Thema februari 2013 - Het kan vriezen, het kan dooien

Van de sneeuwman die niet smelten wou

Henri van Daele

De sneeuwman staat in de tuin en hij voelt zich lekker. Tot het warmer wordt en in de plaats van de koude oostenwind er een zachte bries uit het westen opsteekt. De sneeuwman moet plaats maken, maar hij wil niet...

NBD|Biblion recensie

Alles wijst erop dat het binnenkort lente wordt, maar de grote sneeuwman begrijpt niet wat er aan de hand is. Nadat het hem is uitgelegd, weigert hij stellig te smelten. Als de onafwendbaarheid van het lot tot hem doordringt, geeft hij zich er huilend aan over.

Klein, vierkant prentenboekje van uitzonderlijk hoge kwaliteit naar tekst, illustraties en vormgeving: de poëtische tekst in korte zinnen leent zich uitstekend tot voorlezen, en kan na zo'n anderhalf jaar leesonderwijs zelf gelezen worden; de expressieve illustraties (verf en krijt) in grijstinten met steunkleur rood, vaak met een bijzonder perspectief, verlenen het een meerwaarde; de roodgedrukte beginwoorden van ieder hoofdstukje geven het geheel nog eens extra cachet.

Het aandoenlijke verhaal zal kinderen vanaf ca. 6 jaar (voorlezen) tot de verbeelding spreken, maar door de filosofische lading ook oudere kinderen (en volwassenen) nog weten te boeien.

(Biblion recensie, W. van der Pennen.)

ISBN 9789031714247 Hardcover 45 pagina's Maklu april 1999

Illustraties Klaas Verplancke

Citaat van de dag

Een dun laagje poedersneeuw bedekte de kale boomkruinen langs de weg.

Het leek of God de wereld nog maar net had geschapen

en erover dubde of het wel goed gelukt was.

'Te wit,' hoorde ik Hem mompelen, 'het is te wit',

en Zijn Zoon zei: 'Dat wit kan weg, Vader, dat laten we gewoon smelten.'

'Jij hebt altijd goede ideeën, jongen,' zei de Vader.

(Maarten 't Hart, Het woeden der gehele wereld, blz. 243)

De klank van sneeuw

Twee novellen

Arthur Japin

De twee novellen in dit boek staan in het teken van muziek en theater en vinden hun oorsprong in de periode dat Arthur Japin nog als acteur en zanger door het leven ging.

In Dooi verplaatsen we ons in het hoofd en het eenzame leven van een klassiek zangeres, die - op kerstavond onderweg - ten gevolge van sneeuwbuien strandt in een sfeerloos hotel langs de snelweg. Haar eenzaamheid brengt haar terug bij haar enige manier van expressie: het zingen.

Voor de stof van deze novelle maakte Japin dankbaar gebruik van de tijd dat hij figureerde bij de Nederlandse Opera.

In Zeep repeteert een actrice voor een toneelstuk dat door de maker geafficheerd wordt als 'De nieuwste Euripides' hoewel het door hemzelf is geschreven. De actrice komt voor belangrijke beslissingen te staan: ze moet kiezen tussen roem en eer, vernedering en liefde.

Zeep is ontleend aan de twee zomers dat Japin in het Openluchttheater in het Amsterdamse Bos speelde. 'Zien en gezien worden, daar gaat het om in deze verhalen,' aldus de auteur zelf. 'De vrouwelijke hoofdpersonen spelen en worstelen met de consequenties van het bekeken worden en het jezelf tentoonstellen.'

Recensie

In de twee verhalen in dit boek zijn vrouwen de hoofdpersoon. Beide vrouwen hebben een marginale rol in het theaterleven, maar zoeken krampachtig naar erkenning en bevestiging. In het eerste verhaal is dat een zangeres die weer gaat zingen, in het tweede een soapactrice die 'groot' toneel gaat spelen.

Het zijn korte, maar helder geschreven novelles, die in twee verschillende sferen een grote overeenkomst laten zien: de eenzaamheid van de hoofdpersonen hoeft niet benoemd te worden om ze des te sterker te laten voelen.

Eerder verschenen onder de titel 'Dooi & Zeep'*, voorzien van schilderijen van de auteur. In deze editie ontbreken de illustraties, maar is wel een nawoord opgenomen over de achtergrond van de verhalen.

Normale druk.

ISBN 9789041331632 Pocket 128 pagina's Singel Pockets april 2009

Citaat van de dag

Het sneeuwt, niet jachtig, eerder tastend

Alsof het wit naar zwarte plekken zoekt.

Maar heel het landschap ligt al volgeboekt.

De dag staat zwaarbepakt om te vertrekken.

(Adriaan Morriën, Sneeuw (fragm.), Kijken naar de wolken, blz. 19

Een ijskoud avontuur

Catharine Hartley

Een ijskoud avontuur is het verhaal van een stadsvrouw van in de dertig met een leven achter zich van mislukte relaties en te veel sigaretten en alcohol, die op zoek ging naar respect, succes en zichzelf.

Recensie

Het boek vertelt het persoonlijke verhaal van een Londense vrouw van in de dertig die, samen met haar enige vrouwelijke teamlid, als eerste vrouw de Zuidpool en de Noordpool te voet heeft bedwongen. Na de hoofdstukken waarin de lezer uitgebreid kennis maakt met deze zeer reislustige sigaretten- en alcoholliefhebbende regisseuse op zoek naar zichzelf, worden de twee poolreizen beschreven. De bijna onmogelijk lijkende zoektocht naar sponsors, de voorbereidingen, maar ook het ongeloof van vrienden, de twijfel in zichzelf en haar opmerkelijke doorzettingsvermogen zijn op een openhartige manier neergezet. Gedurende het boek ziet de lezer de auteur van een onzekere vrouw met weinig zelfrespect groeien naar een volwassen vrouw die weet waar ze voor staat. Midden in het boek staan acht pagina's met kleurenfoto's. Een dankbetuiging, poolkaartjes met de looproutes en de lijst met sponsors zijn toegevoegd. De nadruk ligt erg veel op de emoties en het gevoel van de ik-persoon (de auteur), de directe beleving van het avontuur zelf wordt hierdoor voor de lezer soms iets minder.

Jacolien Zwart

ISBN 9789045300436 Paperback 256 pagina's Bzztoh november 2003

Vertaald door Kris Eikelenboom

Citaat van de dag

Bij elk menselijk avontuur, hoe uniek het ook schijnt, raakt de hele mensheid betrokken.

Jean-Paul Satre

Frans schrijver en filosoof 1905-1980