Thema januari 2013 Een nieuw jaar, een nieuw begin

Ja heel idioot. Het slaat helemaal nergens op. Je blauw betalen aan dieetproducten met allerlei vitamines en mineralen zodat je niets tekort komt maar als je gewoon gezond eet krijg je alles vanzelf al binnen en houd je flink wat geld in de knip.

Het valt me ook op dat in reclamefolders van supermarkten hooguit een halve pagina besteed wordt aan verse groente en/of fruit, de rest is allemaal koek, snoep, toetjes, ijs, chips etc. alles mét allerlei toevoegingen zoals veel suiker, zout, kleurstoffen etc.

Dettie

Folders bekijk ik niet eens, maar ik geloof je meteen.

Het is natuurlijk ook zo, dat als niemand die 'lekkere' dingen zou eten, er heel veel mensen geen werk meer hebben...

Ja maar er zouden ook veel minder mensen ziek zijn (obesitas, suikerziekte, hoge bloeddruk etc.) en je kunt gezonde dingen ook lekker maken.

Kwestie van anders aanpakken.

Dettie

Een nieuw begin

Indiaanse legende over moed en wijsheid

Velma Wallis

Het boek Een nieuw begin is gebaseerd op een indiaanse legende. Tijdens een koude, barre winter besluit een hongerlijdende nomadenstam om twee oude vrouwen het bos in te sturen. Hun leven loopt ten einde en op deze manier sparen ze voedsel uit. De vrouwen verlaten hun stam en lijken een zekere dood tegemoet te gaan. Toch weten ze de winter dankzij hun moed en doorzettingsvermogen te overleven. Een nieuw begin is een inspirerend verhaal over levenskracht en de wil om te overleven.

Recensie

De schrijfster vertelt een oude indiaanse legende na in dit boek, dat eerder werd uitgegeven onder de titel 'Twee oude vrouwen' (1994). Zij vertelt in sobere bewoordingen hoe twee oude vrouwen door de leider van een nomadische stam worden veroordeeld om alleen achter te blijven als de stam verder trekt. Reden is dat ze de stam door hun traagheid te veel zouden hinderen in de wintertijd. De twee vrouwen besluiten dat ze zich niet gewonnen willen geven; het lukt hun om te overleven in de barre winter van Alaska. Als de rest van de stam een volgende winter in moeilijkheden verkeert en zelf dreigt om te komen, vinden ze de twee vrouwen terug en leren juist van hen hoe te overleven. Een legende die de matriarchale cultuur van de Athabaska-stam waartoe de schrijfster behoort, ondersteunt. De schrijfster is beroemd, zeker in kringen van natuurliefhebbers in Canada en de Verenigde Staten. Dit indiaanse verhaal is zowel origineel als overtuigend en spannend.

Met enkele kaartjes; normale druk.

Drs. H.H. Puite

ISBN 9789045005201 Hardcover 111 pagina's Atlas februari 2008

Vertaald door Ingrid Klijnveld

Citaat van de dag

Het begin vreest vaak waar het einde om lacht.

Andreas Gryphius

Brammert en Tissie Het begin

Gabrielle Vincent

Gewone mensen hebben het geluk niet om zo'n allerliefst babymeisjesmuisje bij de vuilnisbakken te vinden. Brammert wel. Brammert is straatveger, en hij is een beer, althans hij draagt een berehoofd, zoals Tissie een muizehoofd draagt en een muizestaartje. Ze heeft wel kleine kinderteentjes en vingertjes en een babymotoriek en Brammert heeft fijne grote mannenhanden en de koesterende bewegingen van een op zijn kind verliefde vader. Baby's zijn klein, zeker in verhouding tot grote mannen, maar een muizenbaby en een mannenbeer - allemachtig wat is zo'n baby dan klein en weerloos. Dat roept vast ook zulke hevige vadergevoelens in Brammert op, hij vadert tenminste dat het een aard heeft. Hij voedt en hij wiegt en hij buigt zich innig verrukt over het piepkleine kinderbedje waarboven hij ongetwijfeld rare geluidjes maakt, maar die hoort Tissie alleen.

In Brammert en Tissie. Het begin laat Gabrielle Vincent zien hoe het allemaal zo gekomen is met Brammert en Tissie die we al lang kenden uit haar andere boeken. Daarin is Tissie al groter, al een echt klein meisje met dunne beentjes, en het leek altijd volkomen vanzelfsprekend dat ze Brammerts dochter was, ook al had hij dan een berehoofd en zij niet en ook al was er nergens een moeder te zien - zoiets kan tenslotte gebeuren. Maar nu weten we dus hoe het begonnen is met die twee. Zou Tissie weten dat ze bij de vuilnisbak gevonden is? Waarschijnlijk niet. Brammert en Tissie zijn een zwijgzaam stelletje dat zich maar heel af en toe van woorden bedient, Gabrielle Vincent laat haar pen en penseel liever het werk doen. In dit boek komen er geen kleuren aan te pas, alleen bruine inkt in beweeglijke lijnen of zachtaardige vegen, op royale pagina's in oblong formaat.

Vincent kan erg veel met zo'n beetje inkt. Wat een uitdrukking op zo'n beresnuit bij de eerste goede beschouwing van het pasgevonden wezentje: Je ziet het begin van de liefde, de vertederde verrukking, de zacht geworden ogen - je ziet dat afscheid vanaf dit moment onmogelijk is geworden. Brammert is verloren. Daar hoeft geen woord bij te pas te komen en dat komt er dan ook niet.

NRC 21 april 1995 nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/liefde-...n-zachtaardige-vegen door Marjoleine de Vos

ISBN 9789030395089 Hardcover 171 pagina's Casterman januari 1996

vanaf 6 jaar