Faust in de literatuur

Bedankt voor de link, Dettie.

Ook bedankt Dettie.

Kan iemand me uitleggen wat dat Faust-thema zo interessant maakt? Waarom zou iemand een pact met de duivel sluiten om een kunstwerk te maken. Kunstenaars zijn toch meestal nobele mensen. En als je geen kunstenaar bent, niet het talent hebt, wil je ook niet een zijn volgens mij. Kunstenaar ben je of niet, je kiest er niet voor om het te worden.

Alvast een vraag om eens over na te denken, Bep. Het is natuurlijk wel zo dat niet alle Faustfiguren kunstenaars waren. Bij Goethe had het bijvoorbeeld in de eerste plaats met de drang naar kennis te doen, eerst in de kleine wereld (deel I), dan in de grote wereld (deel II).

Dames en heren, alle ideeën hierover kunnen zeker nog tot een hele interessante discussie leiden.

Rutger

Rutger schreef : Alvast een vraag om eens over na te denken, Bep. Het is natuurlijk wel zo dat niet alle Faustfiguren kunstenaars waren. Bij Goethe had het bijvoorbeeld in de eerste plaats met de drang naar kennis te doen, eerst in de kleine wereld (deel I), dan in de grote wereld (deel II).

Dames en heren, alle ideeën hierover kunnen zeker nog tot een hele interessante discussie leiden.

Rutger

Ik kan me voorstellen dat het in die tijd nog tot de verbeelding sprak, bij mij echter niet. In onze tijd doet Mulisch' O.v.d.H. dat wel, de Hemel die zijn handen terugtrekt van de mensheid en de mensheid aan haar eigen lot overlaat. In die tijd leven we, een duivelfiguur die nog invloed heeft op de wereld, denken wij, is achterhaald. "God is dood", de mensen moeten het voortaan zelf doen en daarin heeft God of de duivel dus geen betekenis meer. Alleen in historisch verband is het Faust-thema m.i. nog interessant.

Hallo Bep,

Jij spreekt hier over de erfenis van de verlichting; alles in een rationeel licht zien, maar er zijn ook mensen en momenteel groeit dat aantal weer, die het liever in een spiritueel licht zien (Voor mij is ideale situatie een combinatie van beiden. Natuurlijk schrikt haast niemand meer in Nederland van een duivel en een hel-voorstelling, uitgezonderd streng katholieken en bevindelijk gereformeerden en andere streng gelovigen uit de zogenaamde biblebelt. En vooral op het platteland in het zuidelijk en oostelijk deel van Europa tref je nog godsvrezende mensen aan. De rest is goeddeels gerationaliseerd of ook geseculariseerd.

Ik geloof dat Nietschze de eerste was die God dood verklaarde. Toch interessant om te zien dat er en ik schrok er zelf van, momenteel meer dan een miljard mensen wereldwijd het katholieke geloof aanhangen. Dat aantal stijgt nog steeds vooral in landen als Brazilïe en op een continent als Afrika waar veel nieuwe zieltjes worden gewonnen.

Hoewel ik zelf niet gelovig ben, spreekt die Faust mythe me nog steeds enorm aan. Waarom? Omdat ik het uiterst boeiend gegeven vindt, de ultieme test van de mens. De mens die boven zichzelf wil uitstijgen en dat hij daar zijn ziel voor opoffert.

Groeten,

Roel

Bep schreef : Alvast een vraag om eens over na te denken, Bep. Het is natuurlijk wel zo dat niet alle Faustfiguren kunstenaars waren. Bij Goethe had het bijvoorbeeld in de eerste plaats met de drang naar kennis te doen, eerst in de kleine wereld (deel I), dan in de grote wereld (deel II).

Dames en heren, alle ideeën hierover kunnen zeker nog tot een hele interessante discussie leiden.

Rutger

Ik kan me voorstellen dat het in die tijd nog tot de verbeelding sprak, bij mij echter niet. In onze tijd doet Mulisch' O.v.d.H. dat wel, de Hemel die zijn handen terugtrekt van de mensheid en de mensheid aan haar eigen lot overlaat. In die tijd leven we, een duivelfiguur die nog invloed heeft op de wereld, denken wij, is achterhaald. "God is dood", de mensen moeten het voortaan zelf doen en daarin heeft God of de duivel dus geen betekenis meer. Alleen in historisch verband is het Faust-thema m.i. nog interessant.