thema juli 2020 - De mooiste boeken van de AARDE

Slim Renate!

De aarden wallen

Maryse Condé



Ter gelegenheid van het toekennen van de Alternatieve Nobelprijs voor Literatuur 2018 aan Maryse Condé verschijnen Ségou I en Ségou II weer als aparte paperbacks.

Ségou, 'de tuin der listen', is de hoofdstad van een machtig rijk in Noordwest-Afrika. De burgers aanbidden hun fetisjen en genieten van hun voorrechten als heersers over vele onderworpen volkeren in de omgeving. Totdat in het midden van de vorige eeuw vanuit het noorden de roep naar Allah doorklinkt - en zich in dezelfde tijd de eerste blanke voor de poorten van Ségou aandient. De priesters raadplegen de heilige voorwerpen en duiden de tekens: het einde van het leven zoals zij het kennen is in zicht; niets meer zal zijn zoals het was...

Met haar monumentale saga Ségou ontsluit Maryse Condé een geheel onbekende wereld.

Gesitueerd in het 19-de eeuwse Mali worden de lotgevallen gevolgd van Dousika Traoré, vertrouweling van de koning van Ségou, en zijn vrouwen. Hun nazaten symboliseren de dilemma's en gevaren waarvoor zich de Afrikanen geplaatst zien: de aantrekkingskracht van een universele godsdienst, de verleidingen van de Europese beschaving, de alom loerende slavenhalers, het lokkende vooruitzicht om het onveilige vaderland te verlaten en het geluk in vreemde dienst te zoeken.

De historische achtergrond van dit familie-epos vormt de neergang van een der laatste authentieke Afrikaanse rijken, dat van de Bambara met de hoofdstad Ségou. Dit krijgshaftig volk van landbouwers die de oude Afrikaanse tradities aanhangen, worden uitgedaagd door de oprukkende islam. Steeds meer onderworpen nomadenvolkeneren uit de streek worden bekeerd en de rivaliserende handelssteden Tombouctou en Djenné zijn tot centra van Arabische (god)geleerdheid geworden. Maar ook onder de bevolking van de hoofdstad - tot zelfs in de families der edelen - neemt de invloed van deze godsdienst toe.

Een andere permanente dreiging gaat uit van de Europese Nederzettingen langs de Golf van Guinee. Zij moeten met een gestage stroom slaven voor de Nieuwe Wereld worden voorzien, en de blanken hebben plannen om hun gebieden uit te breiden en grote plantages in Afrika op te zetten.

ISBN 9789044306156 |Paperback| 486 pagina's | In de Knipscheer |Herdruk (1e druk januari 1990)

Citaat van de dag

De aarde kent geen aardrijkskunde.

Ramòn Gòmez de la Serna (1888-1963)

Spaans toneel- en romanschrijver

Renate schreef : Dan kan het alleen maar een vrouw zijn geweest die klopte.

Ha dat is een goeie Renate! Ik hoopte al dat je er iets over zou zeggen!

En yes!

Dettie

Schuim der aarde

Roxane van Iperen

Het jongetje Anjo groeit op in een oude schuur, ergens op de eindeloze zandvlakte van Brazilië. Voor hem en vijf andere verweesde kinderen is elke dag een beproeving - er is nauwelijks eten en voortdurend worden ze blootgesteld aan de wrede grillen van hun 'voogden' en gasten.

Een eeuwigheid verder ligt een wereldstad met haar sloppenwijken. Twee jonge prostituees proberen zich er vol goede moed door het leven te slaan, terwijl ze dromen van een betere toekomst. Alles verandert als een van hen zwanger wordt.

In de stad zelf woont agente Elizabet, getrouwd met de hoofdcommissaris van politie die vecht tegen de corruptie in zijn korps. Ze heeft een goed huwelijk, een mooi huis en een huishoudster die haar dierbaar is, maar het ontbreekt haar aan dat ene.

In Schuim der aarde verweeft Roxane van Iperen deze levens tot een wervelend verhaal over pijn, verlies en het gemis van dingen die nooit zijn geweest. Ze neemt de lezer mee naar een wereld waar moraliteit en maakbaarheid holle begrippen zijn, en er maar één doel is: overleven.

ISBN 9789048824205 | Paperback| 368 pagina's | Overamstel uitgevers | juli 2016

Citaat van de dag

Woordenboek: het schuim der aarde 1.0

het uitschot; het gespuis; het tuig

Als we over beleving van schuim spreken, dan lijkt het alsof die niet altijd positief is. De uitdrukking ‘het schuim de aarde’ duidt immers op maatschappelijk uitschot. De vraag is waar de herkomst ligt van deze negatieve duiding. Het woord schuim is verwant aan het Engelse woord scum, hetgeen uitschot betekent. En schuim wordt nu eenmaal beschouwd als uitschot van gistingprocessen, bijvoorbeeld bij de wijnproductie.

Maar als we in de klassieken duiken komen we mooie verhalen tegen. Het meest bekend is de mythe volgens welke Aphrodite uit het zilveren schuim van de zee is ontstaan. Zij rees op uit de baren van de zee als de schoonste van alle vrouwen, blank als het schuim waaruit ze geboren werd. Schuim wordt in het Grieks vertaald als Aphros. Zo kreeg ze de naam Aphrodite, ‘de uit schuim geborene’; of Anadyomene, ‘de opduikende’.

Bron, artikel op: www.materialdesign.nl/wp-content/uploads...eving_schuim-REV.pdf