoogleraar die nog een rekening te vereffenen heeft met de Kreeft. In hun naïviteit hebben ze nauwelijks door in welk wespennest ze zich bevinden.

De man met de schaar is een schitterend portret van de jongste generatie studenten in een woelige politieke tijd, maar vooral een ontroerend verhaal over een jonge vrouw op zoek naar zichzelf.

Recensie

Marien en Elena zijn jonge, werkloze meiden die op allerlei illegale manieren geld proberen te verdienen om hun enorme schuld af te lossen. Hun vriendschap is flinterdun en wordt danig op de proef gesteld als ze een hoogleraar tegenkomen die wraak wil nemen op een politicus die in de running is voor minister-president. Als Marien dan ook nog een vreemd vriendje krijgt dat zich met dit plan bemoeit, lopen de zaken flink uit de hand.

Jonge vrouwen die geen grip hebben op hun leven, het is een terugkerend thema bij Koppe (1985). Ook haar debuutroman Rosiri draait hierom. Koppe schrijft fris, toegankelijk en veel in dialogen. Ze houdt van personages met rare trekjes, die ze overtuigend en grappig neerzet. Tegelijkertijd zet ze een beklemmend beeld neer van de leefwereld van jongeren, vol nietszeggende contacten in de digitale en echte wereld. Met in dit geval grote gevolgen. Vrij kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, Marieke van Middelkoop)

ISBN 9789023459941 Paperback 253 pagina's Bezige Bij april 2011