thema december 2019 - Eilanden

De dwaze eilanden

Gerrit Jan Zwiers



Begin 1900 strijkt op een eilandje bij Nieuw-Guinea een etnograaf neer. Voor de ambitieuze Brono Bishop is Kivakiva de grootste uitdaging in zijn leven. Als nuchtere wetenschapsman twijfelt hij er niet aan dat hij de geheimen van deze primitieve, magische samenleving zal doorgronden. Maar algauw raakt hij het spoor bijster. De combinatie van magie en erotiek duwt hem van het rechte pad af. Zijn veldwerk in een klappernootparadijs dreigt in een nachtmerrie te eindigen.

De dwaze eilanden vertelt het spannende en tragikomische verhaal van een antropoloog die tussen beschaving en wildernis, orde en wanorde zijn evenwicht probeert te vinden.

Recensie:

De "dwaze eilanden" is een woordspeling op de Scillies, de eilanden aan de zuidpunt van Engeland waar een beroemde etnograaf zijn vakantie doorbrengt met o.a. een studente die spoedig veldwerk in de Pacific zal gaan verrichten. Zijn echtgenote heeft zijn dagboek van het eigen verblijf op een dergelijk eiland teruggevonden en dan volgt het verhaal van zijn veldwerkervaringen (en seksuele escapades voor zijn huwelijk en latere carriere).

Mede gebaseerd op een dagboek en brieven van de grote antropoloog Malinowski weet Zwier een uitermate boeiende en leesbare roman neer te zetten. Thematiek van de roman is de "clash" tussen culturen, maar ook de innerlijke spanningen die dit veroorzaakt bij de veldonderzoeker zelf - in dit geval ook diens worsteling met seksualiteit en wetenschappelijk carriere maken. Paperback; vrij kleine druk.

J.T.G. Maas

ISBN 9789045008837 | other formats | 239 pagina's | Atlas | november 2003

Citaat van de dag

Kleine rotsachtige eilanden worden scheren genoemd.

Wikipedia

De eenzaamheid van Thomas Cave

Georgina Harding

Als aan boord de rum rijkelijk vloeit, laat de zwijgzame Thomas Cave zich verleiden tot een weddenschap: hij zal een overwintering op Spitsbergen, alleen, in de ijzige kou en totale duisternis, overleven. Cave blijft achter met voorraden, een bijbel en een dagboek om zijn gedachten en belevenissen in op te tekenen, voor het geval hij het einde van de winter niet mocht halen.

Recensie:

Thomas Cave is de naam van een der matrozen op een walvisvaarder die in 1616 aankomt op het eiland Spitsbergen (in de Noordelijke IJszee, vijfhonderd kilometer ten noorden van het noordelijkste puntje van Noorwegen). Daar gaat hij een weddenschap aan: hij brengt die hele winter in zijn eentje door, in een kleine hut met een brandend vuur en voldoende brandhout en wapens.

Deze roman behelst het verslag van die overwintering, afgewisseld door stukken uit zijn dagboek. Het geheel wordt voorafgegaan en gevolgd door het verslag van de veel jongere Thomas Goodlard, die ziet hoe Cave wezenlijk veranderd is door zijn ervaring en die hem later opnieuw ontmoet als Cave als een soort volkslegende door Zuid-Engeland trekt.

Een boeiende en aangrijpende roman, waarin het ijs bijna van de pagina's druipt, extra wrang doordat Cave eigenlijk helemaal niet alleen is op Spitsbergen: de schimmen van zijn overleden vrouw en kind zijn constant bij hem. Uitstekend vertaald. Kleine druk.

C.C. Oliemans

ISBN 9789041411938 | Hardcover | 254 pagina's | Anthos | oktober 2007

vertaald door L. Schreuder

Citaat van de dag

Spitsbergen is een eilandengroep (archipel) in de Noordelijke IJszee, zo'n 565 km ten noorden van Noorwegen, die uit drie grotere en een tachtigtal kleine eilanden bestaat. De eilandengroep maakt sinds 1920 met een apart statuut deel uit van het koninkrijk Noorwegen.

De naam Spitsbergen is gegeven door de Nederlander Willem Barentsz in 1596, toen hij onderweg was naar Nova Zembla, op zoek naar een noordelijke route naar Oost-Azië. In 1925 werd de Noorse naam voor de Spitsbergenarchipel, Svalbard, vastgesteld. Deze naam werd gekozen naar een vermelding in een IJslandse tekst uit de twaalfde eeuw en betekent "koude rand" of, vrijer vertaald, "koude kust".

Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Spitsbergen

Het eiland van het tweede gezicht

Albert Vigoleis Thelen

Deze nieuwe heruitgave op dundruk papier bevat een nawoord van vertaler Wil Boesten, een uitgebreide inhoudsopgave en een uitvoerig register.

Albert Vigoleis Thelen beschrijft in deze roman de avonturen van Beatrice en Vigoleis op het eiland Mallorca van 1931-1936. Met barokke, onuitputtelijke fabuleerkunst vertelt Thelen op schalkse wijze en met de gewisse ondergang van zijn helden voor ogen over smokkelaars, hoeren, dubieuze emigranten en valse gentlemen.

Hij beschrijft hoe Vigoleis en Beatrice in een zeer bedenkelijk huis van plezier belanden, hoe ze zich als toeristengids voordoen om aan geld te komen en hoe Vigoleis emplooi vindt als schrijfhulp van Robert (von Ranke) Graves. Het tweetal blijft niets bespaard, en als ze na bijna duizend bladzijden het eiland verlaten op de vlucht voor generaal Franco, wrijft de lezer zijn ogen uit en zou hij liefst meteen weer van voren af aan beginnen te lezen.

'Het mooiste boek uit de 20ste eeuw' - Maarten 't Hart

Recensie:

De Duitse auteur (1903-1989) beschrijft in deze autobiografische roman zijn ballingschap in de jaren dertig op Mallorca, waar hij met zijn geliefde Beatrice verbleef. Al snel berooid, leeft hij te midden van hoeren en smokkelaars, wat vermakelijke literatuur oplevert. Uiteindelijk komen ze er bovenop, verblijven in kringen van kunstenaars en diplomaten en ontkomen naar Portugal.

Dit boek is uniek in de (Duitse) literatuur. De schrijfstijl is volstrekt authentiek, het boek waaiert alle kanten op, taferelen buitelen soms over elkaar heen en de lezer wordt regelmatig tot herlezing gedwongen om geen parels der schrijfkunst te missen.

Thelen is als een verteller voor de open haard: hij heeft alle tijd en die moet de lezer ook hebben. Autobiografie, tijdsdocument, schelmen- en kunstenaarsroman ineen, waar iedere literatuurliefhebber op z'n minst van geproefd moet hebben. Aan deze herdruk is een nawoord van de vertaler (9 blz.) toegevoegd. Kleine druk.

ISBN 9789461410047 | paperback | 991 pagina's | Home Academy Publishers B.V. | mei 2013

vertaald door Wil Boesten

Citaat van de dag

Een schiereiland is geen eiland maar een landoppervlak dat via een landengte met het vasteland verbonden is, vandaar de naam: bijna eiland (schier betekent bijna).

Bron: Wikipedia