Thema december 2022 Leestafel wenst, droomt, hoopt, verlangt etc.

Tja, toen de man startte met verzamelen kon je de boekjes nog wel legaal kopen, zeg maar met kinderen van een jaar of 16. De man was verder eigenlijk totaal niet in kinderen geïnteresseerd.

Meisjes van 16 zijn inderdaad ook nog kinderen maar kunnen er heel volwassen uitzien en handelen. Maar het blijven wel héél jonge meisjes die waarschijnlijk niet echt weten wat ze doen (gedrogeerd?) of onder druk zijn gezet. Nog jongere kinderen zou helemaal vreselijk zijn.

Dettie

Zeker, maar tijden zijn natuurlijk ook veranderd.

Was het eerste verhaal in het boek over de reclassering nog hoopgevend, de cliënt krijgt z'n leven op de rails, blijft orgel spelen in de kerk, waarvoor hij na 40 jaar trouwe dienst ook een lintje heeft gekregen, heeft mensen om zich heen, die zich om hem bekommeren en is begonnen met het verzamelen van oude radio's van voor 1970, het tweede verhaal stemt toch minder hoopvol.

Het gaat over een vrouw (Miranda) die samen met haar vriend (op dat moment) een buurvrouw die regelmatig over het stel klaagde, zwaar mishandeld. De vrouw heeft zelf een verleden waarin ze door haar ouders is mishandeld. Haar 3 kinderen zijn ondergebracht in pleeggezinnen, omdat ze niet in staat was om daar voor te zorgen. Eerste kind was van de commode gegooid, tweede kind van een steile trap en het derde kind was opgesloten in haar kamer, terwijl Miranda naar de Efteling ging. Huisuitzetting volgt op huisuitzetting, want Miranda heeft last van een kort lontje en sloopt nog wel eens wat. Op een gegeven moment heeft ze een vriend, met wie ze ook gaat trouwen. De vriend is gesteriliseerd, maar laat dit uiteindelijk ongedaan maken, omdat Miranda een kind van hem wil. Als Miranda zwanger is, laat hij haar uiteindelijk in de steek en Miranda besluit dit keer tot abortus. Hoe dit verhaal af zal lopen, blijft open, maar ik kan moeilijk zeggen dat het er allemaal goed uit ziet.

En er zijn weer een paar figuren in het boek de revue gepasseerd. Ik ga ze niet allemaal behandelen, maar bij Patricia moest ik aan een 'vriendin' van vroeger denken. Patricia is op haar dertiende van huis weggelopen en op haar veertiende zwanger geraakt van een man van 29, die aan de coke verslaafd was. Kind is afgestaan en in een pleeggezin opgenomen. Patricia woont in een net onderhouden en schoon huis, maar moet dit, wegens huurschuld verlaten. Er wordt van alles geregeld, schuldhulpverlening, voedselbank (Patricia wil alleen maar A-merken). Patricia is nogal tekeer gegaan tegen een dame van de woningbouwvereniging en heeft een pandverbod gekregen. Er gebeurt nogal het nodige en mevrouw klaagt regelmatig tegen de auteur dat hij niet genoeg voor haar regelt. Ze ziet kans om het schuldhulptraject af te maken. Niet helemaal vreemd, want mevrouw pleegt heel wat winkeldiefstallen. Eten, luxe producten, dure parfums (Chanel No 5) en kleren. Als de auteur bij haar thuis komt ziet hij in een kamer een aantal kledingrekken staan met gestolen kleren. Tja, wat te doen? Politie waarschuwen? Patricia zal er voor zorgen dat niet bewezen kan worden dat de kleren gestolen zijn, dus... Op een gegeven moment heeft Patricia een hondje gekocht. Dat wordt weer gedropt, omdat ze zenuwachtig wordt van het beestje en later koopt ze voor 1500 euro een labradoodle. Ook deze hond eindigt in het asiel. Uiteindelijk komt Patricia toch in de gevangenis terecht. Later heeft ze een partner en er lijkt geen sprake te zijn van recividisme.

De eerder genoemde 'vriendin' stal niet, maar had wel de neiging om schulden te maken. Kopen op afbetaling bij Wehkamp en als ze een paar termijnen af had betaald weer nieuwe dingen bestellen, tot het maximumbedrag dat ze aan schuld bij het bedrijf kon hebben. Gokverslaafd (en klagend over haar moeder die aan de bingo verslaafd was), vriendin die bij haar wegging (niet vreemd gezien het verschil tussen de twee), manipulerend naar mij toe, heb haar ook meerdere malen geld geleend, dat ik nooit terugkreeg. Ik heb nog een ebbenhouten wandelstok van haar, die ze van haar vriendin had gekregen.

En het boek is uit. De titel komt soms een beetje cynisch over, want in veel gevallen lijkt het maar de vraag of er in het verdere leven zo veel succes in het verschiet ligt. Sommige mensen lijken goed op hun pootjes terecht te komen, maar anderen hebben zo veel bagage, dat je je afvraagt of het ooit echt goed komt.