Thema december 2022 Leestafel wenst, droomt, hoopt, verlangt etc.

Nou en inmiddels ben ik begonnen in Het verhaal van de kat die boeken wilde redden.

Ik moest denken aan de kinderboeken van Barbara Sleigh over de kat Karbonkel, die ik als kind veel gelezen heb. Ook daar komt een pratende kat in voor. Alleen kon je die kat alleen verstaan als je de bijbehorende bezem vasthield.

De kat in dit boek is alleen zichtbaar en hoorbaar voor Rintaro, hoewel dat niet helemaal blijkt te kloppen, want de klassenvertegenwoordigster die op een gegeven moment langs komt om te vragen hoe het met Rintaro is kan de kat ook zien en verstaan. Ze pakt hem zelfs op, waarop de kat miauw zegt. De kat is zelf ook verbaasd.

Ik vind het een mooi boek, dat in zekere zin ook in het thema van januari zou passen. Ik wil geen oordeel vellen over de vraag of het al dan niet literatuur is, maar het gaat over de liefde voor het lezen, het herlezen en het goed lezen en dus niet alleen van samenvattingen uitgaan.

In het boek komt Rintaro met de kat verschillende mensen tegen, die op een bepaalde manier met boeken omgaan. De eerste man zet alle boeken die hij gelezen heeft in gesloten kasten, waarna hij er nooit meer aan komt, omdat herlezen zonde van z'n tijd is. In zijn ogen gaat het er om om zoveel mogelijk boeken gelezen te hebben, want iemand die 20.000 boeken heeft gelezen wordt hoger aangeslagen dan iemand die 10.000 boeken heeft gelezen. Rintaro moet hem van het tegendeel overtuigen. De tweede man knipt alle boeken in stukken, om de verhalen zo beknopt mogelijk samen te vatten, zodat mensen zo min mogelijk tijd kwijt zijn om de boeken te lezen. Ook in dit geval moet Rintaro de man er van overtuigen dat hij het verkeerd ziet en dat het belangrijk is om moeite te doen om iets gelezen te hebben, zoals het beklimmen van een berg ook bijdraagt aan het plezier van het uitzicht dat je op de top hebt.

Het enige probleem dat ik met het boek is, is het feit dat er soms Japanse woorden in staan, die niet vertaald zijn en waar ook geen vertaling van in het boek te vinden is, zodat ik internet moet raadplegen, hetgeen lastig is, omdat ik ofwel bij een kat lees, of terwijl ik TV kijk, of als ik in bed lig en in geen van die gevallen heb ik de computer bij de hand.

Oh dat klinkt wel als een heel apart en leuk boek Renate, ik krijg gelijk zin om het te lezen.

Ik ga kijken of de bibliotheek het heeft.

Dettie

Renate schreef : En het boek is uit. De titel komt soms een beetje cynisch over, want in veel gevallen lijkt het maar de vraag of er in het verdere leven zo veel succes in het verschiet ligt. Sommige mensen lijken goed op hun pootjes terecht te komen, maar anderen hebben zo veel bagage, dat je je afvraagt of het ooit echt goed komt.

Dankjewel voor je leesbeschrijvingen Renate, leuk! Zulke verhalen trekken me wel. Dat klinkt misschien raar gezien het onderwerp,maar ik hou ervan over mensen te lezen die het een en ander mee hebben gemaakt en hoe ze er dan mee omgaan. Zo te lezen verschilt het nogal. De een is onverbeterlijk de ander leert van de situatie en gaat verder met wat hij/zij geleerd heeft.

Dettie

Je weet het niet. De mensen die echt een stevig rugzakje hebben, lijken kwetsbaar te blijven. Bij anderen hangt het er misschien van af.

Het kattenboek, waar ik aardig in opschiet lijkt een van die boeken te zijn, waarvan ik het gevoel heb dat ik zou willen dat het nog heel lang door gaat, maar dat is niet zo. Ik heb 3 doolhoven en 3 verschillende mensen gehad, er is afscheid genomen van de kat, maar er volgt nog een doolhof. Wat dat wordt, weet ik nog niet. Het is misschien ook een boek over rouw.

Het boek heeft iets magisch. Als de pratende kat er is, heeft het boekwinkeltje ineens geen achterwand meer, maar kom je in een andere wereld, waarin boeken een andere betekenis hebben. In het eerste doolhof zijn boeken dingen waarvan je zo veel mogelijk gelezen moet hebben. In het tweede doolhof zijn boeken dingen die zo beknopt mogelijk samengevat moeten worden, zodat je met zo min mogelijk inspanning zoveel mogelijk verschillende boeken kunt hebben gelezen en in het derde doolhof zijn boeken handelswaar. Het gaat er niet om dat mensen iets van boeken opsteken, maar om ze de boeken te geven die ze willen lezen en hoe meer mensen een boek willen lezen, hoe beter. Het doet mij een beetje denken aan mijn bezwaren tegen sommige boeken die de NS publieksprijs winnen. Boeken over populaire voetballers, voor mensen die eigenlijk niet van lezen houden.

Het boek over de kat heb ik inmiddels uit. Het grappige is dat de tante van Rintaro, die hem na de dood van z'n grootvader, in huis wil nemen, hem Rintje noemt, dat me natuurlijk aan de Friese schaatser en aan een hondje uit een kinderboek doet denken.

Van wat ik zo lees, lijkt het me een heerlijk boek. Ik heb het genoteerd staan als nog-te-lezen boek.

Dettie