Thema oktober -blad(zijden) in de- wind

Mag ik nog wat wind van achteren

Jace van de Ven

In `Mag ik nog wat wind van achteren` brengt Tilburger Jace van de Ven (1949) dertien vlot geschreven wielerverhalen.

Van de Ven is een geboren verteller met een scherp observatievermogen en een continue verwondering over de menselijke natuur. Zijn belevenissen en gedachten verwerkt hij sinds enkele jaren in korte fietsverhalen die soms hilarisch en relativerend zijn, dan weer ontroerend en serieus van toon. Zo neemt hij je in het nieuwe boek in gedachten mee langs de mooiste dorpjes van de Ardennen, legt hij uit wat er nodig is om een profwielrenner te worden, laat hij de lezer kennis maken met de kleurrijke figuren die hij onderweg ontmoet en ontroert hij met een verhaal waarin hij terugdenkt aan een wedstrijdje fietsen tegen zijn broer Toon, die ondertussen is overleden aan de gevolgen van kanker.

Van de Ven is een opvallende verschijning in het peloton van wielerauteurs. Zijn forse postuur en woeste baard hebben hem de bijnaam Raspoetin bezorgd. Verwacht geen geschoren benen, carbon frames en wetenschappelijk verantwoorde sportdrank. Van de Ven is eerder de bourgondische fietser die bovenop een col stopt om van een wijds uitzicht te genieten en eenmaal beneden... van de gastvrijheid van de lokale horeca.

Jace van de Ven is oud-redacteur van Brabants Dagblad en eerste stadsdichter van Tilburg. Als auteur van wielerverhalen wordt hij regelmatig uitgenodigd om zijn verhalen voor te lezen voor wielerverenigingen. De vele verzoeken om zijn teksten eens in boekvorm uit te brengen heeft hij nu gehonoreerd in deze handzame bundeling van zijn mooiste verhalen. Geschreven met wind mee...

(Bron www.boekenwerk.nl )

Lees alvast een verhaal: `Alle duizend stekeltjes`

www.cubra.nl/specialebijdragen/BrabantCu...n-de-ven-verhaal.htm

ISBN 978-94-90484-05-7 Paperback 92 pagina's Uitgeverij InnoDoks september 2013

Citaat van de dag

Het maakt niet uit uit welke hoek de wind waait. Het gaat erom welke koers u zelf uitstippelt.

Vera Peiffer

Wat heb je een mooi passend citaat gevonden bij dit boek!

De windvanger

William Kamkwamba & Bryan Mealer

Ontwapenend, ontroerend en onvergetelijk

William Kamkwamba uit Malawi was net veertien toen hij door zijn ouders van school werd gehaald om op het land te gaan werken. In plaats van zich neer te leggen bij zijn lot, leende hij boeken uit de bibliotheek, waaronder een over windenergie. Hij werd door het boek gegrepen en algauw besloot hij zijn eigen windturbine te bouwen. Iedereen lachte hem uit, maar langzaam maar zeker gaf hij zijn droom gestalte, met metaalresten, hout, een gebroken schokdemper en een kapotte fiets. De windmolen van twaalf meter hoog gaf zijn familie - en zijn dorp - niet alleen energie, maar ook hoop op een betere toekomst.Toen het verhaal over Williams uitvinding bekend raakte, schoten mensen van over de hele wereld hem te hulp. Algauw kon hij weer naar school en ging hij naar Amerika om windparken te bezoeken. Dit is zijn verhaal: het verhaal van hoe hij andere Afrikanen leerde zichzelf te helpen, met één windmolen, één gloeilamp tegelijk.

Recensie

William Kamkwamba (1987) uit Malawi schrijft dit verhaal met journalist Bryan Mealer, bekend van onder andere Harper's en Esquire. Het boek begint met een aantal verhalen die William via mondelinge overlevering van zijn opa en vader heeft vernomen, en waarmee hij zich sterkt in zijn verlangen meer te bereiken dan de toekomst tot dan voorspelt. Door zelfstudie begint de jongen op veertienjarige leeftijd aan het bouwen van een windturbine met afvalmateriaal, waarmee zijn dorp van energie kan worden voorzien. Dit brengt niet alleen elektriciteit, maar ook meer kracht en hoop bij zijn dorpsgenoten.

Het boek spreekt over vooruitgang en het doorzettingsvermogen van slechts enkelen, zonder de lokale tradities die een samenleving vormen uit het oog te verliezen. Met enkele zwart-witfoto's. Een leuk geschreven boek vanuit persoonlijk perspectief.

D.H.M. van Dartel

ISBN 978-94-90484-05-7 Paperback 320 pagina's Boekerij februari 2010

Citaat van de dag

Het prettige van wind is dat je eruit kunt gaan zitten. Zonder wind geen luwte.

Een plekje in de luwte geeft je de machtige illusie dat je de elementen het hoofd weet te bieden.

Koos van Zoomeren

Alles in de wind

-het verhaal van een schipperskind -

Harry de Groot

"Alles in de wind" gaat over een schipperskind. De jeugd van Ina Deurwaarder speelde zich af aan boord van de motorspits Orion. Op zevenjarige leeftijd verhuisde ze naar haar grootouders. Na slechts enkele jaren naar school te zijn geweest werd de twaalfjarige Ina teruggehaald naar boord om als oudste kind mee te helpen in de huishouding. Toen was de oorlog inmiddels uitgebroken. Nadat ze hun schip in 1944 noodgedwongen hebben verlaten vond het gezin onderdak in de buurt van Eefde, waar het woonde in een kippenschuur. In die omgeving leerde Ina haar toekomstige man kennen met wie ze in 1953 naar Canada emigreerde.

Dit boek schetst een beeld van een schippersgezin in crisistijd en de daarop volgende oorlogsjaren. Een ruim tachtigjarige vrouw kijkt terug op haar jeugd, haar worsteling met haar streng orthodoxe opvoeding en de drang naar vrijheid die ze uiteindelijk vond in Canada.

Naar het boek Ina's story van Anne van Arragon Hutten dat vertaald en bewerkt is door Harry de Groot.

ISBN 9789060133330 Paperback 144 pagina's uitgeverij Alk april 2012