Gaéton Soucy - Het meisje dat teveel van lucifers hield (samenleesboek)

Danken jullie trouwens dat die vader pas doorgedraaid is nadat zijn vrouw overleden is? Mensen kunnen van verdriet rare dingen gaan doen, maar dit slaat werkelijk alles. Waarom zijn die kinderen eigenlijk nooit weggelopen?

Dat wist ze volgens mij ook. In het begin van het boek lijkt ze te denken volgens het patroon dat haar door haar vader is opgelegd, maar als hij dood is, begint dat beeld te vervagen. Alsof ze langzaam doorkrijgt dat ze weer zichzelf mag zijn, en dat gebeurt dan: langzaam wordt ze het meisje dat ze had kunnen zijn. Had moeten zijn.

Het einde, meiden: wat denken jullie? Blijft ze leven met haar baby, die voor haar toch een hoop op een ander leven biedt? Of is het te laat en komt ze om in de brand?

Ik zie hier een overeenkomst met "over het water". De schrijver geeft geen duidelijkheid.

Marjo

Ik denk dat ze nog te klein waren om goed te beseffen wat er gebeurde toen hun moeder stierf en hun zus dat ongeluk veroorzaakte en dus ook om weg te lopen. Ze hadden ook geen contact met de "buitenwereld" dus hoe konden ze weten hoe het er daar aan toe ging? En dat hun "wereld" niet "juist" in elkaar zat?

Inge

Volgens mij komt ze om in de brand en dat is misschien maar beter ook... Want met zo'n verleden kan het toch nooit meer wat worden zou je denken.

mmmmmmmmmmmmmmm :shock: Ik weet het niet Ik dacht dat ze het overleefde en haar dochter net zo gek opvoede als haar vader :lol:

Inge

ja ik denk wel dat die vader zo begon te doen na de dood van zijn vrouw.

Je leest ergens dat het meisje zich nog vaag iets kan herinneren van een lekkere lucht en vrolijk en zacht.

Ik dacht in het begin wel steeds, toen nog niet bekend was dat "hij" een meisje was, waarom heet het boek het meisje dat teveel van lucifers hield. Totdat het zusje vaag ter sprake kwam en hij een zij bleek te zijn. Door de titel wist je ergens al wel dat er iets met brand moest komen en de vader was ook panisch voor brand.