Het eiland van de vorige dag
Umberto Eco
In Het eiland van de vorige dag is de meesterhand van Umberto Eco onmiskenbaar aanwezig. Het is een meeslepende avonturenroman, een kruising tussen Robinson Crusoe, Muiterij op de Bounty en De drie musketiers, vol onbeantwoorde liefde en jaloezie, tegenslagen en redding, spionage en suspense. En Eco zou Eco niet zijn als hij er niet op onnavolgbare wijze in was geslaagd deze avonturenroman te situeren in het overweldigende historische decor van het zeventiende-eeuwse Europa.
NBD|Biblion recensie
Ook deze roman van de Italiaanse schrijver (1932) is geest- en fantasierijk, zowel in het verhaal als in zijn ingenieuze astronomische, fysische, theologische en filosofische beschouwingen, bijv. over zijn en niet-zijn en in zijn 'uitleg' waar het water van de zondvloed vandaan kwam. Centraal staan het zoeken door hoofdfiguur Roberto naar de 180e meridiaan in 1643 en diens in de geest van de dichter Petrarca beleefde liefde voor een onbereikbare schone. Terwijl Roberto een dubbelganger-broer creeert die hem tot in de liefde toe kwaadaardig beconcurreert, ontplooit hij zich tevens tot alter ego van Eco: geleidelijk en tijdelijk neemt hij de auteursrol over. Spits speelt Eco met begrippen als ruimte en tijd: vandaag aan de westkant van het Salomonseiland waar Roberto op uitziet, is aan de oostzijde gisteren; was bijvoorbeeld Judas op Goede Vrijdag hier van west naar oost gegaan, dan had hij Christus' dood, en daarmee de Verlossing, kunnen voorkomen.
Met zijn brede inzicht in het zeventiende-eeuwse denken en fenomenale vertelvermogen schiep Eco een romanesk monument dat intellectueel geschoolde lezers zal boeien. Kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)
ISBN 9789044605495 Hardcover 492 pagina's | Uitgeverij Prometheus | februari 2005
Vertaald door Yond Boeke, Patty Krone