simon beckett - de geur van sterfelijkheid (samenleesboek)

Ik vond het eindigen met die "liefdesgeschiedenis" ook een anti-climax. Mij maakte het niet uit of het meisje gestorven was of niet, net alsof het me niet uitmaakte dat hij eigenlijk eens weer verliefd werd en nog lang en gelukkig leefde. Dus daarom die anti-climax. Het ging net iets te lang door. Voor mij hoefde het laatste hoofdstuk niet.

Inge

Ja ik begrijp wat je met die anti-climax bedoelt, Marjo. Het is zoiets als de afwas na een lekker etentje of op een koude winteravond, na gezellig bij het haardvuur te hebben gezeten, nog de hond moeten uitlaten........

Het boek is inmiddels al twee keer uitgeleend...

Zoals eerder gezegd heb ik het bijna in een adem uitgelezen. Ik had vanaf het begin al in de gaten dat de oude dorpsdochter iets met de moord(en) te maken had. De "samenwerking"met de tuinman daarentegen niet, terwijl het achteraf gezien voor de hand lag.

Ik ben het helemaal met Inge eens: Het laatste hoofdstuk (de epiloog) had voor mij ook weggelaten mogen worden. Voor menig lezer zal dit wel als goedmakertje bedoeld zijn; voor mij was het verhaal eigenlijk al echt uitgelezen. Overigens heeft de auteur dit m.i. wel tactisch gedaan: je verwacht meteen een nieuw boek over deze jonge dokter! Dat zal ik dan zeer zeker weer met veel genoegen lezen.

groetjes. irene

Een nieuw boek met David Hunter in de hoofdrol komt in mei 2007 uit.

Daar hou ik dus niet van.. voortborduren op een succes. Ik heb liever dat ze iets nieuws verzinnen.

Ik vind het wel leuk als ze doorgaan met dezelfde personages. Vaak zie je ook die dat personages groeien de vervolg boeken.