Thema oktober 2020 - De dagen, weken en maanden van het jaar

Tussen april en september

Tomas Espedal

Twee slagen van het lot gooien het leven van een schrijver overhoop: eerst overlijdt zijn moeder, kort daarna zijn ex-vrouw. Hij blijft alleen achter met hun jongste dochter. Hij probeert de plaats van haar moeder in te nemen, maar daarmee ontneemt hij haar de vader die zij nodig heeft. Langzaam ontglipt zij hem.

Wanhopig zoekt hij houvast in zijn eigen geschiedenis, waarin zijn moeder een allesbepalende rol heeft gespeeld. Wist ze wat ze daarmee aanrichtte? Waar gaat liefde over in verraad? Wat betekenen moeder- en vaderschap? Wat is een familie eigenlijk? Aarzelend stelt hij op schrift wat hij op zijn zoektocht ontdekt. Daarmee stelt hij zijn kunst, het schrijven, in dienst van het leven.

ISBN 9789028426931 | Paperback | 160 pagina's | Wereldbibliotheek | september 2017

Vertaald door Marianne Molenaar

Citaat van de dag

Als september mooi is, heb ik last van lente.

Johan Anthierens (1937-2000)

Vlaams journalist, columnist, publicist, schrijver en satiricus.

Stille zaterdag

Désanne van Brederode

De zaterdag voor Pasen. Maurice Benders is alleen thuis, vrouw en tienerzoon zijn een paar dagen naar Rome. Leegte overvalt hem. Gemis? Misschien. Alleen mist hij niet zijn gezin maar de vrouw op wie hij ondanks zichzelf jarenlang verliefd was. Met de protestantse burgemeester Sara Mijland kon Maurice zijn wonderlijke, strikt persoonlijke katholieke geloof eindelijk delen. Alsof ze dachten in dezelfde beeldentaal en voelden met dezelfde zintuigen. Juist daardoor werd hun intieme vriendschap een beproeving - een beproeving die om een offer leek te vragen.

In deze verstilde roman blikt Maurice Benders terug op een verbroken verhouding, terwijl elders in de stad Sara Mijland hetzelfde doet. Een omzien met grote gevolgen.

Désanne van Brederode (1970) is schrijver, filosoof en essayist.

ISBN 9789021441474| Paperback | 256 pagina's | Querido| november 2011

Citaat van de dag

Middelbare leeftijd: wanneer je thuis bent op zaterdagavond en hoopt dat, als de telefoon rinkelt, het niet voor jou is..

Ring Lardner (1885-1933)

Amerikaanse sportcolumnist en schrijver van korte verhalen

Als mijn telefoon gaat, is het altijd voor mij. Het enige punt is, het is ofwel:

M'n vader, die iets wil vragen of een probleem heeft, waar hij mijn hulp bij nodig heeft en ophangt, zodra hij een antwoord heeft gehoord.

De buurvrouw van m'n vader, die ergens mijn hulp bij nodig heeft.

Iemand die me iets wil verkopen, c.q. me iets aan wil smeren: ander energiecontract, andere internetprovider, of iets dergelijks.

En heel af en toe word ik gebeld, omdat ik iets gewonnen heb met een radiospelletje, maar goed, dan weet ik dat ik gebeld kan worden, omdat ik een appje gestuurd heb.

Dat is dus de reden waarom ik geen mobiele telefoon heb. Als ik niet thuis ben, ben ik niet bereikbaar en dan wil ik ook niet bereikbaar zijn. De telefoon gaat toch altijd al op een moment dat ik het niet echt kan gebruiken, omdat ik ergens druk mee bezig ben, of op het toilet zit en dan ga ik naar de telefoon gillen, dat ik niet kan opnemen, of dat ik er aan kom. Voor mij klinkt de telefoon toch als als een jengelende baby. Ik moet er niet aan denken om dan ook nog het gezeur te hebben als ik op de fiets zit of boodschappen doe.

Je kan best een mobiel hebben zonder altijd bereikbaar te zijn. Ik neem het ding namelijk niet mee als ik weg ga, en zelfs thuis staat het vaak uit.

Want ik ben het met je eens: het is absoluut niet nodig om altijd maar bereikbaar te zijn.

Ik heb dan ook geen antwoordapparaat of nummerherkenning.

Echt middelbare leeftijd...