Thema februari 2007: Dichtbundels

Het beste en de rest

Ingmar Heytze

Ingmar Heytze (1970, Utrecht) is een van de meest productieve dichters van zijn generatie. Geen andere dichter van zijn leeftijd komt nu al met een bloemlezing uit eigen werk. Het beste en de rest is een superieur vormgegeven, kloeke hardcover in de vorm van een diploma voor twintig jaar trouwe dienst als publicerend dichter. Het schutblad herbergt een audio-cd, die op zijn beurt weer een cd-romgedeelte bevat (De rest). Het boek is vormgegeven door Borinka Beeke, die ook de boekverzorging van 'Strips in stereo' heeft gedaan.

Alles aan 'Het beste' is even smaakvol - het omslag met de handtekeningen van Goethe, Shakespeare en Joost van den Vondel, de vele foto's uit Heytzes privé-archief, het zeventiende-eeuwse lettertype van het binnenwerk, het dichtersportret door sterinterviewer Pieter Webeling en de uitgebreide verantwoording maken het boek, zoals de uitgever al schrijft, met recht een literair hebbeding van de eerste orde. Het boek opent met de eerste publicatie van het gedicht 'Gymles' op de achterkant van de VPRO-gids in 1986 en sluit af met een nieuw gedicht uit 2006, 'Vergeef vergeet'. Als je die gedichten naast elkaar legt, is het bijna onvoorstelbaar dat ze door dezelfde dichter zijn geschreven, laat staan door een dichter die met 36 jaar nog altijd voor relatief jong kan doorgaan.

Lees verder boeken. vpro.nl boeken.vpro.nl/artikelen/31481555/

ISBN 905759160X Gebonden, 71 pagina's Met illustraties Verschenen: november 2006 Podium b.v. Uitgeverij

Citaat van de dag 16 februari 2007

DIEPE GEDACHTE

De dichter is sterfelijk:

het papier is kringloop.

Ingmar Heytze:

Uit: Alleen mijn kat applaudiseert

De mooiste gedichten

Leo Vroman

De legendarische 'Hollands Maandblad-reeks' is terug. Ooit publiceerden onder anderen J.M.A. Biesheuvel, Kees Ouwens, Oek de Jong, Hermine de Graaf en Kester Freriks in deze succesvolle reeks, die onder redactie stond van K.L. Poll.

De traditie van bijzondere boekuitgaven die voortkomen uit het rijke aanbod van medewerkers van Hollands Maandblad wordt nu voortgezet. De reeks is met grote zorg vormgegeven en staat thans onder redactie van Bastiaan Bommeljé. Elk deel is geïllustreerd met tekeningen van kunstenaars wier werk regelmatig in Hollands Maandblad te bewonderen valt.

Het eerste deel van de reeks bevat een ruime keuze uit de meer dan 200 gedichten die Leo Vroman tussen 1960 en 2006 in Hollands Maandblad heeft gepubliceerd en die voor een aanzienlijk deel nooit eerder gebundeld zijn. De fascinerende selectie toont de constante kwaliteit van de persoonlijke, speelse, fantasierijke, liefdevolle en altijd nieuwsgierige poëzie van P.C. Hooftprijswinnaar Vroman.

De bundel is verlucht met tekeningen van Iris Le Rütte (1960), die onder meer de VSB Poëzieprijs en de IJ-prijs ontwierp, de spraakmakende dromedarissen aan de Amsterdamse Wibautstraat plaatste en exposeerde in het Singer Museum en in Beelden aan Zee. Zij is sedert 1996 medewerkster van Hollands Maandblad..

Paperback | 158 Pagina's | Nieuw Amsterdam | 2006 ISBN: 9046801594

Citaat van de dag 17 februari 2007

"Het schrijven van een gedicht is in feite

naaktlopen met je hersens."

Leo Vroman

Nooit te vangen met haar eigen pen

de vrouwelijke stem in de Nederlandstalige

poëzie in 200 gedichten

'Een dichter is nooit te vangen met haar eigen pen.' schrijft Hagar Peeters. Met deze gevatte versregel is de toon gezet van deze bloemlezing met 200 superieure gedichten waarin de vrouwelijke stem aan bod komt.

Vrouwelijke dichters hoeven geen extra schouderklopje omdat ze vrouw zijn maar gewoon omdat ze goede poëzie schrijven. Toch komen ze minder vaak aan bod dan hun mannelijke collega's bij belangrijke literaire manifestaties. Ten onrechte, vindt Lut de Block, want de vrouwelijke poëzieproductie van de laatste zestig jaar is indrukwekkend, zowel qua kwantiteit als qua kwaliteit.

In het kielzog van de grote roergangsters Ida Gerhardt en Marie Vasalis, aan wie deze bloemlezing is opgedragen, treden 95 vrouwelijke dichters van stand naar voren die geen blad voor de mond nemen en evenmin op hun mondje gevallen zijn. Het etiket vrouwelijke poëzie klinkt niet langer denigrerend maar is een kwaliteitslabel geworden. Mannelijke dichters delen die opvatting blijkbaar ook. Zo is de vrouwelijke naoorlogse poëtische stem in deze bloemlezing niet alleen vertegenwoordigd door 87 poëziedames maar eisen 8 mannelijke dichters via een vrouwelijk pseudoniem hun deel op van de poëtische moederkoek.

LUT DE BLOCK (1952) is filosofe en therapeute. Als dichter debuteerde ze in 1984 met de dichtbundel Vader, bekroond met de Yang Poëzieprijs. In 1988 volgde Landziek (Poëziecentrum, Gent). De bundel Entre deux mers (De Arbeiderspers, Amsterdam, 1997) werd bekroond met de Arthur Mergelynckprijs voor poëzie 2001 en met de Provinciale Prijs voor Letterkunde van Oost-Vlaanderen 2001. In 2000 verscheen een selectie van haar gedichten in Franse vertaling Ni gagnants, ni perdants (Maison de la Poésie, Nord/ Pas de Calais). Haar jongste bundel De luwte van het late middaguur (De Arbeiderspers, Amsterdam) dateert van 2002.

Nooit te vangen met haar eigen pen, 200 gedichten waarin de vrouwelijke stem aan bod komt Samengesteld en ingeleid door Lut de Block

Bron: Poëziecentrum

Poëziecentrum vzw, Gent 2005 Pagina's: ca. 224 Paperback ISBN: 90-5655-092-6

Citaat van de dag 18 februari 2007

"De mooiste poëzie heb ik in de ogen van mensen gelezen."

Anoniem