Thema augustus 2010 - (In de) Wolken

De Wolkjesfabriek

Saskia Reusens

Het is warm, heel warm. Er is geen wolkje te zien. Al dagen niet. Wat gebeurt er toch? Papa wil fietsen. Sam mag achterop. Op de fiets is het lekker koel. Papa en Sam fietsen tot in de haven. Dan zien ze wat er aan de hand is ...

NBD|Biblion recensie

Op een snikhete dag speelt Sam in de tuin. Eerst vindt ze het mooie weer wel leuk, want dan kan ze lekker buiten spelen. Maar nu het elke dag zo heel erg warm is, en de bloemen en het gras verdorren, vraagt Sam zich af of de wolken misschien zijn gaan slapen. Achter op de fiets bij haar vader, koelt ze een beetje af. Als ze in de haven komen, ontdekken ze een fabriek die ze nog nooit eerder hebben gezien. Nieuwsgierig gaan ze op onderzoek. Ze vinden een bord waarop te lezen staat dat de Wolkjesfabriek met vakantie is, maar volgende week weer wolkjes zal maken. Thuisgekomen vertelt Sam het goede nieuws aan haar moeder, die er echter niets van gelooft.

De bladzijde vullende, naief realistische, enigszins strak gestileerde in waterverf uitgevoerde illustraties, hebben een vrolijke, ietwat komische inslag. De tekst, op iedere pagina, is kort en bondig en uitgevoerd in groot lettertype. Met een knipoog naar de realiteit (het boek wordt besloten met de zin: 'Wat denk jij? Bestaat de Wolkjesfabriek echt?'), wordt op fantasierijke wijze in dit prentenboek met hard kartonnen omslag, ingegaan op de vraag waarom er geen wolken zijn op een snikhete dag. Op wat moeilijke woorden na (jammeren, kwetteren, dor, briesje, schouw), geschikt voor kinderen vanaf ca. 4 jaar.

(Biblion recensie, Drs. Jeanet Dijkstra)

ISBN 9789076900315 Hardcover 27 pagina's | Standaard Uitgeverij | november 2002

Citaat van de dag

"De perfecte zomer: de zon schijnt, een zacht windje, de vogels zingen en de grasmaaier is stuk."

James Dent

Onder de wolken

G. Burggraaf

Tot ver over de grenzen zijn ze een begrip: de Nederlandse wolkenluchten. Een horizon met rozerode sluierbewolking, een dreigende lucht vol grauwe torenwolken, die oprijzen boven een lage horizon, of een wolkenstraat aan een zomers hemel - ze bekronen het landschap eronder, dat zonder de wolken erboven een heel andere aanblik zou geven.

Onder de wolken bevat een overzicht van de wolkenfoto’s die fotograaf George Burggraaff de afgelopen twintig, dertig jaar maakte. Zoals de wolken het aanschijn van het landschap eronder bepalen, zo bepalen het landschap en de horizon ook de aanblik van de wolkenhemels. Onder de wolken geeft dan ook een beeld van de wolken geeft dan ook een beeld van de wolken boven Nederland oftewel van Nederland onder de wolken.

Deze prachtige verzameling foto’s die een heel kalenderjaar in kaart brengt, wordt ingeleid door Erwin Kroll Zijn inleiding beschrijft deze Nederlandse wolkenluchten vanuit zowel meteorologisch als vanuit esthetisch perspectief, want ook schoonheid is een motief om naar wolkenhemels te kijken. En dat bewijst Onder de wolken.

ISBN 9789077907719 Hardcover 128 pagina's | BnM Uitgevers | 2007

Citaat van de dag

"We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar we hebben niet allemaal dezelfde horizon."

Konrad Adenauer

Wolken boven Berlijn

Cloe Aridjis

Wolken boven Berlijn is een onvergetelijke, weldadig getoonzette roman over een stuurloze, jonge vrouw in Berlijn, waar een aaneenschakeling van ingrijpende ontmoetingen leidt tot romantiek, geweld en openbaring.

Tatiana is haar dominante familie ontvlucht en vestigt zich in Berlijn. Wanneer ze voor de teruggetrokken historicus Weiss gaat werken, wordt haar bestaan complexer – en gevaarlijker. Via Weiss ontmoet ze Jonas, een meteoroloog, die als kind in de DDR troost vond in het voortdurend veranderen van de wolken, en nu Tatiana's leven onherroepelijk veranderd.

Met humor en mededogen leidt Chloe Aridjis ons door Berlijn, door appartementen en cafés, door een overvolle metro waar een als oude vrouw verklede Hitler verschijnt, langs een ondergrondse bowlingbaan van de Gestapo waar de scores nog op de muren staan. De lijnen tussen echt en bedacht vervagen en dan blijkt dat steden, net als mensen, hun verleden niet kunnen ontlopen.

NBD|Biblion recensie

Tatiana, 26 jaar, afkomstig uit Mexico-stad, heeft in 2002 een studiebeurs gekregen om in Berlijn een jaar een vervolgopleiding Duits te doen. Na vijf jaar is ze er nog. Ze heeft een baantje bij een vooraanstaand historicus Friedrich Weiss, voor wie zij de tekst die hij op een dictafoon heeft ingesproken uittypt. Tatiana maakt moeilijk vrienden en ook met Weiss heeft ze nauwelijks contact. Ze reist vaak met de U-Bahn door Oost- en West-Berlijn, observeert, beschouwt en analyseert afstandelijk de gebouwen en de mensen om haar heen. Er zijn enkele incidenten, maar voor het overgrote deel geeft ze impressies van de sfeer van deze in het verleden geteisterde en verdeelde stad.

Het verhaal is geschreven in een vriendelijke, kalme verteltrant. Door beeldende metaforen, heldere situatieschetsen en treffende beschrijvingen van locaties in Berlijn geeft het een boeiend beeld van deze stad. Het gebrek aan persoonlijke emotie is wel een gemis. Normale druk.

(NBD|Biblion recensie, J. de Jager-v.d. Wijst)

ISBN 9789020422122 Paperback 205 pagina's | L.J. Veen | juli 2010

Vertaald door Sophie Brinkman

Citaat van de dag

"Prijzen is moeilijker dan afkraken.

Zochten maar alle critici daarin hun eer, in het moeilijke uit te munten. Het ware een zegen voor onze kunst."

W. Scherer

Citaat afkomstig uit:rede van 11 januari 1884, Berlijn