M.J. Arlidge - Piep zei de muis

Ik kan het boek maar moeilijk wegleggen. Vanavond tijdens het TV kijken ook nog gelezen. Ik kan ook niet wachten op het volgende deel. Ondanks haar niet altijd even sociaal handige gedrag, is Helen toch ook wel sympathiek, al rijdt de journaliste haar regelmatig in de wielen. Helen is ambitieus en de journaliste is een streber en daar ligt voor mij precies het verschil tussen beide termen.

Daar ben ik het helemaal mee eens. En Helen is wel ambitieus maar niet ten koste van het welzijn van een ander. De journaliste heeft echt alles over voor een goed verhaal.

En dat is voor mij dus ook precies het verschil tussen ambitieus zijn en een streber zijn.

En ik heb het boek weer uit. Gisteren in bed nog even uitgelezen, het lag maar op m'n nachtkastje te roepen: "Lees. Mij. Uit." en daar moest ik toch wel gehoor aan geven.

Ja, dat snap ik. Zo'n schreeuwend boek krijg je dan echt niet meer stil. Op naar het volgende deel!

Die boeken lees ik over het algemeen wel snel uit. Het is dat ik te veel achter de computer zit, want anders had ik het in een dag uitgelezen. Nu ben ik donderdagavond in bed begonnen en had ik het zondag om 5 over 12 's nachts uit. De bibliotheek heeft ook het derde en vierde deel, dus ik kan nog even vooruit. Nu weer even iets rustigers en dan ligt er nog een thriller van Nicci French, waarbij de spanning toch ook iets minder hardnekkig is.

Dit is inderdaad een behoorlijk heftige reeks. Ik kan me voorstellen dat je eerst even bij wilt komen voor je aan het volgende deel begint.