Gaéton Soucy - Het meisje dat teveel van lucifers hield (samenleesboek)

Ik denk ook dat de vader pas doordraaide na het ongeluk, na de brand. Hij geeft zichzelf ook de schuld denk ik. Dat gevoel kreeg ik toen ze vertelde over het plankje met de namen. De vader had de tweeling laten zien wat ze met de zon en met vuur konden doen. Dus is dat zusje ermee gaan spelen. Bij de tweede keer lezen kreeg ik het idee dat het kind hetzelfde had gedaan als de vader: met een vergrootglas zitten spelen. Maar ja, dan klopt de titel niet!

En de meiden waren pas drie!!

Maar ik vind hier wel een trucje. Want waar is de buitenwereld? Is het echt mogelijk om zo afgesloten van de wereld te blijven, jarenlang?? (Dat moet voor het verhaal, dus trucje)

Marjo

Ach Inge, daar moet je toch niet aan denken! Dat de geschiedenis zich nog een keer gaat herhalen.

Dat kan wel weer een goed verhaal leveren voor een boek :lol: :lol: :lol: :lol:

Inge

Ik vond het wel een "grappig" idee van Inge! Natuurlijk moet je er niet aan denken, en ik heb eigenlijk wel vertrouwen in het gezonde verstand van het meisje, maar..is dit niet de manier om de weg naar een vervolgboek open te houden?

Niet dat ik denk dat er een vervolg zal komen, maar ik houd wel van dit soort open eindes, dat je als lezer zelf vanalles kan verzinnen..

Marjo

Het is moeilijk voor te stellen dat een gezin zo afgesloten is van de buitenwereld. Ze leken ook helemaal geen familie te hebben.

Zo te lezen woonden ze op een gigantisch landgoe dat nodigt niet echt uit om spontaan even binnen te lopen lijkt me en die vader wachtte bezoekers al een eind van te voren op. Die dorpelingen hebben misschien gedacht dat die kinderen priveles kregen. Die vader was er rijk genoeg voor.