Annegreet van Bergen - Gouden jaren

librije schreef : Ik zeg ook niet dat er niets verbeterd is, juist wel. Maar er zijn nieuwe problemen bijgekomen. Die krijgen geen aandacht. Hoeft in dit boek ook niet, het is vanuit een economisch perspectief geschreven. Ik bedoel ook niet de echt psychische ziekten, dat valt onder de medische vooruitgang. Maar wat dacht je van eenzaamheid, depressie, verslavingen. En asociaal en agressief gedrag, dancefeesten die niet zonder pillen schijnen te kunnen en waar doden vallen. Elke meter natuur die met hand en tand verdedigd moet worden, de CO2 uitstoot die nog steeds niet voldoet aan de afgesproken waarden. Aardebevingen in Groningen en alleen vanwege economisch gewin proefboringen naar schaliegas doorzetten, i.p.v. meer geld te steken in de verdere ontwikkeling van duurzame energie.

Daarom zou ik graag een boek zien dat de keerzijde van deze Gouden jaren toont. Dit is geen afwijzing van vooruitgang en van Annegreet haar boek. Het is heerlijk om te lezen,het is alleen een waarschuwing je niet te laten verblinden, want het is niet alles goud wat er blinkt!

Drugs zijn uiteindelijk van alle tijden. Vroeger alcohol en opium, of daarvan afgeleidde producten. Mensen hebben wat mij betreft te veel de neiging om het verleden te idealiseren. Economische vooruitgang is altijd belangrijk geweest, ook als dat ten koste van het milieu gaat. Er is nu gewoon meer aandacht voor allerlei problemen en daardoor lijkt het of deze problemen erger zijn geworden. Nu stoken we op aardgas, vroeger op hout of kolen, zaken die ook hun nadelen hadden en hebben.

Ik idealiseer het verleden absoluut niet (lees de hele recensie maar), maar ik ben het niet met je eens dat de economische vooruitgang ten koste mag gaan van bv. het milieu en de zorg voor de zwakkeren in de samenleving. En daarom moeten we ook bv. geen schaliegas gaan winnen als er voldoende mogelijkheden zijn duurzame energiebronnen te benutten en uit te breiden. De kennis die we daar mee opbouwen kan uiteindelijk weer economisch voordeel opleveren als we die kennis naar het buitenland kunnen exporteren i.p.v. opnieuw de fout van de remmende voorsprong te maken.

Maar Renate, ik respecteer, dat jij over sommige zaken totaal anders lijkt te denken dan ik en ik denk ook niet dat we die discussie hier voort moeten zetten, want dat gaat niet meer over dit boek. Zoals ik in de recensie al zei: het is goed dat ze dit boek gemaakt heeft en dat we niet moeten doen alsof we het slecht hebben. Kijken naar wat er allemaal bereikt is, is heel gezond. En motiverend. Niets dan lof voor haar boek.

Ik heb alleen gesteld, dat ik ook graag een boek zou zien, waarin andere belangen, die we uit het oog dreigen te verliezen, aan bod komen. Omdat we voor deze Gouden jaren ook een prijs betalen, die niet altijd direct zichtbaar is en daardoor niet de aandacht krijgt die ook nodig is.

Daar wil ik het maar bij laten. In elk geval bedankt voor je reacties.

librije schreef : Ik zeg ook niet dat er niets verbeterd is, juist wel. Maar er zijn nieuwe problemen bijgekomen. Die krijgen geen aandacht. Hoeft in dit boek ook niet, het is vanuit een economisch perspectief geschreven. Ik bedoel ook niet de echt psychische ziekten, dat valt onder de medische vooruitgang. Maar wat dacht je van eenzaamheid, depressie, verslavingen. En asociaal en agressief gedrag, dancefeesten die niet zonder pillen schijnen te kunnen en waar doden vallen. Elke meter natuur die met hand en tand verdedigd moet worden, de CO2 uitstoot die nog steeds niet voldoet aan de afgesproken waarden. Aardebevingen in Groningen en alleen vanwege economisch gewin proefboringen naar schaliegas doorzetten, i.p.v. meer geld te steken in de verdere ontwikkeling van duurzame energie.

Daarom zou ik graag een boek zien dat de keerzijde van deze Gouden jaren toont. Dit is geen afwijzing van vooruitgang en van Annegreet haar boek. Het is heerlijk om te lezen,het is alleen een waarschuwing je niet te laten verblinden, want het is niet alles goud wat er blinkt!

ja het is lastig. Elk voordeel heeft zijn nadeel. Maar...

De sociale controle was vroeger enorm groot. Er werden heel wat kinderen afgestaan omdat er een 'ongelukje' was gebeurd.

De schande woog zwaarder dan de wens van de moeder. Vrijen was vies en mocht alleen na het huwelijk.

Er was een grote druk vanuit de kerk.

Dansfeesten gingen gepaard met veel alcohol.

De loonzakjes gingen vaak regelrecht naar de kroeg. De pillen waren er nog niet maar de drank wel. Verslavingen waren er

toen ook al alleen werd er niet over gesproken, want ook dat was schande. Alles wat afweek was schande.

Diegene die depressief was werd weggemoffeld in een tehuis.

Vroeger was er burenopvang, dat klopt, maar nu is er veel meer professionele hulp beschikbaar bij problemen.

Dyslektische kinderen bijv. hadden het behoorlijk moeilijk. Alles wordt veel eerder gesignaleerd en er wordt veel sneller hulp

erbij gehaald. (of die goed is, is een tweede maar het is er wel)

Ik denk dat juist dankzij de technologie van nu eenzaamheid vermindert in plaats van vermeerderd. Alleen ze zijn niet meer

zoals vroeger via gesprekjes met de buurvrouw of brieven schrijven. Maar nu gaat veel via mail en andere kanalen. Skype

e.d. Een mens kan nu als hij of zij dat wil de hele dag contact hebben.

Gezinnen moesten de eindjes aan elkaar knopen en de rijkdom die er nu is, is gewoon onvoorstelbaar.

De mogelijkheid om verder te leren was voor de happy few en nu kan iedereen die dat wil via internet gratis college's van de

grote universiteiten bijwonen.

De hippies gooiden de boel open en toen sloeg het de andere kant op. Peace and love was al wat de klok sloeg. Drugs

hielpen heel erg daarbij. Ik denk dat in de die jaren juist de verslavingen hoogtij vierden.

Maar het is ook zo dat we het nu heel rijk hebben. We hebben allemaal te eten en verzorging als we ziek worden. Ook de

ouderen, alleen niet op de manier die je graag zou willen zien. Vroeger moesten vader en moeder bij de kinderen intrekken

als ze oud werden of ze dat wilden of niet of in een kamertje met zes anderen. De enorme beroepskeuze bestond niet én de

enorme mogelijkheden om jezelf te ontplooien ook niet.

Er is gewoon heel veel ten goede veranderd en toch wordt er enorm gemopperd op van alles en nog wat.

De schijfster heeft juist bewust die andere kant eens willen laten zien, niets verheerlijking van vroeger maar

laten zien hoe rijk en goed we het nu hebben. Een positief geluid in al het chagrijn van de mensen van nu die steeds maar

klagen en meer en beter willen.

Dettie

Dettie schreef : Ik zeg ook niet dat er niets verbeterd is, juist wel. Maar er zijn nieuwe problemen bijgekomen. Die krijgen geen aandacht. Hoeft in dit boek ook niet, het is vanuit een economisch perspectief geschreven. Ik bedoel ook niet de echt psychische ziekten, dat valt onder de medische vooruitgang. Maar wat dacht je van eenzaamheid, depressie, verslavingen. En asociaal en agressief gedrag, dancefeesten die niet zonder pillen schijnen te kunnen en waar doden vallen. Elke meter natuur die met hand en tand verdedigd moet worden, de CO2 uitstoot die nog steeds niet voldoet aan de afgesproken waarden. Aardebevingen in Groningen en alleen vanwege economisch gewin proefboringen naar schaliegas doorzetten, i.p.v. meer geld te steken in de verdere ontwikkeling van duurzame energie.

Daarom zou ik graag een boek zien dat de keerzijde van deze Gouden jaren toont. Dit is geen afwijzing van vooruitgang en van Annegreet haar boek. Het is heerlijk om te lezen,het is alleen een waarschuwing je niet te laten verblinden, want het is niet alles goud wat er blinkt!

ja het is lastig. Elk voordeel heeft zijn nadeel. Maar...

De sociale controle was vroeger enorm groot. Er werden heel wat kinderen afgestaan omdat er een 'ongelukje' was gebeurd.

De schande woog zwaarder dan de wens van de moeder. Vrijen was vies en mocht alleen na het huwelijk.

Er was een grote druk vanuit de kerk.

Dansfeesten gingen gepaard met veel alcohol.

De loonzakjes gingen vaak regelrecht naar de kroeg. De pillen waren er nog niet maar de drank wel. Verslavingen waren er

toen ook al alleen werd er niet over gesproken, want ook dat was schande. Alles wat afweek was schande.

Diegene die depressief was werd weggemoffeld in een tehuis.

Vroeger was er burenopvang, dat klopt, maar nu is er veel meer professionele hulp beschikbaar bij problemen.

Dyslektische kinderen bijv. hadden het behoorlijk moeilijk. Alles wordt veel eerder gesignaleerd en er wordt veel sneller hulp

erbij gehaald. (of die goed is, is een tweede maar het is er wel)

Ik denk dat juist dankzij de technologie van nu eenzaamheid vermindert in plaats van vermeerderd. Alleen ze zijn niet meer

zoals vroeger via gesprekjes met de buurvrouw of brieven schrijven. Maar nu gaat veel via mail en andere kanalen. Skype

e.d. Een mens kan nu als hij of zij dat wil de hele dag contact hebben.

Gezinnen moesten de eindjes aan elkaar knopen en de rijkdom die er nu is, is gewoon onvoorstelbaar.

De mogelijkheid om verder te leren was voor de happy few en nu kan iedereen die dat wil via internet gratis college's van de

grote universiteiten bijwonen.

De hippies gooiden de boel open en toen sloeg het de andere kant op. Peace and love was al wat de klok sloeg. Drugs

hielpen heel erg daarbij. Ik denk dat in de die jaren juist de verslavingen hoogtij vierden.

Maar het is ook zo dat we het nu heel rijk hebben. We hebben allemaal te eten en verzorging als we ziek worden. Ook de

ouderen, alleen niet op de manier die je graag zou willen zien. Vroeger moesten vader en moeder bij de kinderen intrekken

als ze oud werden of ze dat wilden of niet of in een kamertje met zes anderen. De enorme beroepskeuze bestond niet én de

enorme mogelijkheden om jezelf te ontplooien ook niet.

Er is gewoon heel veel ten goede veranderd en toch wordt er enorm gemopperd op van alles en nog wat.

De schijfster heeft juist bewust die andere kant eens willen laten zien, niets verheerlijking van vroeger maar

laten zien hoe rijk en goed we het nu hebben. Een positief geluid in al het chagrijn van de mensen van nu die steeds maar

klagen en meer en beter willen.

Dettie
Daar ben ik het volledig mee eens.

Lees maar eens boeken over die 'goede oude tijd'.

Ook toen was er milieuvervuiling, alleen was men zich daar toen minder bewust van. De economie is altijd belangrijker geweest dan milieu en mensenrechten. Het feit dat er nu meer aandacht voor is, wil niet zeggen dat het nu erger is.

Nu hebben we kleine aardbevingen in Groningen. Vroeger hadden we mijnwerkers met stoflongen in Limburg en dan hoeven we het nog maar niet te hebben over de slachtoffers van ongelukken in mijnen. Een mensenleven was toen ook niet veel waard, zeker niet als het om gemakkelijk vervangbare arbeiders ging.

Het stoken van kolen zorgde ook voor veel milieuvervuiling, denk aan de beruchte 'fog' in Londen, die in veel verhalen voorkomt.

Hoeveel mensen zullen er bereid zijn om een deel van hun welvaart op te geven, in ruil voor minder milieuvervuiling? En dan hoeven we nog niet eens te kijken naar landen waar de welvaart zich nog moet ontwikkelen.

Die zogenaamde saamhorigheid van vroeger had ook veel te maken met het feit dat mensen veel armer waren en elkaar dus veel meer nodig hadden. Het was overigens wel op een soort wederkerigheid gebaseerd.

Tegenwoordig heeft men misschien ook wel heel snel een 'depressie'. Doordat er meer aandacht voor is, lijkt het misschien ook erger te zijn dan vroeger. Vroeger waren mensen misschien gewoon wat somber, of hadden ze het moeilijk. Nu noemt men dat misschien wat sneller een depressie.

Ik zat ook nog te denken aan het gebruik van DDT vroeger. En iedereen werd volgegooid met antibiotica.

Dat was toen hét middel tegen alle ontstekingen.

We hebben het gewoon goed momenteel, we zijn heel rijk. We worden afgunstig gemaakt

door reclame en zo. Dat is wat de schrijfster volgens mij wil vertellen met haar boek.

Ze verheerlijkt niets, laat gewoon zien hoeveel er veranderd is in héél korte tijd en hoeveel er

momenteel mogelijk is. Hoe rijk we in alle opzichten zijn en dat is niet alleen financieel en materieel.

Dettie

Ik ben inmiddels in het boek begonnen, omdat ik even geen ander boek bij de hand had. Verschillende dingen herinner ik me wel. Vroeger waste m'n moeder op maandag. Dat kan ik me nog goed herinneren, omdat het voor mij betekende dat het weekend voorbij was en ik weer naar school moest, iets waar ik een hekel aan had, omdat ik gepest werd. Later waste m'n moeder in het weekend, omdat we dan weekendstroom hadden. Die traditie wordt nog steeds voortgezet.