We zullen er maar vanuit gaan dat het "waar" is in de ogen van het meisje (al vind ik het zelf leuk te speculeren over een totaal andere opzet van het verhaal, precies Inge, als in "dodenzang" van Toby Litt! Heel modern toch!)
Maar goed: het verhaal is zoals het opgeschreven wordt. Het is wel zo dat je het aan voelt komen, maar toch was vooral de eerste keer dat ik het las alles erg spannend. De tweede keer merkte ik ook wel dat er trucjes in zitten, kunstgrepen van de schrijver, maar dat hindert niet. Ze zegt bijvoorbeeld ook aan het eind dat ze best wist dat ze een "hoer" was, maar ze was nu eenmaal zo gewend om over zichzelf te denken als zoon van haar vader, dat ze dat gemakshalve was blijven doen. Waarom ze dat op een gegeven moment dan niet meer doet, tja, dat wordt niet duidelijk.
Ik vind dit een goed verhaal, niet geloofwaardig in de zin van dat ik denk dat het echt zou kunnen gebeuren, zoals dat verhaal "dorst" maar alles zit goed in elkaar. Het idee dat je jezelf ontwikkelt door te lezen in oude boeken, en dus je manier van uiten helemaal in die sfeer is, dat vond ik prachtig!
En de manier waarop ze met paard omgaat. Al is dat weer in tegenspraak met de behandeling van de andere dieren.
Een boek vol tegenstrijdigheden, dat toch goed in elkaar zit.
Ik blijf het aanprijzen!!
Marjo