Thema januari 2013 Een nieuw jaar, een nieuw begin

Maar hij heeft wel gelijk

Dettie

Het nieuwe land

het verhaal van een polder die perfect moest zijn

Eva Vriend

Aan de hand van haar eigen familiegeschiedenis onderneemt Eva Vriend een zoektocht naar het ontstaan van een nieuwe provincie: Flevoland. Midden vorige eeuw dromen tienduizenden Nederlanders van een bestaan als boer in de net drooggelegde polders. Een nieuwe, ‘maakbare’ samenleving, waarin niet alleen het landschap langs de meetlat wordt gelegd, maar ook de toekomstige bewoners.

Alleen de besten van de besten zijn welkom. Zwakkelingen, achterblijvers en zielenpoten komen er niet in. De selectieprocedure van de rijksoverheid is zeer streng en voert zelfs tot in de slaapkamer. Zijn de bedden wel opgemaakt, is de linnenkast op orde? Het werd een zoektocht met hindernissen, want veel materiaal bleek vernietigd en afgewezen kandidaten praten nog altijd liever niet. Maar Vriend weet hun stilzwijgen te doorbreken en de geheimen te ontrafelen van een bevolkingspolitiek die in de recente geschiedenis zijn weerga niet kent, en waarvan de gevolgen tot op de dag van vandaag voelbaar zijn.

Eva Vriend (1973) groeide op als boerendochter in de Noordoostpolder. Als kind wilde ze de boerderij van haar vader overnemen, maar ze werd historica en journalist. Ze legde zich toe op, wat ze zelf noemt, ‘plattelandsjournalistiek’: grote verhalen uit kleine plaatsen. Ze werkte voor diverse regionale media.

ISBN 9789460036057 Paperback 256 pagina's Balans januari 2013

Citaat van de dag

Het land is er zo droog dat je er kikvorsen aantreft die 3 jaar oud zijn en nog niet kunnen zwemmen.

Auteur onbekend

Dat verhaal over Flevoland lijkt me boeiend. Het is pas nieuw zie ik!

Er is ook een heel mooie uitzending over geweest. Die mensen hadden met recht een nieuw begin. Puur kaal land en keihard werken.

Ook m'n petje af voor de vrouwen, die zaten vaak ergens in the middle of nowhere en spraken en zagen niemand. Man was op het land bezig, zij thuis. Maar wel heel bijzonder om te zien hoe bevlogen die mensen waren om er wat van te maken.

Ze hoopten op eigen land en elk jaar werden er stukken land toegewezen, sommigen kregen nooit eigen land.

Dettie

Ik was pas in Lelystad, en daar heb ik dit inderdaad meegekregen. Vandaar dat ik het best leuk zou vinden het nog eens na te lezen.