Gaéton Soucy - Het meisje dat teveel van lucifers hield (samenleesboek)

Dat dacht ik de eerste keer dat ik het las ook. Maar later bedacht ik me dat dit ook een trucje van de schrijver kon zijn: misschien was alles wel verzonnen, schrijft ze niet alleen niets, maar gebeurt er ook niets. Dan staat het hele boek op losse schroeven, een rare gedachte!

Marjo

zover heb ik nog niet gedacht :shock: maar....... Waarom zou ze alles vertellen als het geen waar is? Een teveel aan fantasie? Lijkt me vergezocht..... Maar die discussie hebben we al gehad met het boek over die jongens die verschillende moorden pleegden (hoe heet het ook alweer? Dodenzang?) Het verhaal komt dan inderdaad op losse schroeven te staan :shock: wie verzint nu zo iets?

Inge

Het is wel knap bedacht, dat ze dat "oude" taaltje gebruikt wat op zich ergens nog wel grappig is. Ze was nog vrij stoer/dapper in haar doen en laten ook.

Ik had wel dat ik al vrij in het begin door had wat er te gebeuren stond en dat werd ook bevestigd. Er waren al vrij snel verwijzingen naar de glazen kist en het zusje. (als ze naar een kist voor haar vader zoekt) Ik vond dat niet echt spannend.

Wie weet had die vader haar wel zo leren schrijven. maar ze kon wel lezen dus waarom zou ze dan lussen schrijven? ze was veel te slim om dat te doe. Maar ze had het toch ook over haar geheimschrift? Misschien was het voor haar wel leesbaar.

Tja da's ook een manier om het te bekijken. Ik heb hier wel een vraag bij: was het niet de bedoeling dat haar vader het boek ook kon lezen? Moesten ze het niet bijhouden van hem? Zou hij het toestaan als ze zo "slecht" schreef als hij het moest lezen? Of was het echt enkel voor hen bedoelt?

Leuk om een boek zo te bespreken Lezen krijgt direct een heel andere betekenis

Groetjes Inge

In het boek komt niet voor dat hij het ook daadwerkelijk leest. Hij geeft ze de opdracht. Maar als je het meisje mag geloven kan juist haar broertje niet schrijven. Als die vader het zou lezen dan had hij dat zeker afgestraft.