M.J. Arlidge - Piep zei de muis

Ik heb het niet gemist. Het is een kleine verwijzing naar de inhoud maar het rijmpje zelf voegt niet echt iets toe.

En ik heb dit boek ook weer in huis. Kan bijna niet wachten om het te gaan lezen. Maar eerst nog De Unieke Mier uitlezen en 'Hoe God verdween uit Jorwerd' (volgens m'n kaart zou het Jorwert moeten zijn), waar ik al eerder in begonnen was, uitlezen.

Ik ben inmiddels halverwege en het is weer razend spannend. Het kost me echt moeite om het boek weg te leggen. Toen ik vannacht om 5 over 1 in bed lag, kon ik het niet laten om nog een kwartier te blijven lezen.

Helen Grace wordt wel onsympathiek genoemd, maar eerlijk gezegd mag ik haar wel. Ze wil haar zaakjes oplossen en loopt de kantjes er niet van af, dingen die ik toch wel belangrijk vind. Ze mag dan een donker randje hebben, ze klopt zich in ieder geval niet onterecht op de borst. De journaliste daarentegen vind ik vreselijk onsympathiek.

En dan de vrouw van het eerste slachtoffer, die tegen alle bewijzen in blijft volhouden dat haar man een voorbeeldig mens was, die nooit of te nimmer een prostituee zou bezoeken en die z'n geslachtsziektes natuurlijk gewoon in het zwembad op heeft gelopen. Liefde maakt blind zullen we maar zeggen.

Ja, die journaliste is een vreselijke mens. Helen Grace is geen makkelijke tante maar ik mag haar wel. Ze is taai en oprecht.

Ik denk dat als je een partner hebt verloren en dan ook nog allemaal onaangename dingen over hem/haar hoort, dat je gewoon te veel wordt. Dat is te veel om in één keer te verwerken. Daarom ontkent die vrouw het denk ik zo hard. Ze moet eerst de dood van haar man verwerken en dan misschien heel voorzichtig het feit dat hij haar bedonderd heeft.

Ja, maar ze blijft wel erg volhardend in haar ontkenningen, zelfs als manlief geld van de kerk heeft gebruikt om z'n uitspattingen te financieren. Als ze dan de politie nog gaat verwijten dat ze niet op zoek gaan naar een mannelijke dader, dan knapt er ergens iets.

Zo doen sommige mensen dat. Gewoon alles keihard ontkennen en hopen dat het vanzelf weer goed komt. Niet echt een goede methode natuurlijk.