thema juni 2011 - Auteurs en hun vaste speurder

Citaat van de dag

"Men zegt dat deze boeken op de een of andere manier een snaar raken bij mensen over de hele wereld. Ik denk dat dat komt doordat ze niet modern zijn. Ze gaan niet over conflicten of geweld, er zit geen agressie in. Het gaat over goede mensen, die vanbinnen ruimhartig zijn. Daar zitten de mensen op te wachten, ze willen positieve boeken."

Alexander MacCall Smith

over de Mma Ramotswe boeken

Dettie schreef : Citaat van de dag

"Men zegt dat deze boeken op de een of andere manier een snaar raken bij mensen over de hele wereld. Ik denk dat dat komt doordat ze niet modern zijn. Ze gaan niet over conflicten of geweld, er zit geen agressie in. Het gaat over goede mensen, die vanbinnen ruimhartig zijn. Daar zitten de mensen op te wachten, ze willen positieve boeken."

Alexander MacCall Smith

over de Mma Ramotswe boeken

Heel goed gezegd van Alexander macCall Smith, het zijn echt heerlijke boeken die je met een glimlach dichtslaat. Ga er denkelijk maar weer eens eentje aanschaffen.

Dettie

Havank met De Schaduw

De Schaduw & Co

Havank

Commissaris Pélat raadpleegde zijn veelvuldige aantekeningen en bracht verslag uit. Het was een uitmuntend verslag, in zijn soort, maar het vertelde de Schaduw minder dan hij reeds wist. 'Een merkwaardig geval,' zei Monsieur Carlier Charles C.M. 'Een hoogst merkwaardig geval. Jammer overigens dat ik de enige schijn te zijn die het als iets merkwaardigs ziet…'

Eén lang verhaal en een aantal kortere verhalen vormen samen weer een boek vol typische Havank-humor voor de liefhebbers.

ISBN: 9789044930788 |Paperback 188 pagina's | POD A.W. Bruna | april 2011

Citaat van de dag

Havank (pseudoniem van Hans van der Kallen, ‘H. van K.’) werd op 19 februari 1904 geboren in Leeuwarden. Hij had al vroeg de ambitie schrijver te worden en zijn debuut Het mysterie van St. Eustache verscheen in 1935. Het was de eerste van dertig zeer populaire misdaadromans, met als hoofdpersoon meestal Charles C.M. Carlier, alias de Schaduw. Al bij zijn leven werden er meer dan zes miljoen van zijn boeken verkocht. Havank leefde een zwervend bestaan en woonde onder andere in Parijs, Londen en op Palma de Mallorca. In 1963 keerde hij terug naar Leeuwarden waar hij op 22 juni 1964 overleed.

Zie ook: www.havank.nl

Hélène Nolthenius met Lapo Mosca

Moord in Toscane

een monnik als speurder in de Middeleeuwen

Hélène Nolthenius

Een middeleeuwse monnik als speurder. Lapo Mosca is een boerenslimme franciscaan, die zo weinig zitvlees heeft dat zijn abt hem er voortdurend op uitstuurt om 'kwalijke zaakjes' op te knappen in alle hoeken en gaten van zijn geliefde Toscane. Nolthenius is bijzonder goed thuis in de oude stadskronieken van het middeleeuwse Italië, die de bron hebben gevormd voor de avonturen van de fictieve figuur Lapo Mosca. Lang voor Umberto Eco combineerde zij een grote eruditie met de geneugten van een schelmen- en speurdersroman.

NBD|Biblion recensie

Umberto Eco, Helene Nolthenius en Ellis Peters begonnen alle drie in dezelfde periode, dat is de tweede helft van de jaren zeventig, te schrijven over een kloosterbroeder als speurder in een middeleeuws detectiveverhaal. Nolthenius' Italiaanse minderbroeder Lapo Mosca, met zijn verleden als speelman, was in twee boeken de veertiende-eeuwse hoofdfiguur (Geen been om op te staan; Als de wolf de wolf vreet..). In het eerste moet hij voor zijn klooster een relikwie bemachtigen en lost tegelijk een moord op, in het tweede onderzoekt hij spokerijen in een dorpje, waarbij ook doden vallen. Dat eerste verhaal werd in de kritiek universeel geprezen; het tweede is duidelijk moeizamer geconstrueerd. Dat ze tesamen heruitgegeven worden, zal deels voortspruiten uit de populariteit van de beide andere auteurs, maar een aanwinst is dit oorspronkelijk Nederlandse dubbeldeel zeer zeker! Pocketeditie, kleine druk.

(Biblion recensie, Petronella J.C. Elema.)

ISBN:9789021476445 |Paperback 317 pagina's | Em. Querido's Uitgeverij | mei 2004

Citaat van de dag

Lapo Mosca is uit zijn doen ... voor zijn doen.

Hij hoopt dat het door de vis komt die de pastoor van Galluzzo hem heeft laten geven, en die zijn beste tijd gehad had; maar hij weet heel goed dat de vis minder bedorven was dan de praatjes die hij in het prieel te horen heeft gekregen.

Het is zijn geestelijke maag die opspeelt.

(Helene Nolthenius, Moord in Toscane, blz. 46)

Zie ook: www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn6/nolthenius

-